Zabytki na Słowacji

Dominujący budynek w mieście Martin jest siedzibą słowackiego narodowego stowarzyszenia kulturalnego, a zarazem drugą siedzibą instytucji Matica slovenská. Jego częścią jest przepiękny, zadbany park z popiersiami historycznych osobistości, które swoją działalnością kulturalną, artystyczną lub naukową wzbogaciły historię Słowaków. Przyjdź, aby odświeżyć swoją wiedzę historyczną i daj się wciągnąć w dzieje Słowacji za sprawą pasjonującej opowieści. Przed wejściem powita Cię stalowy pomnik „Matica slovenská”, będący dziełem artysty narodowego Ján Kulich. W historycznym budynku, w którym ma swoją siedzibę Matica slovenská, można wysłuchać krótkiego, około półgodzinnego wykładu. Jednakże w samej siedzibie nie ma ekspozycji muzealnych.

Matica slovenská oferuje możliwość zwiedzania ekspozycji i wystaw muzealnych w swoich placówkach. Pierwotna siedziba, tzw. 1. budynek instytucji Matica slovenská, wzniesiona ze składek Słowaków według projektu architekta Ján Nepomuk Bobula, jest narodowym zabytkiem kultury. Jej wizyty nie powinni pomijać miłośnicy literatury. Znajdziesz w nim stałą ekspozycję placówki Slovenské národné literárne múzeum. Ekspozycja w obiekcie Dom Jozefa Cígera Hronského w mieście Martin z kolei mieści się w domu pisarza i przybliża jego życie oraz twórczość. Dokumenty, rysunki i dzieła literackie najwybitniejszego przedstawicieła literatury powojennej wciągną Cię w życie utalentowanego artysty, który swój talent realizował zarówno na Słowacji, jak i za granicą. Poznaj postać Jozef Cíger Hronský poprzez nowoczesną wystawę planszową zatytułowaną „Jozef Cíger Hronský Život bez oddychu”, która zachwyci Cię swoją formą. W domu pisarza mieści się również Krajanské múzeum, które zrzesza Słowaków mieszkających za granicą wraz ze słowackimi Macierzami. Oprócz wystawy poświęconej życiu i twórczości Hronskiego, placówka prowadzi działalność wydawniczą, kulturalną i promocyjną.

Początki istnienia Matica slovenská datują się na drugą połowę XIX wieku. W przeszłości instytucja ta wspierała słowackich studentów i naukowców w formie stypendiów czy pożyczek oraz nawiązywało nowe kontakty i współpracę w kraju i za granicą. Za jej powstaniem i działalnością stoi wiele wybitnych słowackich postaci, takich jak Michal Miloslav Hodža, Jozef Miloslav Hurban, Ján Francisci, Štefan Marko Daxner, Viliam Pauliny-Tóth, Adolf Dobriansky i inni. Matica slovenská koordynuje działalność kolekcjonerską i wydawniczą, tworzy warunki do wszechstronnej edukacji oraz wspiera inicjatywy kulturalne na rzecz pełnego życia społecznego. Co trzy lata Matica slovenská organizuje wydarzenie Matičný svetový festival slovenskej mládeže, gromadzące młodzież z całego świata.

Wyrusz, aby odkryć słowacką historię w mieście Martin. Zajrzyj w dzieje budowania słowackiej kultury. Uwierz, że wizyta w którejkolwiek z ekspozycji lub pasjonujący wykład oczarują nie tylko pasjonatów historii. Jeśli pociąga Cię odrobina sztuki, wykorzystaj czas spędzony w mieście Martin i nie pomiń galerii Turčianska galéria – Župný dom. Ciekawe miejsca mogą uatrakcyjnić Twój urlop także podczas jazdy na nartach w ośrodku Martinské hole. Wolisz cieplejsze dni? Wykorzystaj letni czas, kiedy po zwiedzaniu miasta ochłodę przyniesie kąpielisko Kúpalisko Sunny Martin. Pamiętaj, że otaczająca przyroda w regionie Turiec oferuje wspaniałe widoki ze szczytów fatrzańskich. Odwiedź Národný park Malá Fatra lub Národný park Veľká Fatra i spraw przyjemność swojemu ciału oraz umysłowi poprzez aktywny relaks. Wybierz spośród szerokiej oferty i zarezerwuj nocleg w pobliżu instytucji Matica slovenská. Pensjonat, apartament lub malownicza chatka będą Twoją oazą odpoczynku po dniu pełnym aktywności w mieście Martin.

Na wzgórzu Háj, które wznosi się na wysokość 748 m n.p.m. nad miastem Liptovský Mikuláš, znajduje się Lesopark Háj-Nicovô. Jest to strefa kulturalno-rekreacyjna oraz miejsce odwiedzin lokalnych mieszkańców, ponieważ z jego szczytu roztacza się widok panoramiczny. Pasma Vysoké Tatry z szczytem Kriváň, Západné Tatry oraz Chočské vrchy są widoczne po stronie północno-zachodniej. Strona zachodnia odsłania pasmo Veľká Fatra, a południowa grzbiet pasma Nízke Tatry. Częścią widoku jest panorama miasta Liptovský Mikuláš oraz zbiornika wodnego Liptovská Mara.

Dominantą szczytu jest wojskowy pomnik i cmentarz Háj-Nicovô. Pochowanych jest tutaj ponad 1 350 poległych żołnierzy. Ich groby są rozmieszczone po stronach schodów monumentu. Przy dolnych stopniach znajdują się rzeźby, jedna z symboliką pokoju i zwycięstwa, druga z przysięgą na sztandar bojowy. Na górnym końcu schodów stoi główna część pomnika, pylon z reliefami i pięcioramienną gwiazdą na szczycie.

Na szczyt wzgórza Háj prowadzi asfaltowa droga Cesta generála R. Kunu, znana również jako Cesta hrdinov. Jest ona dostępna dla samochodów osobowych i rowerów, a trasę tę wykorzystują także piesi oraz rodzice z wózkami dziecięcymi. W sezonie zimowym droga nie jest utrzymywana. Wśród lokalnych mieszkańców popularna jest trasa leśna przez ścieżkę edukacyjną Príroda a krajina, która pokrywa się ze ścieżką Vojenská história. Oprócz spacerów oraz poznawania przyrody i historii, kompleks oferuje przestrzeń do aktywności sportowych, drewniany plac zabaw dla dzieci oraz pierwszą ekologiczną strzelnicę śrutową na Słowacji.

Ścieżka edukacyjna Príroda a krajina ma długość 1,3 km, przewyższenie wynosi 140 m i jest oznakowana zielonym szlakiem turystycznym. Trasa tej ścieżki prezentuje informacje o historii geologicznej regionu Liptov, który ponad 45 milionów lat temu był zalany morzem, co dokumentują znaleziska skamieniałości. Częścią trasy jest domek dla owadów, a ścieżka prowadzi przez las mieszany, gdzie rośnie ponad 100-letnia topola czarna. Końcowa część ścieżki zawiera schody czasu, które pokazują przekrój podłoża geologicznego Kotliny Liptowskiej aż do okresu sprzed 460 milionów lat.

Ścieżka edukacyjna Vojenská história ma długość 0,47 km i prowadzi po płaskim terenie wzdłuż czerwonego szlaku turystycznego. Tablice edukacyjne informują o wojskach, broni oraz odbudowie terytorium po walkach drugiej wojny światowej. Miejsce pamięci, do którego prowadzi ścieżka edukacyjna, zostało udostępnione w 1961 roku wraz z pomnikiem i cmentarzem. Jest miejscem spoczynku ofiar walk, a od 2018 roku pełni także funkcję Pomnika nowożytnych weteranów wojennych, który upamiętnia żołnierzy poległych podczas pełnienia zadań w misjach i operacjach zagranicznych.

Na szczyt wzgórza Háj prowadzą dwie trasy biegowe nazwane imionami sportowców pochodzących z miasta Liptovský Mikuláš. Niebieska trasa kajakarza górskiego Michala Martikána ma długość 5,3 km i przewyższenie 175 m. Żółta trasa alpejki Petry Vlhowej ma długość 3,3 km i przewyższenie 140 m. Obie trasy są zaliczane do średnio wymagających. Przez teren ten przebiega również regionalny szlak rowerowy.

Region Liptov charakteryzuje się środowiskiem przyrodniczym i możliwościami rekreacji. Lesopark Háj-Nicovô zapewnia widoki, łatwą trasę oraz informacje z historii. W mieście Liptovský Mikuláš oraz w regionie Liptov dostępne są zróżnicowane obiekty noclegowe i usługi dla odwiedzających.

