Zabytki techniczne Bernolákovo

Odwrocona piramida. I tak można nazwać architektoniczny klejnot Bratysławy, budynek Slovenského rozhlasu. Jej budowa trwała dzięki technologicznej i konstrukcyjnej trudności aż 16 lat. Autorami tego oryginalnego budynku jest trójka architektów: Štefan Svetko, Štefan Ďurkovič i Barnabáš Kissling. Projekt powstał jeszcze w 1967 roku w czasie, gdy słowacką sztuką rządził socrealizm. Zatrzymajcie się i obejrzyjcie ten 80-metrowy unikat, który szczyci się tytułem „Stavba storočia na Slovensku”. Siedzibę Slovenského rozhlasu znajdziecie w bratysławskim Starom Meste.

Budynek rozhlasu ma wspaniałe wnętrza, wysokiej klasy salę koncertową oraz dobrze wyposażone studia nagraniowe. W sali koncertowej, która wisi w przestrzeni na konstrukcji stalowej ze sprężynami, swoje miejsce znalazły także jedne z największych organów w Europie Środkowej z 6 300 piszczałkami. Znakomita akustyka zapewnia widzom wyjątkowe doznania muzyczne. Wokół całego obwodu budynku rozlokowane są pomieszczenia biurowe, za którymi znajduje się atrium oraz wewnętrzna piramida. Szklane fasady zapewniają widok na okolice, a wewnątrz jest dzięki nim dostateczna ilość światła dziennego.

Pierwsza próbna emisja z tego budynku odbyła się w 1984 roku. Regularna emisja Slovenského rozhlasu została uruchomiona 27 marca 1985 roku. Od momentu ukończenia w budynku nie przeprowadzono żadnego znaczącego remontu, w związku z czym większość wyposażenia jest oryginalna. W całym budynku znajdziecie jeden typ wykładziny, jeden rodzaj posadzki oraz balustrad. Masywna podstawa z głównymi pomieszczeniami nagraniowymi jest dokładnie izolowana od wszelkiego hałasu. Nad nią znajduje się część redakčná i emisyjna. Prawdopodobnie najciekawszą częścią budynku jest kaskadowo rozwiązana przestrzeń między 6. a 9. piętrem, która jest bogata przestrzennie i poprzecinana wieloma nietypowymi przejściami oraz kładkami.

Czy wiecie, że budynek Slovenského rozhlasu został w 2017 roku wpisany na listę narodowych zabytków kultury? Swoimi wartościami reprezentuje dziedzictwo architektoniczne powojennej nowoczesnej architektury i jest jednym z najwybitniejszych dzieł późnego modernizmu na Słowacji.

Zostańcie w Starom Meste i ruszajcie w drogę, aby odkrywać kolejne interesujące miejsca. Odwiedźcie Primaciálny palác, Archeologické múzeum Bratislava, wyjątkowy Modrý kostolík czy magiczną Galériu Multium. Wspaniałym zwieńczeniem udanego dnia z pewnością będzie kolacja w Reštaurácii UFO, którą znajdziecie na wysokości 95 m na Vyhliadke na Moste SNP. Zatrzymajcie się w przytulnym pensjonacie lub apartamencie w Starom Meste i zaplanujcie kolejne wycieczki po okolicy. W wyborze pomoże Wam nasza strona Kam na výlet v Bratislave. Całą ofertę noclegów niedaleko Budovy Slovenského rozhlasu możecie przejrzeć na naszym portale. Nie zwlekajcie i zarezerwujte swój weekendowy pobyt w Bratysławie już dzisiaj!

Bratysławska dzielnica Staré Mesto przyciąga turystów, ale i mieszkańców wieloma atrakcjami, zarówno kulturalnymi, artystycznymi, jak i historycznymi. Każda z nich ma swoją historię. Michalská brána również do nich należy. Jest to jedyna zachowana brama z pierwotnych czterech, przez które kiedyś wchodziło się do obwarowań średniowiecznej Bratislavy.

Swoją nazwę otrzymała od osady i Kostola sv. Michala, który znajdował się przed obwarowaniami. W XVI wieku został wyburzony z powodu zagrożenia tureckiego. Osadę przypomina już tylko różowy kamień nagrobny, który jest wmurowany w ścianę wieży. Jest on widoczny przy wejściu do niej, od strony wewnętrznej, na wysokości mniej więcej trzeciego piętra.

Wieża została wzniesiona pod koniec XIV wieku, ale w trakcie swojego istnienia przeszła wiele przebudów i modyfikacji. Stanowi ona fascynującą mieszankę różnych stylów, ponieważ w dolnej części wieży widać znaczny wpływ gotyku, wyższe piętra noszą ślady renesansu, a elegancka wieża z hełmem w kształcie cebuli powstała w okresie baroku. W przeszłości jej częścią były również most zwodowany, wieża bramna oraz masywna brama zwodzona.

