Góry w Niskich Tatrach

Kiedy pada nazwa „Chopok”, większość ludzi bez wahania odpowie „Jasná”. Ten trzeci co do wysokości szczyt (2 023,6 m n.p.m.) Nízkych Tatier oferuje jednak o wiele więcej niż tylko świetną jazdę na nartach na perfekcyjnie przygotowanych trasach zjazdowych. Znajduje się w geomorfologicznej jednostce Ďumbierske Tatry, na głównym grzbiecie na granicy województw żylińskiego i bańskobystrzyckiego, na granicy powiatów Brezno i Liptovský Mikuláš.

Chopok bywa często jedynie stacją przesiadkową przed dalszą częścią wędrówki. Najczęstsze kroki turystów prowadzą z niego na Ďumbier i do schroniska Chata M. R. Štefánika, z kontynuacją przez Králičkę do przełęczy Čertovica. Główny szczyt znajduje się nad Kamenną chatą pod Chopkom. Posiada jednak również drugi, poboczny wierzchołek, położony na zachód od rotundy.

Właśnie w jego pobliżu znajduje się stacja meteorologiczna. Jej pomiary, które rozpoczęto 1 grudnia 1954 roku, dostarczają nie tylko turystom ciekawych informacji. Dzięki niej wiemy, że średnia roczna temperatura na szczycie osiąga zaledwie -1,1 °C. Maksymalna temperatura 22 °C została zmierzona 9 sierpnia 2013 roku, a minimalna -31,5 °C nie została pobita od 17 stycznia 1963 roku. Chopok jest dodatkowo uważany za jedno z najbardziej wietrznych miejsc na Słowacji. Średnia prędkość wiatru osiąga 9,3 m/s, 14 kwietnia 1988 roku zmierzono nawet prędkość 51 m/s, co w przeliczeniu daje ponad 180 km/h!

Chopok jest turystycznie poszukiwanym szczytem latem i zimą, co zawdzięcza nie tylko zapierającym dech w piersiach panoramicznym widokom, ale także świetnej dostępności. Turyści mogą wygodnie wjechać koleją linową aż pod sam szczyt zarówno od strony północnej, jak i południowej. Wspomniany widok okrężny obejmuje wiele pasm górskich środkowej i północnej Słowacji, szczyty Nízkych Tatier i oczywiście Vysoké Tatry. Jeśli pogoda dopisze, zobaczycie nawet Chočské vrchy, Poľanę, Veporské vrchy, Stolické vrchy, Oravské Beskydy z Pilsiem i Babą Górą, Oravską Magurę, Krivánską Fatrę, Vtáčnik, a także węgierską Kékes.

Najmłodsi turyści lubią Chopok dzięki smokowi Demiánowi. Imponująca rzeźba z warsztatu kowala artystycznego Vladimíra Eperješiego przedstawia najpotężniejszego strażnika demänovskich skarbów. Oczy ma wysadzane półszlachetnymi kamieniami, łuski są ręcznie kute. Jego głowy zieją ogniem i dymem, a w gardle jednej z nich znajduje się miedziany dzwoneczek. Kiedy go rozdzwonicie, przywołacie szczęście. Niezależnie od tego, czy to wymysł, czy fakt, warto przynajmniej spróbować. Wyruszcie na rodzinną, pełną przygód Dračíu cestu na Chopok i pomóżcie małemu smokowi znaleźć szczęśliwe zakończenie opowieści o smokach. Podczas przygody towarzyszyć Wam będzie dziennik, a na końcu drogi na spryciarzy czeka nagroda. A jeśli nie wierzycie w bajkowe smoki, spróbujcie lepiej przyjrzeć się niezwykłej kupie kamieni na szczycie. Czy nie przypominają Wam śpiącego smoka?

Zimą stoki Chopka należą do bezkonkurencyjnie najlepszych na Słowacji. W zależności od tego, po której stronie Chopka się znajdujecie, wybierzecie ośrodek, w którym będziecie cieszyć się świetną jazdą na nartach. Strona północna oferuje ośrodki Biela púť, Otupné i Záhradky, strona południowa zaś ośrodki Srdiečko i Kosodrevina.