Jeśli wybierzecie się z miejscowości Terchová w stronę Vrátnej doliny, monumentalna Socha Juraja Jánošíka z pewnością przykuje Waszą uwagę. Dominanta wykonana ze szlachetnej blachy stalowej o wysokości 7,5 m jest częścią pomnika poświęconego słynnemu rodakowi z Terchovej. Znajduje się na wzniesieniu po lewej stronie drogi Vrátňanská cesta. Tam Jánošík do dziś majestatycznie góruje nad mieszkańcami Terchovej jako obrońca sprawiedliwości i praw słabszych.

Socha Jánošíka jest popularnym celem wycieczek wczasowiczów i osób odwiedzających miejscowość. Dotrzecie do niej przyjemnym spacerem z centrum Terchovej w niespełna 20 minut. Niewymagający szlak jest odpowiedni także dla rodzin z dziećmi oraz aktywnych seniorów. Na wzniesieniu, oprócz bezpośredniej bliskości monumentalnej rzeźby, możecie podziwiać piękny widok na całą dolinę Terchová. Spójrzcie na Terchovú z perspektywy jej najsłynniejszego rodaka, słynnego Juraja Jánošíka.

Jánošík na wzniesieniu nad miejscowością czuwa już od 1988 roku. Pomnik został zbudowany z okazji 300. rocznicy jego urodzin i został uroczyście odsłonięty podczas lokalnego festiwalu folklorystycznego Jánošíkove dni. Imponująca rzeźba jest dziełem akademickiego rzeźbiarza Jána Kulicha. Uwagę przyciąga nie tylko ogromną wysokością, ale także stalową konstrukcją, która w odpowiednich warunkach odbija promienie słoneczne. Możecie więc bez zbędnego patosu stwierdzić, że piękno rzeźby Jánošíka w Terchovej dosłownie Was olśniło.

Podczas wędrówek po rodzinnej miejscowości słynnego zbójnika nie omińcie pomnika poświęconego bohaterowi, z którego mieszkańcy Terchovej są szczególnie dumni. A kiedy nasycicie się widokiem na okolicę z niemal lotnej perspektywy, wybierzcie się, aby poznać lokalną przyrodę z bliska. Udajcie się na wycieczkę do Jánošíkových dier lub na najwyższy szczyt pasma górskiego Malá Fatra, na Veľký Kriváň. Wejście na jego skaliste szczyty możecie w pierwszej części ułatwić sobie, jadąc koleją linową, która wywiezie Was z Vrátnej na Chleb. A może wolicie spacer ścieżką edukacyjną do wieży widokowej Rozhľadňa Terchovské srdce? Przyroda Národného parku Malá Fatra z pewnością zapewni Wam wyjątkowe wrażenia. Zarezerwujcie już teraz nocleg w pobliżu Sochy Jánošíka za pośrednictwem naszego portalu. Obłożenie domków i chat w Terchovej bardzo szybko rośnie.

Jesień 1944 roku zapisała się w historii narodowej bitwą o Przełęcz Dukielską. Pole bitwy na Dukli ze względu na swoje historyczne znaczenie stało się narodowym zabytkiem kultury. Jego dominantą i symbolem czci dla poległych żołnierzy jest monumentalny pomnik Pamätník na Dukle. Znajduje się on na terenie katastralnym wsi Vyšný Komárnik, w powiecie Svidník, niedaleko przejścia granicznego do Polski. Teren przyrodniczy wraz z muzeum wojskowym jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w tym regionie.

Pomnik Czechosłowackiego Korpusu Armijnego został wzniesiony przez rząd Republiki Czechosłowackiej w 1949 roku. Jego autorem jest architekt Josef Grus. Monument składa się z wysokiego wieżowatego obiektu w kształcie ściętego ostrosłupa oraz kolumbarium. W kolumbarium złożona jest ziemia ze wszystkich pól bitewnych armii czechosłowackiej. Jego portal zdobią reliefy przedstawiające szlak bojowy wojsk. Pomnik wraz z salą ceremonialną osiąga wysokość 28 m. W pierwotnym zamyśle częścią pomnika była rzeźba czechosłowackiego żołnierza oddającego hołd swoim martwym towarzyszom broni oraz godło państwowe. Elementy te zostały usunięte w 1964 roku, a pomnik uzupełniono brązową grupą rzeźbiarską autorstwa artysty Jána Kulicha.

Do pomnika prowadzi kolumnada z brązowymi tablicami zawierającymi nazwiska 1 256 żołnierzy armii czechosłowackiej, którzy polegli w bitwie o Przełęcz Dukielską. Monument zamyka południową stronę cmentarza wojskowego. Pochowano tu 565 żołnierzy korpusu. Integralną częścią terenu pola bitwy na Dukli jest wojskowe muzeum przyrodnicze. Zostało ono udostępnione zwiedzającym w 1959 roku i prezentuje technikę wojskową, stanowiska ogniowe artylerii, bunkry jednostek wojskowych oraz stanowisko dowodzenia. Jego częścią jest Dolina Śmierci z rozmieszczonym sprzętem wojskowym. Północno-wschodnią część terenu tworzy aleja Hrdinov Dukly. Umieszczono tu popiersia 15 bohaterów armii Związku Radzieckiego.

Oprócz monumentalnego pomnika elementem pola bitwy na Dukli jest także granitowy pomnik Rozpuknuté srdce. Znajduje się on przy drodze, około 200 m od granicy państwowej. Został wzniesiony w miejscu tragicznej śmierci generała, którego samochód wjechał na minę pułapkę. Około 100 m dalej umieszczono granitową rzeźbę przedstawiającą dłoń żołnierza rozbrajającego minę przeciwpancerną. Bezpośrednio przy granicy państwowej stoi imponująca wieża widokowa o wysokości 52 m. Została zbudowana w miejscu dawnego punktu obserwacyjnego dowódcy wojsk i oferuje widok na panoramę pola bitwy po stronie słowackiej i polskiej. W holu wejściowym znajduje się urządzenie audiowizualne, które udostępnia bliższe informacje o operacji karpacko-dukielskiej.

Jeśli będziesz przechodzić przez region Šariš, koniecznie zatrzymaj się w tym wyjątkowym miejscu oddającym hołd bohaterom naszej historii. Zwiedzanie pomnika i muzeum wojskowego pod gołym niebom można połączyć z wizytą w drewnianym kościółku św. Kosmy i Damiana oraz wspaniałym drewnianym kościele w miejscowości Nižný Komárnik. Okolica oferuje całe spektrum takich drewnianych zabytków sakralnych. Jeśli chcesz odwiedzić je wszystkie, zalecamy zarezerwowanie noclegu w pobliżu Pamätníka na Dukle. Możesz wybrać nocleg we Vyšnym Komárniku lub skorzystać z oferty noclegowej w Svidníku. Na naszym portalu z pewnością znajdziesz odpowiedni obiekt na swój aktywny pobyt z dobrymi połączeniami do lokalnych atrakcji.

Národný cintorín v Martine, zalożony w końcu XVIII wieku, był pierwotnie zwykłym cmentarzem gminnym. Dopiero wraz z pogrzebem Karola Kuzmányego, wybitnego pisarza i pierwszego wiceprezesa Macierzy Słowackiej (Matica slovenská), rozpoczęła się tradycja chowania ważnych osobistości. Cmentarz zaczął w ten sposób zmieniać swój charakter i zyskiwać większe znaczenie. Czy wiedzieli Państwo, że Národný cintorín należy do najczęściej odwiedzanych miejsc w miejscowości Martin?

Drugim znaczącym wydarzeniem był pogrzeb prozaika z kręgu štúrowców, Jánia Kalinčiaka, w 1871 roku. Od tego czasu, na życzenie wielu osobistości ze świata polityki, nauki i kultury, na cmentarzu Národný cintorín zaczęto chować działaczy narodowych, naukowców, aktorów, wynalazców i inne ważne postacie Słowacji. Po 1918 roku sprowadzono tu szczątki Martina Kukučína, Janka Kráľa, Pavla Socháňa, Karola Plicki i innych. Miejsce swojego wiecznego spoczynku znalazło tu również wielu przedstawicieli życia kulturalnego i politycznego, którzy żyli na emigracji.

Národný cintorín znajduje się w miejskiej strefie zabytkowej, na skrzyżowaniu ulic Sklabinská i Šoltésová, które łączą się przy jego głównym wejściu. Bezpośrednio przy wejściu znajdują się tablice informacyjne z regulaminem oraz listą pochowanych osobistości. Szacunek można tu oddać około 400 wybitnym postaciom słowackiego życia kulturalnego i społecznego.