Potężna wieża wznosi się na wysokość 51 metrów. Kiedyś przez jej bramę prowadził szlak handlowy na Moravu. Obecnie przez bramę przebiega oznaczenie historycznego szlaku koronacyjnego. Na jej szczycie balansuje miedziana rzeźba archanioła Michała zabijającego smoka, stworzona przez Petera Ellera. Rzeźba z czasem uległa znacznemu uszkodzeniu i w 1845 roku zdjęto ją z wieży. Podczas jej naprawy wyjęto z niej skrzynkę, w której znajdowały się dosłownie historyczne skarby. Między innymi miedziana tabliczka z wyrytym tekstem o autorze rzeźby, banknoty i miedziane monety z czasów ostatniej naprawy rzeźby, lista członków rady miasta oraz dwa kawałki pergaminu. Jeden z nich zawierał tekst napisany po łacinie. Stwierdzono w nim, że rzeźba została wykonana za panowania Marii Teresy, a naprawiona za rządów Franciszka I. Znajdowała się tam również lista świętych oraz ich relikwie złożone w posrebrzanej puszce.

Po prawej stronie, tuż obok bramy, do Michalskej veži przylega jakby przyklejony dom numer 15. To prawdziwa rzadkość. Przy szerokości 1,3 metra jest to prawdopodobnie najwęższy dom w Bratislavie, a także w całej Europie. Kolejną ciekawostką jest oznaczenie zerowego kilometra wraz ze stronami świata, gdzie pokazane są również odległości do 29 europejskich i światowych metropolii. Ponadto z południowego okna wieży emitowana jest wiązka lasera. Pokazuje ona trasę dawnego Korza.

W średniowieczu złe uczynki karano w naprawdę okrutny sposób. Istniały tzw. klatki hańby, w których umieszczano winowajcę. Gdy bratysławska klatka hańby została usunięta i złożona w miejskim depozycie, przed Michalską bránu postawiono pręgierz. Zawieszano na nim winowajcę z wielką, ciężką kamienną kulą u nogi. Przechodnie mogli na niego splunąć.

Gdy wyjdą Państwo na balkon Michalskej brány, roztoczy się przed Państwem panoramiczny widok na wzgórze zamkowe, dzielnicę willową na wzgórzach, historyczne centrum miasta oraz na poszczególne dachy i wieże Bratislavy. Wewnątrz wieży mieści się Múzeum zbraní. Wchodząc na wieżę po siedmiu piętrach, odwiedzający obejrzą średniowieczną broń i zbroje, rynsztunek turniejowy, broń palną, a także ekspozycję wszystkich rzemiosł związanych z obroną średniowiecznego miasta.

Zwłaszcza w okresie sesji egzaminacyjnej okolice Michalskej brány bywają pełne milcząco spacerujących studentów. Krąży pogłoska, że jeśli student obijak zdoła przejść uliczką pod łukami Michalskej brány bez wydania z siebie ani jednego słowa, z pewnością zda egzamin. Czy to prawda, czy zmyślenie, każdego roku próbuje tego ogromna liczba z nich.

Gdy przyjadą Państwo podziwiać poszczególne atrakcje w Bratislavie, z pewnością nie omijajcie Michalskej brány, jednego z symboli naszej stolicy. Jednak nie tylko to miejsce zasługuje na Państwa uwagę, dlatego polecamy Państwu kilkudniową wycieczkę do Bratislavy. Strony z zakwaterowaniem Bratislava oraz konkretnie zakwaterowanie Bratislava Staré Mesto pomogą Państwu wybrać odpowiedni nocleg, a Państwu pozostanie już tylko planowanie wycieczki.

Kaverna Kamzík 6 znajduje się w lubianej dzielnicy Bratislava - Nové Mesto. Jest to jeden z poszukiwanych bunkrów artyleryjskich z czasów pierwszej wojny światowej. Obecnie służy jako pokaz tego, jak wyglądało życie w tamtym okresie. Zajrzyjcie w przeszłość również za sprawą tego zrekonstruowanego bunkra.

Bratislava - Nové Mesto to nie tylko rozległa dzielnica z wieżą telewizyjną Kamzík. To także piękna przyroda z tajemniczym lasem, w którym ukryty jest ten bunkier. Urzeka przede wszystkim rodziny z dziećmi, a także wszystkich miłośników historii. Wyruszcie wzdłuż pobliskiego szlaku turystycznego i cieszcie się jego nietypową atmosferą. Być może przejdzie Wam po plecach dreszcz, gdy wyobrazicie sobie ogólny charakter tamtych czasów.

Dzięki staraniom wolontariuszy z stowarzyszenia obywatelskiego zajmującego się bunkrami udało się wyremontować tę kavernu, dzięki czemu jest ona dostępna dla szerokiej publiczności. Termin wizyty należy wcześniej uzgodnić telefonicznie lub za pośrednictwem poczty elektronicznej. Bunkier jest bowiem otwarty głównie podczas rocznic lub wydarzeń nadzwyczajnych.