Dostęp na Chopok jest bardzo dobry, najłatwiej wsiąść do kolejki kabinowej lub krzesełkowej i wyjechać aż na górę. Od kolejek prowadzą jednak także liczne szlaki turystyczne. Niebieskim szlakiem turystycznym pójdziecie z Demänovskej doliny przez Lukovą, wyjście rozpoczniecie przy popularnym Vrbickom plese.

Zielonym szlakiem turystycznym z ośrodka rekreacyjnego Tále i Trangoška, następnie żółtym szlakiem turystycznym na szczyt. Czerwonym szlakiem turystycznym albo od zachodu głównym grzbietem od Dereší, albo od wschodu również głównym grzbietem od Ďumbiera. Żółty szlak turystyczny prowadzi od Táľov przez Dereše.

Górskie słońce, świetny widok, super dostępność. To wszystko dotyczy szczytu Chopok, który jeśli jeszcze nie odwiedziliście, zdecydowanie powinniście nadrobić. Niezależnie od tego, czy latem czy zimą, pieszo czy kolejką, sami czy ze świetną ekipą, to pozostawiamy Wam. Jeśli jednak możecie polegać na nas, to na stronach ubytovanie Jasná i ubytovanie Brezno, które zawierają szeroką ofertę zakwaterowania, abyście mogli doskonale cieszyć się przeżyciem z wycieczki i nie musieli śpieszyć się wieczorem do domu.

Ďumbier, który wznosi się na wysokość 2045,9 metra n.p.m., jest najwyższym szczytem Nízkych Tatier. Jest częścią centralnej części Ďumbierskych Tatier. Tworzy granicę kraju žilinskiego i banskobystrzyckiego oraz obejmuje tereny katastralne miejscowości Brezno, Liptovský Ján i Horná Lehota.

Wędrówka na Ďumbier należy do tych, które można odbyć na Słowacji. Mogą się na nią wybrać również rodziny z dziećmi, jednak wtedy należy liczyć się z całodziennym marszem. Samo w sobie nie jest to trudne, ale trzeba mieć na uwadze, że łącznie trzeba pokonać około 1000 metrów przewyższenia. Urozmaiceniem i ułatwieniem wejścia jest skorzystanie z kolei linowych lub przerwa w górskiej Chate M. R. Štefánika bądź Kamennej chate pod Chopkom.

Na Ďumbier prowadzą szlaki po czterech znakach turystycznych. Niebieskim szlakiem pójdziecie z Liptovského Jána, a następnie wokół schroniska Štefánika. Żółtym szlakiem pójdziecie z Mýta pod Ďumbierom również wokół schroniska generała Štefánika lub z miejscowości Vyšná Boca przez Králičku. Zielonym szlakiem pójdziecie z Demänovskej doliny - Lúčok przez Širokú dolinu lub z ośrodka rekreacyjnego Tále i Trangoška wokół schroniska Štefánika. I wreszcie czerwony szlak. Ten poprowadzi Was Cestou hrdinov SNP głównym grzbetem, od wschodu z przełęczy Čertovica wokół Štefánikovej chaty, od zachodu od szczytu Chopok przez Ďumbierske sedlo.

Po wejściu na szczyt możecie zrobić sobie zdjęcie przy drewnianym słowackim podwójnym krzyżu. Znajduje się on tu jako symbol, ponieważ w okolicznych górach rozgrywały się walki SNP. Na ich pamiatkę w pobliżu Chaty M. R. Štefánika znajduje się również pomnik poległych partyzantów. Nagrodą za wędrówkę będzie panoramiczny widok. Możliwe jest obserwowanie pasm górskich środkowej i północnej Słowacji. Zobaczycie Tatry, Chočské vrchy, Poľanę, Veporské vrchy i Stolické vrchy. Przy sprzyjających warunkach może ujrzycie Oravské Beskydy z Pilskom i Babou horou, Oravską Magurę, Vtáčnik, Krivánsku Fatru, Sitno, a nawet węgierski Kékes.