Znajduje się tu także pomnik olimpijczyków, będący symbolicznym miejscem pamięci, gdzie można uczcić pamięć wybitnych sportowców – olimpijczyków. Na tablicach wyryte są nazwiska słowackich medalistów olimpijskich. Národný cintorín, będący ogłoszonym narodowym zabytkiem kultury, można odwiedzać przez cały rok. W przypadku zainteresowania można zarezerwować zwiedzanie cmentarza z przewodnikiem, co zapewnia Literárne múzeum Slovenskej národnej knižnice.

Osoby zainteresowane zabytkami historycznymi mogą zatrzymać się w miejscowości Martin na kilka dni i poznać to bogate w historię i kulturę miasto. Zachęcamy do rezerwacji weekendowego pobytu. Noclegi w pobliżu obiektu Národný cintorín znajdą Państwo na naszej podstronie ubytovanie Martin. Warto wybrać się na wycieczkę z rodziną i odwiedzić Hasičské múzeum, gdzie można zobaczyć nie tylko zabytkowe pojazdy strażackie, ale także kolekcję mundurów strażackich z całego świata. Samochodem można udać się do Múzeum slovenskej dediny, które stanowi ekspozycję etnograficzną na wolnym powietrzu. Znajduje się ono w obszarze Jahodnícke háje, w południowo-wschodniej części miejscowości Martin. W sezonie zimowym opcją jest ośrodek narciarski Snowland Valčianska dolina, którego oferta skierowana jest głównie do rodzin z dziećmi. Życzymy udanego wypoczynku.

Czy znają Państwo posąg Jezusa Chrystusa w Rio de Janeiro? Przez długi czas należał do najwyższych posągów Jezusa na świecie, a na Słowacji znajduje się jego kopia. W regionie Orava, nad miejscowością Klin w powiecie Námestovo, postawiono posąg Ježiša Krista. Jest to trzecia kopia tego brazylijskiego pomnika, która stanowi cel dla odwiedzających region.

Posąg Ježiša Krista znajduje się na wzgórzu Grapa na wysokości 686 m n.p.m. Jest dziełem rzeźbiarza Petra Ganobjaka, który zaczął nad nim pracować w listopadzie 2008 roku. Budowę sfinansował Jozef Sroka, a obiekt stoi na gruncie należącym do rodziców księdza Floriána Volfa. Żelazną konstrukcję pomnika autor wykonał w swoim warsztacie, następnie została ona zalana betonem i wywieziona na wzgórze. Na miejscu autor nadał posągowi ostateczny kształt.

Ten monument ma wysokość 9,5 metra. Posąg ma rozpiętość ramion wynoszącą 7 metrów i jest skierowany w stronę regionu Orava. Wzgórze Grapa stanowi lokalizację dla umieszczenia pomnika. Budowla jest widoczna z daleka, a przy sprzyjającej pogodzie oferuje widok na okoliczny teren. Ze szczytu można dostrzec miasto Námestovo, zbiornik Oravská priehrada, miejscowość Suchá Hora, pasmo Západné Tatry – Roháče oraz polskie miasto Zakopane.

Posąg Ježiša Krista wraz z cokołem ma masę 23 ton. Powierzchnia jest pomalowana na biały kolor. Otoczenie obiektu jest zagospodarowane, znajduje się tu nasadzenie drzew, mniejszy amfiteatr, altana oraz ławki do odpoczynku. W 2009 roku pod posągiem wybudowano kaplicę, a później dodano pomnik papieża Jana Pawła II, który przedstawiony jest w geście modlitwy.

Do posągu Ježiša Krista w miejscowości Klin prowadzi dojazd bezpośrednio ze wsi. Trasa przebiega obok boiska piłkarskiego do parkingu pod wzgórzem Grapa. Stamtąd w kierunku szczytu, gdzie znajduje się sam monument, prowadzi droga krzyżowa.

Orava dysponuje wieloma zabytkami i punktami zainteresowania. W okolicy miasta Námestovo dostępne są inne atrakcje turystyczne.

Między gminami Važec a Tatranská Štrba znajduje się niemiecki cmentarz wojenny. Jest to największa nekropolia tego rodzaju na Słowacji. Opiekę i finansowanie utrzymania zapewniają niemieckie organizacje, które dbają o godny stan tego miejsca pamięci.

Cmentarz wojenny v Važcu zaczęto budować jesienią 1997 roku, a uroczyste otwarcie nastąpiło w październiku 1998 roku. Rozciąga się on na powierzchni 2,5 hektara na wysokości 800 metrów n.p.m. Miejsce wiecznego spoczynku znalazło tu około 6 500 żołnierzy, a łączna pojemność cmentarza wynosi 8 000 grobów. Pochowani żołnierze walczili na terytorium środkowej i wschodniej Słowacji.

Wizyta na cmentarzu w Važcu przywołuje wspomnienia wydarzeń wojennych oraz historyczny kontekst tego miejsca. Jednocześnie oferuje widok na panoramę Vysokých Tatier. Starannie ułożone granitowe krzyże o nowoczesnym wzornictwie nadają całej przestrzeni spójny wygląd wizualny.

Na krzyżach umieszczone są imiona poległych wraz z latami urodzenia i śmierci. Wśród pochowanych znajdują się artylerisi, lotnicy, saperzy oraz członkowie sił zbrojnych, przy czym część grobów jest nieoznaczona. Na terenie obiektu znajduje się również kilka grobów masowych.

Cmentarz otrzymał w 1999 roku cenu Dušana Jurkoviča od Spolku architektov Slovenska za rozwiązanie architektoniczne. Oprócz osób bliskich i weteranów wojennych miejsce to odwiedzają także turyści oraz mieszkańcy okolicznych miejscowości. Okolica cmentarza charakteryzuje się spokojną atmosferą.

Niemiecki cmentarz wojenny we Važcu jest dostępny dla zwiedzających. W pobliżu gminy dostępne jest ubytowanie. Do pobliskich celów turystycznych należy Važecká jaskyňa lub gmina Východná, w której organizowany jest Folklórny festival Východná.

W otoczeniu wód Oravskiej priehrady od 1953 roku znajduje się Slanický ostrov, znany również pod nazwą Ostrov umenia. Jego powierzchnia wynosi 3,5 ha. Gdy zobaczycie wyspę z daleka, na pierwszy rzut oka może wydać się Wam, że sprawia wrażenie opuszczonej. Mimo że nikt na niej nie mieszka, regularnie spacerują po niej odwiedzający. Znajdują się tu bowiem ekspozycje Oravskej galérie z Dolnego Kubína, a czasami organizowane są tu także letnie wydarzenia.

Slanický ostrov umenia to pozostałość i pamiątka po zatopionej wsi Slanica. Zachował się z niej Kostol Povýšenia sv. Kríža, który jednak nie zawsze był kościołem. Kiedy w latach 1766 – 1769 go budowano, stanowił kaplicę barokową, dopiero w 1843 roku przebudowano go na kościół z dwiema wieżami i dobudowano do niego kaplicę grobową. Przed nim znajduje się pomnik Antona Bernoláka, brązowa rzeźba z połowy lat 30. XX wieku.

W kościele znajduje się ekspozycja z Oravskej galérie pod tytułem „Slovenská tradičná ľudová plastika a maľba”. Tradycyjna ludowa sztuka plastyczna zawsze należy do typowych elementów i przejawów kultury narodowej kraju, nie inaczej jest na Orawie. Orawskie figurki należą do kultu Panny Márie, z pochodzeniem w polskiej Galicji. Ich autorami byli w większości artyści-samoucy, którzy przy rzeźbieniu kierowali się jedynie własną inspiracją i zręcznością. I tak w duchu lokalnych tradycji snycerskich powstały te małe dzieła sztuki, które niestety zachowały się tylko w ograniczonej liczbie.

Na zewnątrz wyspy znajduje się fragment oryginalnego cmentarza oraz lapidarium „Oravskej kamenárskej tvorby 18. a 19. storočia”. Od 1973 roku zainstalowana jest w nim ekspozycja orawskiej twórczości kamieniarskiej. Do dziś poszczególne płaskorzeźby i rzeźby świętych zachowały się w pierwotnych miejscach, takich jak cmentarze, kalwarie, kościoły czy kaplice. Często wierni ozdabiali je różnymi żywymi kolorami lub rozmaitymi koronami i kwiatami z papieru przy specjalnych okazjach. W dawnej krypcie zainstalowana jest ekspozycja „História zatopených obcí a budovania Oravskej priehrady”. Połączenie atrakcyjności zainstalowanych wystaw wraz z piękną scenerią przyrodniczą wyspy czyni z tego miejsca jeden z najczęściej odwiedzanych i najbardziej lubianych punktów kulturalnych Orawy.