O tym, że ten bunkier naprawdę warto odwiedzić, świadczy wiele pozytywnych opinii ze strony odwiedzających. Można tu obejrzeć zawieszone latarnie, znalezione bronie, mundury, obrazy czy inne przedmioty związane z wojną. Opowieść przewodnika jeszcze bardziej wciąga w wir wydarzeń pierwszej wojny światowej. Posiada on przygotowany ciekawy wykład historyczny. Na ścianach umieszczono liczne tablice informacyjne. Dlatego jeśli chcecie przybyć w przyrodę Małych Karpat, koniecznie zaplanujcie zwiedzanie bunkra.

Być może zadajecie sobie pytanie, jak powastały kawerny. Były one wykute w skale lub ziemi metodami górniczymi. W Bratysławie znajdowało się ponad 50 takich schronów przeznaczonych do zabezpieczenia ludności cywilnej na wypadek wojny. Strach ludzi w latach 1914–1915 był na tyle wielki, że wzniesiono tu linie obronne z bunkrami. Bratysławskich kawern nigdy nie wykorzystano w czasie wojny, dlatego nie zachowały się żadne dokumenty dotyczące dokładnego znaczenia i funkcji tych obiektów. Prawdopodobnie najbardziej sensownym powodem ich użytkowania było zakwaterowanie. Przyjdźcie, aby na własne oczy zobaczyć tę dwukondygnacyjną kawernę artyleryjską, która jest drugą co do wielkości w okolicy Bratysławy, i zarezerwujcie nocleg w pobliżu Kaverny Kamzík 6. Lepiej spać w łóżku niż na ziemi w bunkrze.

Bratislava - Nové Mesto oferuje również inne ciekawe sposoby spędzania czasu. W okresie letnim możecie schłodzić się nad naturalnym jeziorem Kuchajda. Miejsce to cieszy się dużą popularnością głównie wśród miłośników kąpieli i letnich koncertów. Naziemne uroki przyrody będziecie mogli podziwiać na wieży widokowej Rozhľadňa pod Kamzíkom. Nie zapomnijte zarezerwować z wyprzedzeniem korzystnego noclegu w Bratislavie - Nové Mesto za pośrednictwem naszego portalu. Spędzicie w ten sposób miłe chwile w naszej stolicy Słowacji.

Vodný mlyn Jelka, pod inną nazwą Némethov mlyn, jest usytuowany w miejscowości Jelka, nad brzegiem rzeki Malý Dunaj. Jest to pierwotnie młyn wodny pływający (łodziowy), który w 1905 roku został przebudowany na młyn kołowy. W regionie uważany jest za ciekawy zabytek, ponieważ posiada trzy kondygnacje. Młyn w miejscowości Jelka jest ekspozycją muzeum Vlastivedné múzeum v Galante.

Lokalizacja, w której się znajduje, była odpowiednia dla młynów wodnych. W 1866 roku nad rzeką Malý Dunaj znajdowało się około 37 młynów, z czego w miejscowości Jelka były 4. W 1902 roku było ich tu już 7, a ich nazwy pochodziły od właścicieli. Némethov mlyn, który był pierwszy w kolejności w kierunku z góry, jest obecnie udostępniony zwiedzającym. Pierwsza wzmianka o nim datowana jest na 1894 rok.

W przeszłości młyny pełniły funkcję gospodarczą. Charakter techniczny młynów z czasem utrudniał jednak rozwój procesu mielenia, a ich lokalizacja kolidowała z żeglugą. W 1885 roku przyjęto ustawę wodną, na mocy której zlikwidowano młyny wodne naruszające przepisy policyjne dotyczące bezpieczeństwa żeglugi. Doszło do przebudowy młyna na kołowy. Przebudowa trwała od 1900 roku, a młyn wznowił mielenie w 1906 roku. Mielono w nim przeważnie żyto, a według opowieści dawnego właściciela przychodzili tu gospodarze, aby zmielić zboże na mąkę lub kaszę. Młyn pracował do 1951 roku.

Dominantą młyna jest drewniany budynek młyński. Urządzenia technologiczne młyna składają się z trzech układów. Układ napędowy tworzy łopatkowe koło wodne dolnobierne. Układ przekładniowy tworzy główne koło zębate oraz kolejna para kół, a ruch obrotowy przenosił zębnik stożkowy. Trzeci układ roboczy, czyli mielący, tworzy technologia, w której każdy element odpowiadał za prawidłową pracę młyna.

Do młyna można dotrzeć drogą z miejscowości Jelka w kierunku Dunajská Streda. Przy młynie znajduje się skansen, który przybliża rolniczą przeszłość gminy Jelka. W pobliżu dostępne są również punkty gastronomiczne oraz miejsce na kemping lub zakotwiczenie łódek.

Młyny wodne należą do historii południowych regionów Słowacji. Zakwaterowanie można zarezerwować w pobliżu młyna wodnego w miejscowości Jelka lub w powiecie Galanta i wyruszyć śladami przodków. Kiedyś młyny regularnie mielono. Być może podczas wycieczki spotkacie lokalnych mieszkańców, którzy pamiętają opowieści z tego okresu z opowiadań swoich pradziadków.