Grody Trenčín

Laugaricio. Łacińska nazwa, którą zna chyba każdy Słowak. Ten dziś już prawie martwy język w dawnych czasach dotarł również na nasze terytorium, a jednym z dowodów jest właśnie Trenčín. Konkretnie hradná skala, na której wznosi się jeden z najbardziej znanych zamków w ogóle. Jego sylwetkę znają nawet małe dzieci i szkoda byłoby nie wiedzieć o nim czegoś więcej.

Na hradnym bralu grodzisko stało już wcześniej. Na jego miejscu powstał obecny zamek. Pierwszą budowlą była rotunda, a później wieża obronna. Pierwsze udokumentowane dane o istnieniu zamku pochodzą już z IX wieku, należy on więc do tych starszych. Jako jeden z licznych zamków na Poważu pełnił wyjątkowo ważną rolę obronną. Chronił całą zachodnią granicę Węgier.

Na hradnym bralu do dziś zachował się rzymski napis z 179 roku głoszący zwycięstwo Rzymian nad Germanami. Cały zamek, włącznie z tą historyczną osobliwością, miał pod swoimi skrzydłami najsłynniejszy władca, pan Wahu i Tatr, Matúš Čák. Całkiem zasłużenie nazywają go Trenčianskym. Podarował zamkowi nowe fortified oraz wieżę, która nosi jego imię.

Żaden władca nie żyje wiecznie. Ani Matúš Čák Trenčiansky. Zamkiem zarządzały też inne znane postacie, takie jak Žigmund Luxemburský czy Štefan Zápoľský. Wyprawy husyckie z zachodu i ataki tureckie z południa były przyczyną dalszej rozbudowy zamku. W tym okresie XV wieku powstały również rozległe mury obronne, które na zamku znajdą Państwo do dziś. Do tego czasu zamek odznaczał się głównie gotycką wertykalnością, jednak pod wpływem przebudów rozwijał się raczej w kierunku poziomym.

Niestety, zagładę zamku spowodował, jak to często bywa, pożar. Ogarnął on nawet miasto. Był to rok 1790. Zamek na swoją odbudowę musiał poczekać aż do XIX wieku, kiedy doszło do konserwacji murów zamkowych.

Z zamku została tylko ruina. Po wielu naprawach i długich latach prac zamek jest dziś otwarty dla zwiedzających. W jego wnętrzach znajdą Państwo naprawdę wiele. Przyciąga ogromna galeria obrazów czy ekspozycja mebli z epoki. Jeśli cierpią Państwo na lęk wysokości, proszę odpuścić sobie zwiedzanie wieży Matúšova veža. Piękny widok na dolinę rzeki Váh, Považie, Považský Inovec i oczywiście całe miasto zaprze Państwu dech w piersiach. Zbędne jest pisać coś więcej, to muszą Państwo zobaczyć.

Po zwiedzaniu zamku warto wstąpić do jednej z kawiarenek w urokliwych, wieczornych uliczkach miasta Trenčín. Przyjemna atmosfera i nuta romantyzmu w mieście mody idealnie nadają się na romantyczny weekend we dwoje. Swoje tymczasowe gniazdo miłości mogą Państwo znaleźć w jednym z hoteli lub pensjonatów bezpośrednio w centrum miasta. Z przyjaciółmi lub rodziną wybiorą Państwo z kolei z oferty licznych tanich kwater prywatnych rozsianych nie tylko w mieście Trenčín, ale i w najbliższej okolicy. Brakuje już tylko jednego. Państwa.

Zamek Hrad Beckov zna chyba każdy z Państwa. Jeśli podróżowali Państwo samochodem lub pociągiem przez region Považie, jego majestatyczne mury na skale można było zobaczyć nawet zza okna. W dolinie rzeki Váh i na okolicznych szczytach zamków jest pod dostatkiem, a jeden z nich przedstawimy Państwu właśnie teraz.

Zamek Hrad Beckov leży w pobliżu głównej trasy komunikacyjnej prowadzącej z miejscowości Bratislava do miejscowości Žilina. Dzięki świetnej lokalizacji jest wyjątkowo chętnie odwiedzany. Przyczynia się do tego również wyrazista skała zamkowa, dumnie wznosząca się w okolicy. Wystarczy skręcić przy miejscowości Nové Mesto nad Váhom, przejechać kilka kilometrów i są Państwo na miejscu.

Jak powstał zamek? Do wyboru mają Państwo kilka wersji i mogą wybrać tę, która podoba się Państwu najbardziej. Jedna z legend głosi, że zamek otrzymał w prezencie książęcy błazen Becko. Jako jedyny potrafił rozśmieszyć swojego pana Stibora. Stibor obiecał mu, że spełni każde życzenie błazna. Becko nie był skromny i od razu zażądał całego zamku. Stibor dotrzymał słowa, jednak zamek tak mu się spodobał, że oszacował wartość Becka w złocie i odkupił od niego zamek. Pod jednym warunkiem. Zamek musiał nosić imię błazna. Od tamtej pory nazywa się Beckov.

Wersja historyczna przedstawia inny bieg wydarzeń. Skała zamkowa miała wyjątkowo korzystne położenie strategiczne. Wzdłuż rzeki Váh prowadził ważny szlak handlowy, a bezpośrednio przez rzekę Váh prowadził także bród łączący oba brzegi. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1208 roku. Wieś pod nim nazywała się już Beckov, natomiast zamek miał inną nazwę. Nazywano go Hrad Bludište. Układ jego budynków wewnętrznych był wyjątkowo skomplikowany i ta nazwa w pełni to oddawała. Ponad 100 lat później zyskał swoją kamienną formę. Odnowiony w ten sposób zamek był bardzo ważnym punktem obronnym, którego nie złamali nawet Tatarzy w 1241 roku.

Jednym z ważnych władców zamku był przede wszystkim Matúš Čák Trenčiansky. Wtedy zamek otrzymał nowy system umocnień. O największy rozkwit zamku zadbał jednak ktoś inny. Król Žigmund Luxemburský w 1388 roku podarował zamek swojemu wiernemu słudze Stiborowi ze Stiborzyc. Szlachcic władał zamkami niemal całego regionu Považie i w okolicy uważano go za kogoś więcej niż króla. Stibor nadał zamkowi bardziej romantyczny charakter. Przeprowadził przebudowę gotycką i dobudował kaplicę. Zamek przechodził przez ręce wielu właścicieli. Oparł się niszczycielskiemu atakowi Turków i Tatarów w 1599 roku, jednak zniszczył go inny żywioł. Ogień. Od pożaru w 1729 roku zamek popadał w ruinę.

Beckov do dziś pozostaje jedną z najlepiej zachowanych ruin na Słowacji. Został starannie i dokładnie odrestaurowany, a jego mury w wielu miejscach są zakonserwowane. Zamek tchnie zabytkową atmosferą. Na skale zamkowej mogą Państwo spróbować wspinaczki lub pokąpać się w pobliskim jeziorze Zelená voda. Okolica oferuje wiele różnorodnych aktywności, a w samej wsi Beckov znajdą Państwo nocleg dopasowany do Państwa potrzeb. Bezpośrednio przy skale zamkowej znajduje się przyjemny pensjonat w budynku historycznego dworu. Zatrzymać się można również w jednym z domków lub w kwaterze prywatnej. Zamek będą mieli Państwo przed oczami rano po przebudzeniu, a w nocy, podczas spaceru pod gwiazdami, z pewnością zachwyci Państwa widok jego oświetlonych murów. Romantyzm dawnych czasów można poczuć tu również dzisiaj.