Na wyspę dostaniecie się statkiem, który wysadzi Was podczas rejsu wycieczkowego po Oravskiej priehrade. Jest to naprawdę świetne przeżycie, które na długo pozostanie w pamięci zarówno dzieci, jak i dorosłych. Dlatego polecamy znaleźć zakwaterowanie w okolicy Slanického ostrova umenia i poświęcić wystarczająco dużo czasu, aby poznać ten obszar z innej perspektywy. Być unoszonym przez większe i mniejsze fale zbiornika to coś, czego po prostu trzeba doświadczyć. Zarezerwujcie pobyt na stronach noclegi Námestovo lub noclegi Orava i przyjedźcie poznawać atrakcje na Orawie na własnej skórze.

Kláštorisko to ruiny gotycznego klasztoru zakonu kartuzów z XIII wieku, które można znaleźć podczas wędrówek po Spiszu, w pięknym otoczeniu Słowackiego Raju (Slovenský raj). Obiekt jest znany również pod nazwami Skala útočišťa czy Strážny vrch. Znajduje się na wysokości 760 m n.p.m. w granicach administracyjnych miejscowości Letanovce. Razem z obszarami Čingov i Podlesok Kláštorisko należy do najważniejszych ośrodków północnej części Słowackiego Raju.

Akt założycielski klasztoru datuje się na grudzień 1299 roku. Znaleziska archeologiczne potwierdzają, że znajdowało się tutaj grodzisko jeszcze z czasów kultury łużyckiej. Według legendy klasztor jest karą za śmierć prepozyta krzyżowców w Chmeľovie. Miał go zabić magister Kokoš z wpływowej rodziny Brezovickich, który za karę i swoje odkupienie z tak krwawego przestępstwa musiał założyć sześć klasztorów. Udało mu się jednak założyć tylko dwa. Według niektórych historyków za jego powstaniem stoi jednak coś innego.

Płaskowyż Kláštorisko miał bardzo ważne położenie strategiczne. Rozpościera się z niego widok na całą Kotlinę Spiską (Spišská kotlina) oraz jej okolicę. Właśnie dlatego jako swoje schronienie wybrali go mieszkańcy już w późnej epoce brązu (XI wiek p.n.e.), a następnie w starszej epoce żelaza (600 lat p.n.e.) wzniesiono w tym miejscu rodzaj twierdzy. W czasach najazdów tatarskich na Węgry nastały dla zwykłych ludzi nędza, głód i cierpienie. Mieszkańcy Spisza starali się ratować swoje dzieci i żony przed okrucieństwem Tatarów. Historycy przypuszczają, że właśnie ludzie, którzy ukryli się na skale i w ten sposób przetrwali najazd tatarski, wznieśli w tym miejscu prowizoryczny drewniany kościółek. Za murami wybudowano później klasztor, jako podziękowanie za ocalenie życia.

Jako pierwsza powstała kaplica na północ od kościoła, później wykorzystywana jako kapitularz. Przestrzeń na południe od prezbiterium służyła mnichom jako zakrystia. Po całym obwodzie dziedzińca wzniesiono wielki krużganek klasztorny. Wzdłuż niego znajdowały się cele mnichów oddzielone murkami. Do wielkiego krużganka w części południowo-wschodniej przylega mały krużganek klasztorny, który stoi naprzeciwko pomieszczeń wspólnych. Właśnie dla zakonu kartuzów taki układ krużganków jest specyficzny, ponieważ łączy w sobie ich wymóg życia w samotności, milczeniu i surowej ascezie. Złoty okres funkcjonowania klasztoru przypadł na przełom XIV i XV wieku.

Pod koniec XV wieku życie klasztoru naznaczone było jednak spustoszeniem związanym z niszczycielskim pożarem. Obiekt był atakowany przez husytów, a później przez braciszków (bratríci), którzy znaleźli swoje schronienie na Marcelovym hradzie. Skutkowało to przeniesieniem wspólnoty mnichów do Lewoczy (Levoča), gdzie wybudowali nowy klasztor i przebywali w nim przez krótki czas. Dzięki powrotowi mnichów klasztor w miejscowości Letanovce doczekał się renowacji w 1478 roku. Przeprowadzono nie tylko niezbędne naprawy, ale również różne modernizacje, powstały niektóre zmiany architektoniczne. W 1517 roku w jego południowej części wybudowano hospicjum. Resztę historii klasztoru naznaczyły zmiany polityczne, zastawianie majątków miastu Kieżmark (Kežmarok), a także złupienie przez rycerza rozbójnika Mateja Baša. W 1543 roku klasztor na mocy zarządzenia Kapituły Generalnej został opuszczony i zburzony.

Do klasztoru można dotrzeć pieszo z Hrabušic – Podleska przez Prielom Hornádu lub z Čingova przez Tomášovský výhľad. Bardziej odważni mogą wybrać się również przez osadę w Letanovciach. Obiekt jest dostępny przez cały rok, latem dla zainteresowanych dostępny jest również przewodnik fachowy. Cały obszar Kláštoriska jest bardzo popularnym celem turystycznym. Znajduje się tu nawet symboliczny cmentarz z wystawionymi dziełami sztuki młodych artystów ze Spisza. Ekspozycja przypomina osobistości, które przyczyniły się do rozwoju parku narodowego, a także życie tych, którzy zginęli właśnie w Słowackim Raju.

Niezależnie od tego, czy interesuje Cię historia klasztoru, czy przyciąga Cię turystyka w Słowackim Raju, jesteś we właściwym miejscu. Zarezerwuj nocleg w pobliżu Kláštoriska na stronie noclegi Letanovce i przyjedź podziwiać nie tylko piękno tego zabytku, ale także znany Letanovský mlyn czy któryś z wodospadów w Letanovciach.

Dominantą parku zdrojowego we Vyšných Ružbachoch jest Biely dom hrabiego Zamoyskiego, który wznosi się na skalnym klifie. Jego fasada jest wykuta z białego trawertynu i architektonicznie przypomina pałac w Monte Carlo. Przyjdźcie usiąść na jego tarasie i odpocznijcie przy filiżance pysznej herbaty. Przy okazji chłońcie wspaniałą atmosferę uzdrowiska i spokój, który emanuje z tego pięknego miejsca.

Polski hrabia Andrej Zamoyski był nie tylko właścicielem zamku Ľubovniansky hrad, ale należało do niego również miasteczko uzdrowiskowe i kamieniołom białego wapienia. Stał się on materiałem budowlanym do wzniesienia Bielego domu. Kiedy hrabia Andrej Zamoyski zmarł, jego syn Jan został jego prawowitym spadkobiercą. Jan Zamoyski wkrótce ożenił się z hiszpańską księżniczką koronną Izabelą de Bourbon i dzięki połączeniu tych dwóch rodów szlacheckich doszło do nadzwyczajnego rozwoju uzdrowiska Kúpele Vyšné Ružbachy.

Na kopcu trawertynowym, według projektu architekta Kesselbauera, powstał w 1931 roku ekskluzywny budynek z restauracją, utrzymany w stylu biedermeier. Jego nazwa wywodzi się od białych trawertynowych fasad. Na fasadzie budynku do dziś widnieją dwa herby – szlacheckiego rodu Zamoyskich oraz królewskiego rodu Bourbonów.

Wewnątrz Bielego domu znajdowała się restauracja, nocny bar, duża kawiarnia z tarasem oraz boczne saloniki, które służyły jako kasyno i sala bilardowa. Głównym wydarzeniem towarzyskim sezonu letniego w tamtych czasach był Anna bál, na którym spotykała się szlachta węgierska i polska.

Obecnie Biely dom służy jako miejsce wspólnego wyżywienia gości uzdrowiskowych i okazjonalnie jest wynajmowany na różne imprezy towarzyskie, takie jak koncerty czy wesela. Vyšné Ružbachy skrywają w sobie ogromny kawałek historii. Odkryjcie leczniczą moc uzdrowiska Kúpele Vyšné Ružbachy, którego historia sięga aż XVI wieku.

Pozwólcie sobie na spacer po parku zdrojowym, w którym zasadzono mnóstwo kwiatów i drzew, a śpiew ptaków przerywa jedynie szum górskich źródeł. W okresie letnim przyjemnie ochłodzą Was baseny kąpieliska termalnego Termálne kúpalisko Izabela. Możecie wykąpać się również w unikalnym naturalnym trawertynowym jeziorku, które miejscowi nazywają „kraterem”.

Jeśli taka wizja Was kusi, nie wahajcie się i zarezerwujcie swój wymarzony urlop we Vyšných Ružbachoch jeszcze dziś. Mnóstwo wysokiej jakości zakwaterowania w pobliżu Bielego domu znajdziecie na naszej stronie ubytovanie Vyšné Ružbachy. Podczas pobytu zaplanujcie wycieczki po okolicy i poznajcie inne świetne atrakcje w pobliżu. Życzymy Wam pięknego pobytu pełnego wyjątkowych wrażeń.