Na szczycie Ďumbiera o powierzchni 2043,76 ha rozciąga się Národná prírodná rezervácia Ďumbier, ustanowiona w 1973 roku. Jest częścią Národného parku Nízke Tatry i obejmuje wschodnie zbocza Krakovej hole i Tanečnice, północne zbocza Ďumbiera, szczyt Štiavnicu oraz zachodnie zbocza Rovnej hole.

Jeśli skusicie się na tę wędrówku, nie zapomnijcie zabrać ze sobą butów turystycznych, odzieży, plecaka i możecie ruszać w drogę. Zarezerwujcie na naszej stronie nocleg w pobliżu Ďumbiera.

Kráľova hoľa ze swoją wysokością 1946,1 m n.p.m. jest najwyższym szczytem Kráľovohoľských Tatier. Należy do chętnie odwiedzanych szczytów Nízkych Tatier. Kwestią otwartą pozostaje, czy wynika to z faktu, że od lat obrasta legendami i jest wysławiana przez poetów, czy też z niesamowitego widoku, jaki się z niej roztacza. Widać stąd Spiš, Liptov, Horehronie, Vysoké Tatry i wiele innych regionów, a przy dobrej widoczności można dostrzec Czechy, Węgry, Polskę, Rumunię oraz Ukrainę.

Kráľovej holi nazywana jest również „matką czterech rzek”. Wypływają z niej bowiem źródła największych słowackich rzek, a mianowicie Čierneho Váhu, Hnilca, Hornádu i Hronu. Na jej szczycie znajduje się wieża telewizyjna i radiowa. Maszt ma wysokość 137,5 m, a anteny nadawcze radiowe znajdują się na wysokości 59 m. Sygnał pokrywa jedną czwartą terytorium Słowacji.

Kráľova hoľa może poszczycić się niesamowitym rekordem. Zaobserwowano i udokumentowano z niej Apusenské vrchy w Rumunii. Oznacza to, że zarejestrowano odległość obserwacji wynoszącą ponad 300 km. Jest to pierwsze pobicie tego rekordu na Słowacji, a według wszelkiego prawdopodobieństwa także w całej Europie Środkowej.

Ten znany szczyt cieszy się popularnością zarówno latem, jak i zimą. W sezonie letnim roi się tu od turystów, rowerzystów i biegaczy. Ciekawym wydarzeniem jest bieg trailowy Nízkotatranská stíhačka, na który decydują się jednak tylko biegacze o bardzo dobrej kondycji. Zimą nikogo nie dziwi spotkanie tu skialpinistów.

Na Kráľovu hoľu można dotrzeć wyłącznie pieszo lub rowerem. Asfaltowa droga prowadzi z miejscowości Šumiac (ok. 3 h), ale oznakowane szlaki prowadzą również z miejscowości Telgárt (czerwony lub zielony szlak przez szczyt Kráľova skala, ok. 3,5 h), Liptovská Teplička (zielony szlak, ok. 5 h) oraz Spišské Bystré (niebieski szlak przez Smrečínske sedlo, ok. 7 h). Niebieski szlak turystyczny prowadzi przez Predné sedlo także z miejscowości Šumiac i jest idealnym wyborem, jeśli chcesz uniknąć asfaltu. Jeśli jako trasę wejścia wybierzesz tę z miejscowości Šumiac, w połowie drogi możesz zatrzymać się w schronisku Chata pod Kráľovou hoľou.

Czy znasz znane zdanie: „Na Kráľovej holi stojí strom zelený.”? Oczywiście, bo któż by go nie znał. Ale czy widziałeś go na własne oczy? Przecież on tam naprawdę jest. Albo go nie ma? Istnieje tylko jeden sposób, aby się o tym przekonać. Przyjechać tam i osobiście to sprawdzić. Zarezerwuj miły nocleg w pobliżu Kráľovej holi, na przykład na stronie zakwaterowanie Šumiac lub zakwaterowanie Telgárt i wyruszaj po przygodę.