Odwiedzili już Państwo kiedyś miasto Kežmarok? Jeśli nie, warto odkryć z nami fragment jego bogatej historii. Przedstawiamy Państwu obiekt Kežmarská radnica, który należy do znaczących zabytków historycznych miasta. Od XV wieku znajduje się w samym centrum placu Hlavné námestie. Jednak czy wiedzieli Państwo, że pierwotny ratusz stał na jednej z najstarszych ulic miasta Kežmarok, w miejscu zwanym Starý trh?

Po najeździe husytów w 1433 roku, kiedy miasto częściowo spłonęło, centrum przeniesiono w inną część, gdzie powstał nowy plac. Nowy ratusz postanowił wznieść w 1461 roku Juraj ze Spišskej Soboty. Budynek po wielkim pożarze w pierwszej połowie XVI wieku został znacznie uszkodzony i wymagał odbudowy. Mistrz Kuntz z miasta Kežmarok w latach 1541–1555 przebudował go ze stylu gotyckiego na renesansowy, zachowując przy tym jego pierwotny charakter. Później do budynku ratusza dobudowano wieżę. Obecny wygląd i drugie piętro Kežmarská radnica uzyskała po pożarze, który w 1922 roku podpalili dwaj mieszkańcy miasta.

Pod budynkiem znajduje się stara piwnica, z której w przeszłości wypływały źródła wody. Przekazy głoszą, že stąd prowadzi ewakuacyjny korytarz podziemny z ratusza. Budynek ratusza stanowi część miejskiego rezerwatu zabytków w miejscowości Kežmarok. 4 grudnia 1981 roku został wpisany na listę zabytków Słowacji. Obecnie ratusz jest siedzibą urzędu miasta.

Poznajcie Państwo również inne atrakcje i zabytki historyczne w miejscowości Kežmarok. Zachęcamy do odwiedzenia obiektu Kežmarský hrad, gdzie znajdują się ekspozycje broni, średniowiecznej apteki czy pojazdów historycznych. Baza noclegowa w pobliżu obiektu Kežmarská radnica dostępna jest na naszej stronie internetowej w sekcji zakwaterowanie Kežmarok. Wycieczka do parku rozrywki Aquafun Park Veľká Lomnica może być propozycją dla rodzin z dziećmi, ze względu na baseny zewnętrzne oraz atrakcje rekreacyjne. Życzymy udanego wypoczynku.

Pobyt w miejscowości Špania Dolina stwarza okazję do wędrówki szlakiem Partizánsky náučný chodník. Pod obiektem Jelenská skala znajduje się ukryty Partizánsky bunker Mor ho!, w którym podczas drugiej wojny światowej działał sztab brygady Pomstiteľ. Nazwa schronu pochodzi od konspiracyjnego czasopisma, które wraz z ulotkami drukowano w tym miejscu na przełomie lat 1944 i 1945 po upadku Słowackiego Powstania Narodowego.

Częścią ruchu oporu w tym rejonie była również wieś Staré Hory, wchodząca w skład tak zwanej Republiki Partyzanckiej. Znajdowała się tam centrala telefoniczna zapewniająca łączność między poszczególnymi grupami partyzanckimi.

Obiekt Partizánsky bunker Mor ho! stanowi jeden z punktów na trasie Partizánsky náučný chodník. Prowadzi do niego nieoznakowane odgałęzienie od czerwonego szlaku turystycznego przez teren leśny. Schron został odrestaurowany i jest bezpłatnie udostępniony dla zwiedzających. Na miejscu znajduje się tablica pamiątkowa.

Miejscowość Špania Dolina, stanowiąca punkt startowy do schronu, położona jest na granicy pasm górskich Nízke Tatry oraz Veľká Fatra. W samej wsi znajduje się drewniany Banícky orloj, wybudowany w 2004 roku. W sezonie zimowym w pobliżu działa ośrodek narciarski Šachtičky na zboczach szczytu Panský diel, oferujący trasy zjazdowe o różnym poziomie trudności. W miejscowości Špania Dolina i jej okolicach dostępna jest baza noclegowa.

Niektóre zabytki wywierają na odwiedzających silne wrażenie. Do takich miejsc należy Kalište – osada uznana za narodowy zabytkowy obiekt kultury, znajdująca się w pobliżu miasta Banská Bystrica. Obszar Partizánska republika Kalište był terenem na południowych zboczach pasma Nízke Tatry, kontrolowanym przez długi czas przez partyzantów.

Ślady dawnego rozwoju osady są dziś słabo widoczne. Wśród lasów iglastych leży wieś, której pozostałości nawiązują do tragicznych wydarzeń. Na terenie obiektu znajdują się fundamenty spalonych i zniszczonych domów, cmentarz, dwa domy z kaplicą oraz drzewo nad grobem poległych partyzantów. W dwóch odrestaurowanych obiektach udostępniono ekspozycję, którą zarządza Múzeum SNP, o nazwie Partizánska republika.

Wieś Kalište była w czasie drugiej wojny światowej jednym z centrów ruchu partyzanckiego. Miejscowa ludność wspierała partyzantów, co 18 marca 1945 roku doprowadziło do pacyfikacji przez wojska niemieckie. Wieś została spalona, a część mieszkańców zamordowana. Partizánska republika Kalište funkcjonuje obecnie jako filia, którą zarządza Múzeum SNP w mieście Banská Bystrica. Życie w osadzie po wojnie nie zostało odrodzone.

Pamięć o poległych jest czczona również podczas obchodów rocznicy SNP. Przez osadę prowadzi ścieżka edukacyjna z 17 tablicami informacyjnymi rozmieszczonymi na całym terenie. Do osady można dotrzeć z miejscowości Donovaly pieszo żółtym szlakiem turystycznym lub trasami rowerowymi prowadzącymi przez okoliczne wsie. Dojazd samochodem jest możliwy przez wieś Moštenica. W okolicy dostępna jest baza noclegowa.

W mieście Banská Bystrica i okolicach znajdują się również inne atrakcie. W sezonie letnim dostępny jest obiekt Aqualand – plážové kúpalisko. Elementem programu może być także wizyta w obiekcie Hvezdáreň v Banskej Bystrici. W mieście Banská Bystrica oraz w okolicznych miejscowościach dostępna jest baza noclegowa obejmująca apartamenty, hotele i inne obiekty.

Bohater, o którym prawie zapomniano. Do sławnej historii Słowackiego Powstania Narodowego kolejarze ze Zvolena zapisali się przede wszystkim ekspresową budową trzech pociągów pancernych: Hurban, Štefánik i Masaryk. Hurban był drugim z kolei pociągiem pancernym, który walczył o naszą wolność. Ponieważ został ciężko uszkodzony w walkach, dzisiaj w Zvolenie można obejrzeć już tylko jego replikę, która została wyprodukowana w 1974 roku na potrzeby filmu o Słowackim Powstaniu Narodowym.

Do produkcji improwizowanych pociągów opancerzonych doprowadził fakt, że armia powstańcza cierpiała na dotkliwy brak zmotoryzowanej artylerii oraz czołgów. Rozkaz ich budowy wydało dowództwo 1. Armii Czechosłowackiej na Słowacji w dniu 4 września 1944 roku.

Pociąg J. M. Hurban wyprodukowano na początku października 1944 roku, a prace nad nim trwały zaledwie 11 dni. Ponieważ był drugim w kolejności, został skonstruowany technicznie lepiej, choć również w tym przypadku opancerzono go jedynie zwykłą blachą kotłową o grubości 7 mm. Jego uzbrojenie było jednak silniejsze niż u poprzednika. Wyposażenie bojowe składało się z haubice polowej vz. 14/19 kalibru 100 mm umieszczonej w wagonie artyleryjskim, 3 dział kalibru 37 mm w wagonach czołgowych oraz 10 ciężkich karabinów maszynowych kalibru 7,92 mm.

Jego dowodzeniem powierzono kpt. Martinowi Ďurišowi-Rubanskému oraz ppor. Dominikowi Miartušowi. Pociąg prowadził cywilny maszynista Pavol Maťaš. Załogę tworzyło 75–80 żołnierzy i cywilów. W pociągu zainstalowano oświetlenie elektryczne, linię telefoniczną z aparatami polowymi oraz urządzenie do obsługi gwizdawki parowej z każdego wagonu.

Cały skład bojowy składał się z opancerzonej lokomotywy, wagonów czołgowych, wagonu amunicyjnego i karabinów maszynowych, wagonu mieszkalnego i kuchennego oraz wagonu wypełnionego workami z piaskem. Do walk został skierowany na trasach Hronská Dúbrava – Žiar nad Hronom oraz Banská Bystrica – Brezno – Heľpa, gdzie operował od 3 do 25 października 1944 roku.

4 października 1944 roku skierowano go do walk pod Banskou Bystricą, do której Niemcy chcieli dotrzeć przez przełęcz Malý Šturec. Rozkaz brzmiał jasno: zatrzymać natarcie wroga, wyprzeć go z pozycji obronnych i zniszczyć stanowisko, które Niemcy mieli około 800 m na północny zachód od stacji Čremošné, umożliwiając tym samym własnym jednostkom odzyskanie pierwotnych pozycji obronnych. Niemców zaskoczył niespodziewany ataku powstańców, któremu towarzyszył skuteczny ostrzał z pociągu, w wyniku czego rzucili się do odwrotu.

Pociąg został poważnie uszkodzony w walce, ale robotnicy w ciągu dwóch dni nie tylko go naprawili, ale również ulepszyli, wzmacniając wieże czołgowe dodatkowym pancerzem. Po uzupełnieniu załogi skład przesunięto w rejon Červená Skala, a później na odcinek Banská Bystrica – Brezno – Heľpa, gdzie osłaniał odwrót jednostek powstańczych. Po raz ostatni wziął udział w walce 23 października pod Heľpą.

Niemcy zbliżali się jednak z każdej strony, w związku z czym dowódca otrzymał rozkaz unieszkodliwienia broni oraz urządzeń maszynowych i przetransportowania pociągu do tunelu w Harmancu. Tam spotkał się z trzecim pociągiem, który spotkał taki sam los. Szlak bojowy pociągów dobiegł końca, a ich załogi udały się do walki w górach u boku partyzantów.

Niemcy zdobyli składy i odholowali je. Po wojnie dwie lokomotywy odnaleziono na terytorium Austrii oraz byłej Jugosławii. Replikę pociągu pancernego J. M. Hurban można znaleźć w parku im. Štefana Višňovského pod zamkiem Zvolenský zámok.

Po obejrzeniu pociągu bojowego warto zatrzymać się na podzamczu i wybrać na zwiedzanie wspomnianego zamku Zvolenský hrad. Jeśli macie ochotę odkrywać uroki regionu Podpoľanie, już teraz zarezerwujcie nocleg w pobliżu pociągu pancernego Pancierového vlaku Hurban i zaplanujcie wycieczki. Bogatą ofertę noclegową znajdziecie na stronie poświęconej noclegom w Zvolenie. Podczas pobytu koniecznie odwiedźcie teren rekreacyjny Športový areál Orlík oraz nie pomińcie arboreta Arborétum Borová hora.

Witajte w najstraszniejszym domu w Trenčíne. Romantyczna uliczka wybrukowana kamienną kostką, prowadząca pod Trenčianskym hradom, zaprowadzi Was do Katovho domu, gdzie w średniowieczu okrutnie torturowano ludzi. W pomieszczeniach renesansowego domu mieszczańskiego rozgrywały się mrożące krew w żyłach wydarzenia, w wyniku których życie straciło wielu niewinnych ludzi. Sprawiedliwość dosięgła jednak także samego kata Stanislava Chrbinského, który za kradzież kościelnych puszek na datki sam został skazany na śmierć.

Katovňa została wbudowana jako kamienny dom około 1607 roku i była podzielona na pomieszczenia mieszkalne, część gospodarki i kuchnię. Przypuszcza się, że kat mieszkał na piętrze, na parterze znajdowało się więzienie, a w ciemnej, wilgotnej piwnicy mieściła się ciemnica, w której skazani oczekiwali na egzekucję. Trenčín korzystał z usług miejskiego kata do 1790 roku.

Obecnie znajdują się tu trzy ekspozycje. Pierwsza z nich nosi tytuł „Majster spravodlivosti - kat” i przeprowadzi Was przez przedmioty miejskiej sprawiedliwości i prawa tortur. Wystawę tworzy przerażający miecz katowski, dyby, na których ścięto głowy, a także końskie żelazo, kozioł do chłosty oraz koło do łamania kości. Najgorsza egzekucja polegała na tym, że skazanego związano, położono na ziemi, a kat rozciął go mieczem na cztery części. Kolejna okrutna śmierć nastawała, gdy więźnia przywiązano między cztery konie i w ten sposób go rozerwano. Oprócz narzędzi tortur znajdziecie tu również halabardy i mundury miejskich drabów, mundur miejskiego kapitana policji, ich strzelby i szable.

Kolejna ekspozycja, „Remeslo, cechy a cechové zariadenie”, jest już przyjemniejsza i przybliża działalność cechów na terenie regionu Trenčiansky kraj. Można tu obejrzeć wyroby rzemieślnicze oraz przedmioty historyczno-artystyczne. Ostatnia część wystawy, „Mešťania, ako žili...”, przybliża warunki mieszkaniowe i codzienne życie mieszkańców Trenčína od 1850 roku po okres międzywojenny. Tworzą ją kosztowności, różne części garderoby, damski kuferek kosmetyczny oraz nietypowy przyrząd medyczny, igłę do puszczania krwi.

Trenčín należy do największych miast słowackich i jest popularnym miejscem odwiedzin nie tylko słowackich, ale i zagranicznych turystów. Zaplanujcie wycieczki po okolicy i poznajcie inne wspaniałe atrakcje w Trenčíne. Po tym nietypowym, i miejmy nadzieję niezapomnianym przeżyciu, zafundujcie sobie odrobinę rozrywki i wybierzcie się do parku linowego Tarzania Trenčín. Jeśli akurat trwa upalny letni dzień, wspaniałe orzeźwienie przyniesie pobyt na Mestskom kúpalisku Trenčín.

Zostańcie na Považí dłużej i zarezerwujcie nocleg w okolicy Domu mestského kata już teraz. Bogatą ofertę stylowych apartamentów oraz przytulnych pensjonatów znajdziecie na naszej stronie zakwaterowanieTrenčín. Podczas pobytu koniecznie nie pomińcie owianego legendami Trenčianskeho hradu.

Mohyla na Bradle jest miejscem ostatniego spoczynku słowackiego generała Milana Rastislava Štefánika (1880 – 1919). Znajduje się w Myjavskej pahorkatine, na wysokości 543 m n.p.m. Mohylę znajdą Państwo między Brezová pod Bradlom a Košariskami, w których urodził się autor najsłynniejszych cytatów: „Przebiję się, bo chcę się przebić.”, „Prawdzie wierzyć, prawdą żyć i prawdy bronić.” czy „Kto myśli, że wolność wywalczą mu inni, ten nie jest jej godzien.”.

M. R. Štefánik był wybitnym naukowcem, żołnierzem, politykiem (wiceprzewodniczącym Czechosłowackiej Rady Narodowej, ministrem wojny), astronomem, fotografem i dyplomatą. Był kluczową postacią dla Słowacji, pośredniczył w nawiązywaniu kontaktów z francuskimi urzędnikami państwowymi, współorganizował legie czesko-słowackie oraz uczestniczył w tworzeniu nowożytnej państwowości. Razem z T. G. Masarykiem i E. Benešem odegrali ważną rolę przy założeniu Česko-Slovenska.

Štefánik zginął tragicznie 4 maja 1919 roku w pobliżu miejscowości Ivanka pri Dunaji, gdy wraz z członkami włoskiej załogi, którzy są pochowani na Bradle razem z nim, wracał do ojczyzny. Mohyla jest arcydziełem architekta Dušana Jurkoviča i stanowi wybitny przykład europejskiej monumentalnej architektury. Kamień węgielny położono w piątą rocznicę śmierci Štefánika. Mohyla została uroczyście odsłonięta 23 września 1928 roku. Budowla ma kształt prostokąta. Dolny taras ma wymiary 93 x 62 m, a górny taras 45 x 32 m. Na krawędziach tarasu znajdują się cztery obeliski o wysokości 12 m. W centrum górnego tarasu wznosi się sarkofag z tumbą, pod którą na głębokości 8 m znajduje się grób Štefánika.

Jej budowa trwała 280 dni roboczych, a koszt wyniósł 2 813 262 Kčs. Po upadku totalitaryzmu doczekała się renowacji, która trwała prawie 7 lat, do 1996 roku. W 1968 roku została uznana za narodowy zabytkowy obiekt kultury (národná kultúrna pamiatka), a w 2009 roku wpisano ją na listę Europejskiego Dziedzictwa Kulturowego.

Jeśli chcą Państwo oddać hołd generałowi Štefánikowi, przeczytać tekst na tablicach na jego tumbie czy nacieszyć się widokiem, wzgórze Bradlo oraz wznosząca się na nim Mohyla są idealnym miejscem. Na szczyt dotrą Państwo od strony parkingu drogą pełną serpentyn. Idealnym dopełnieniem tej wycieczki jest wizyta w Múzeum M. R. Štefánika, które znajduje się w jego domu rodzinnym w Košariskach. Zarezerwujcie Państwo pobyt w okolicy Mohyla na Bradle, najlepiej na stronie zakwaterowanie Brezová pod Bradlom lub zakwaterowanie Košariská i cieszcie się wycieczką.

Z miejscowości Poriadie, w powiecie Myjava, znajdziecie pomnik będący upamiętnieniem co prawda smutnych, ale jakże ważnych wydarzeń z naszej historii. Miejsce, w którym w październiku 1944 roku obozowała grupa partyzantów, znajduje się w dolinie potoku Kostolník, w części miejscowości o nazwie Krivosudy. Do pomnika z miejscowości Poriadie dotrzecie niewymagającą trasą po zielonym szlaku, o długości około 3 km. Wybierzcie się tam, aby upamiętnić odwagę i wytrwałość mężczyzn, którzy walczyli za naszą ojczyznę.

Na miejscu znajdziecie pomnik, źródło Zbojnícka studnička oraz ziemianki, które wybudowali tu partyzanci. Schrony z prostymi drewnianymi pryczami, które służyły jako łóżka, są w dobrze zachowanym stanie. Ukrywali się w nich partyzanci z grupy, której dowódcą był Miloš Uher, bohater SNP. Gdy w tym miejscu odnalazł ich spadochroniarz, ppłk Ilja Dibrov, będący radzieckim oficerem, utworzył 2. Stalinova brigáda działającą w rejonie szczytu Veľká Javorina.

Pomnik gen. i.m. Ilja Dibrova znajduje się na grzbiecie pasma Biele Karpaty. Przypomina miejsce, w którym Dibrov został zastrzelony w walce. Miejsce to stanowi skrzyżowanie zielonego szlaku ze znaną trasą Cesta hrdinov SNP. Do pomnika można udać się nie tylko na dłuższy spacer, ale także na wycieczkę rowerową. Smutne wydarzenia przypomina również Nárcie – pamätník SNP, znajdujący się w pobliżu miasta Stará Turá i granicy z Morawami. Na przyjemniejsze myśli możecie nastroić się podczas wizyty nad zbiornikiem Vodná nádrž Stará Myjava. Obszar rekreacyjny miejscowości Stará Myjava to idealne miejsce nie tylko na wypoczynek, ale również na aktywny relaks. Niezależnie od tego, czy popływacie, skorzystacie z łódek, czy zagracie w jeden z ulubionych sportów letnich, wierzymy, że zapewnicie relaks Waszemu ciału i umysłowi.

Skorzystajcie z okazji, by podziwiać rozległe widoki z najwyższego punktu w okolicy miasta Myjava. Wieża widokowa Vyhliadková veža Poľana, która jest łatwo dostępna z miejscowości Brestovec pieszo, samochodem lub rowerem, z wysokości 20 m zaoferuje Wam panoramę pasm górskich Biele Karpaty, Malé Karpaty, Považský Inovec czy Strážovské vrchy. Spójrzcie za granicę z góry i cieszcie się pięknem dalekiej okolicy. Zimą miłośnicy narciarstwa i sportów zimowych docenią wizytę w pobliskim ośrodku Ski Land Stará Myjava. Wybierzcie się na poznawanie tego ciekawego i wyjątkowego regionu. Zarezerwujcie zakwaterowanie w okolicy obiektu Zemľanky a pamätník partizánov Dibrovovej skupiny. Nasza oferta zakwaterowania w okolicy miasta Myjava obejmuje przytulne domki czy komfortowe pensjonaty. Wystarczy tylko wybrać i ruszać po nowe wrażenia.

Przełęcz Dukielska (Dukliansky priesmyk) to niemal zupełnie zwyczajna przełęcz górska na wysokości 502 m n.p.m., która jednak dzięki operacji karpacko-dukielskiej stała się całkowicie niezwykła. Znajduje się pomiędzy szczytami Kýčera i Brdo, w północnej części Laboreckej vrchoviny, na granicy słowacko-polskiej. Nazwę przełęcz zawdzięcza niedalekiemu polskiemu miastu Dukla.

Dzieje przełęczy nie są jednak wcale zwyczajne, wręcz przeciwnie. Teren tego Wojskowego Muzeum Przyrodniczego jest często nazywany „Doliną Śmierci” i przypomina jeden z najkrwawszych rozdziałów naszej historii. Walki, które toczyły się tu podczas II wojny światowej, pochłonęły życie dziesiątek tysięcy żołnierzy radzieckich i czechosłowackich. Przy wejściu do tej naznaczonej tragedią doliny przechodzi się obok dwóch zakleszczonych w sobie czołgów, które są symbolem przewagi Armii Czerwonej nad faszystowskim złem.

Dominantą przełęczy jest wysoki na 28 m Pamätník československému armádneho zboru, który w 1949 roku wzniesiono według projektu architekta Jozefa Grusa. Integralną częścią pomnika są brązowe tablice z nazwiskami 1 265 poległych żołnierzy należących do 1. Czechosłowackiego Korpusu Armijnego. Pomnik wraz z cmentarzem wojskowym tworzy rozległe muzeum wojskowe. Na jego terenie zwiedzający mogą obejrzeć kilkadziesiąt sztuk ciężkiego sprzętu bojowego, w tym samoloty, odtworzone stanowiska ogniowe artylerii, bunkry w okolicznych lasach oraz inne zabytki militarne. W miesiącach letnich dla odwiedzających dostępna jest również wysoka na 52 m wieża widokowa, zbudowana dokładnie w miejscu, w którym znajdował się punkt obserwacyjny Ludvíka Svobody.

Dukliansky priesmyk jest znana wśród turystów także z tego, że w tych miejscach rozpoczyna się Cesta hrdinov SNP. Jest to najważniejsza, a zarazem najdłuższa (ponad 700 km) magistrala turystyczna w poprzek Słowacji, ciągnąca się od Duklianskeho priesmyku aż po Bradlo na Štefánikovej mohyle. Jej przejście zajmuje od 26 do 28 dni.

Na Dukliansky priesmyk można dotrzeć z miejscowości Svidník, drogą asfaltową przez Ladomirovú, Hunkovce, Krajnę Poľanę, Nižný Komárnik oraz Vyšný Komárnik. Przełęcz jest między innymi ważnym węzłem szlaków turystycznych. Schodzą się tu czerwony szlak z Porubského sedla na wschód wzdłuż granicy państwowej, czerwony szlak wzdłuż Cesty hrdinov SNP do wsi Medvedie oraz dwa kolejne szlaki turystyczne dochodzące z Polski.

Jeśli rozbudziliśmy Waszą ciekawość i wybieracie się z wizytą na Duklę oraz w okoliczne góry, zalecamy spędzenie tu kilku dni. Znajdźcie nocleg w pobliżu Duklianskeho priesmyku, aby już wczesnym rankiem wyruszyć na zwiady okolicy lub na dłuższe wędrówki. Inspirację na udany pobyt znajdziecie także na stronach zakwaterowanie Kapišová, zakwaterowanie Ladomirová lub zakwaterowanie Hunkovce. Piękna okolica wręcz zachęca do włożenia butów trekkingowych i wyruszenia na wędrówki lub odkrywania ciekawej historii tego pięknego regionu.

Druga wojna światowa dotknęła życie milionów ludzi. Wielu z nich poległo w okrutnych walkach na linii frontu. Prawdopodobnie najcięższe starcia między wojskami niemieckimi a wyzwoleńczymi na naszym terytorium miały miejsce na froncie wschodnim podczas zdobywania przełęczy Dukliansky priesmyk. Ofiary armii słowackich i radzieckich spoczywają na wielkim cmentarzu wojskowym pod Duklą. Niemieccy żołnierze znaleźli miejsce swojego ostatniego spoczynku niedaleko miejscowości Hunkovce.

Niemiecki cmentarz wojskowy znajduje się na skraju wsi, obok głównej drogi prowadzącej do miejscowości Vyšný Komárnik. Jest usytuowany na łagodnym zboczu. Miejsca pochówku są oznaczone małymi kamiennymi krzyżami. Na każdym z nich, oprócz imienia i nazwiska oraz dat urodzenia i śmierci, znajduje się również stopień wojskowy. Po każdej stronie krzyża wyryte są nazwiska. Łącznie na cmentarzu pochowanych jest 3 100 żołnierzy. Cmentarz został odnowiony w 1994 roku na mocy międzynarodowego traktatu czechosłowacko-niemieckiego o dobrym sąsiedztwie z 1992 roku, w ramach którego rządy obu państw uzgodniły kwestie poszukiwania, utrzymania i opieki nad grobami wojennymi. Po renowacji cmentarz został ponownie poświęcony w 1995 roku.

Cmentarz jest otoczony kamiennym murem z daszkiem z gontu drewnianego. Charakteryzuje go centralny krzyż, który architekt symbolicznie umieści horizonatalnie w niecce wypełnionej wodą. Woda dopływa rynienką ze źródła nad cmentarzem wzdłuż głównej ścieżki. Budynek wejściowy wykonano z drewna, dzięki czemu odpowiednio wpisuje się w regionalną architekturę. Dzięki porozumieniu teren cmentarza jest regularnie koszony i sprawia wrażenie zadbanego oraz pełnego powagi miejsca. Zwiedzający znajdą tu również księgę pochowanych, w której wymienione są także nazwiska poległych, których miejsce ostatniego spoczynku nie jest znane.

Ciekawostką jest fakt, że naprzeciwko tego cmentarza, po drugiej stronie głównej drogi, można dojść do cmentarza ofiar pierwszej wojny światowej. Nie jest on jednak tak widoczny i zadbany jak niemiecki. Wizyta w tym miejscu nie należy do najbardziej popularnych atrakcji regionu. Mimo to właśnie takie miejsca stanowią memento epoki i ogromną przestrogę dla przyszłych pokoleń, które chciałby rozwiązywać różne problemy na drodze konfliktu zbrojnego. To właśnie tutaj można uświadomić sobie, jak wiele żyć zgasło zupełnie niepotrzebnie z powodu niespełnionych imperialistycznych marzeń Adolfa Hitlera i jak wielu ludziom wojna odmieniła losy.

Z tego miejsca pamięci można udać się również do innych ciekawych miejsc w miejscowości. Warto zobaczyć Drevený kostolík v Hunkovciach, który pochodzi z XVIII wieku. Jeśli podczas zimowych miesięcy nabiorą Państwo ochoty na szaleństwo na nartach, stoki ośrodka narciarskiego Nižný Komárnik są do tego celu stworzone. Wgląd w historię jest możliwy także na przełęczy Dukliansky priesmyk, która odegrała wielką rolę podczas bitwy w 1944 roku i stała się narodowym zabytkiem kultury. Wodnymi rozrywkami w powiecie Svidník można do woli cieszyć się w obiekcie Vodný svet Aquaruthenia Svidník.

Podczas planowania Państwa wycieczki warto pamiętać również o tym, jak bardzo mogą być Państwo zmęczeni. Aby w pełni cieszyć się przyjemną atmosferą podczas pobytu, zalecamy z wyprzedzeniem zarezerwować nocleg w pobliżu cmentarza Vojenský cintorín Hunkovce. Być może ze względu na swoją doskonałą lokalizację skuszą Państwa domki w miejscowości Hunkovce. A może wolą Państwo tańsze kwatery prywatne w miejscowości Hunkovce? Z przyjemnością pomożemy Państwu w wyborze.

W liptowskiej gminie Dúbrava, w przyrodzie Nízkych Tatier, wejście do lasów i kopalń w Dúbravskej doline strzeže Strážca lesa. Jest to drewniana rzeźba o wysokości 5 m. Fanom filmowym trylogii Pán prsteňov przypomina postać chodzącego drzewa, a fanom Strážcov Galaxie postać Groota. Została stworzona przez dwójkę angielskich artystów.

Rzeźba jest prawie w całości wykonana z drewna, jedynie dyskretnie podtrzymuje ją konstrukcja metalowa. Symbolizuje Perúna, słowiańskiego boga błyskawic i gromów. W ręku trzyma płonącą pochodnię, a jego nogi są zasypane kamieniami. Ścieżka do niego jest wydeptana. Niewykluczone, że podczas spaceru spotkają Państwo rodziny z wózkami lub seniorów. Teren jest bowiem łatwy, a trasa stosunkowo krótka.

W Dúbravskej doline w przeszłości rozwijała się działalność górnicza, która pozostawiła ślady na zdrowiu wielu mieszkańców i doprowadziła do katastrofy ekologicznej na terytorium Słowacji w 2019 roku. Drewniany strażnik stoi tu jako bariera między przyrodą a człowiekiem. Jest obrońcą lasu i przyrody. Broni jej i stoi tu ku przestrodze każdemu, kto chciałby ją zniszczyć.

Niedaleko drewnianego strażnika znajdują się Dúbravské bane, które w swoich czasach były strategiczne dla Czechosłowacji. Były to najwyżej położone kopalnie w Europie Środkowej, w których wydobywano antymon. Wydobycie w nich całkowicie ustało w 1992 roku. Przy wejściu do nich stoi stary pociąg górniczy. Jego stan jest jednak opłakany, podobnie jak teren wokół kopalń. Prowadzi do nich jednak świerkowy las.

Las znajduje się również w całej okolicy. Liptov to chętnie odwiedzany przez turystów region, w którym każdy odwiedzający znajdzie coś dla siebie. Jeśli Państwo również pragną sobie zrobić zdjęcie z drewnianym mężem z Dúbravy, warto zaplanować na Liptowie przedłużony weekend. W tym celu należy znaleźć odpowiedni nocleg w pobliżu Dreveného muža. Wiele możliwości można znaleźć na przykład na stronie zakwaterowanie Liptovský Mikuláš. Aby w pełni cieszyć się wycieczką, warto zainspirować się naszymi wskazówkami dotyczącymi wycieczek na Liptowie.

W centrum miasta wojewódzkiego Žilina znajduje się renesansowy rynek Mariánske námestie, który mieszkańcy znają także jako Štvorcové námestie. Śmiało mogą Państwo urządzić sobie tutaj miły spacer i obejrzeć okoliczne zabytki, które się na nim znajdują.

Czwarte co do wielkości miasto na Słowacji, leżące u zbiegu rzek Váh, Kysuca i Rajčanka, oferuje swoim gościom wiele atrakcji. Jedną z nich jest Mariánske námestie, które tworzy historyczne centrum miasta. W 1987 roku całe centrum miasta zostało ogłoszone miejskim rezerwatem zabytków. Rynek o wymiarach 100 x 100 m stanowi jego część.

Rynek jest charakterystyczny dzięki swoim renesansowym domom, które mają pierwsze piętro wysunięte nad arkadami. Dawniej gromadzili się pod nimi rzemieślnici i zakładali tu swoje sklepy. Dziś znajdą tu Państwo butiki, restauracje oraz puby. Gdyby mieli Państwo okazję zajrzeć do niektórych domów, w podziemiach mogliby Państwo podziwiać pierwotne gotyckie piwnice. Pierwotne dachy szczytowe domów spłonęły podczas pożaru rynku w 1886 roku.

W środku rynku znajduje się figura Nepoškvrnenej Panny Márie z 1738 roku. Jej cokół zawiera płaskorzeźbę Świętego Floriana, który jest patronem strażaków. Za figurą można odpocząć w małym parku. Wzrok można skierować również na budynek ratusza miejskiego. Ciekawostką na jego fasadzie jest kurant, który odzywa się o każdej pełnej godzinie. W zachodniej części rynku znajduje się rzymskokatolicki Kostol Obrátenia sv. Pavla i klasztor jezuitów.

Rynek jest obecnie odwiedzany nie tylko przez mieszkańców, ale także przez wielu zagranicznych turystów, którzy cieszą się jego niezwykłą atmosferą. Proszę usiąść tu spokojnie na ławce i chłonąć przyjemną miejską atmosferę. Albo podczas upalnych dni pozwolić sobie na orzeźwiający napój na tarasie lokalnych restauracji. Towarzyszyć Państwu mogą studenci konserwatorium lub znani artyści, którzy wykorzystują tę przestrzeń do organizacji różnorodnych koncertów, akcji i wydarzeń.

Aby program był nieco ciekawszy, warto skierować swoje kroki także na Výstava Ikon. Małych i dużych odkrywców kosmosu ucieszy pobliskie Pozorovateľňa Malý Diel Žilina. Zachwycać się sztuką współczesną i wspierać młodych artystów można w Galéria Plusmínusnula. Miłośnicy aktywności sportowych rozruszają swoje ciała w basenach Mestská krytá plaváreň Žilina. Ucieczkę od świata codziennej rzeczywistości umożliwia także Virtuálna realita Žilina. Można się tu unosić w kosmosie, stać się na chwilę nieustraszonym superbohaterem lub poprowadzić najlepszy samochód.

Žilina to fascynujące miasto nad Wagiem, które warto odkrywać. Aby nie trzeba było spieszyć się do domów, można śmiało poszukać zakwaterowania na Mariánskom námestí. Zainteresować Państwa mogą apartmány Žilina, które oferują również możliwość przygotowania własnych posiłków, albo można wybrać ubytovne v Žiline. Tych obiektów jest tu wystarczajuco dużo, także na pobyty długoterminowe. Chętnie pomożemy w dokonaniu właściwego wyboru zakwaterowania.