Gdzie jechać na wycieczkę Veľká (strona 3 z 3)

W dolinie Mengusovská dolina znajduje się jedno z dużych jezior górskich na Slovensku – Popradské pleso. Popradské pleso rozciąga się na powierzchni prawie 7 hektarów, leży na wysokości 1 494 m n.p.m., a jego głębokość sięga 17 metrów. Jest chętnie odwiedzane podobnie jak inne jeziora w pasmie Vysoké Tatry.

Jezioro powstało w ostatniej epoce lodowcowej po ustąpieniu lodowców w wyniku spływu wody z okolicznych szczytów i dolin. Trasa do niego jest dostępna, przy czym dojazd do jeziora jest zapewniony również drogą asfaltową, z której mogą korzystać osoby o ograniczonej sprawności ruchowej lub rodziny z wózkami dziecięcymi. W okolicy dostępne jest zakwaterowanie dla rodzin z dziećmi, grup turystów, rowerzystów, seniorów oraz par.

Popradské pleso w XVIII wieku było określane także jako Rybie pleso. Jako jedno z niewielu jezior po południowej stronie Tatr zapewniało naturalne środowisko dla pstrąga potokowego. W 1879 roku wybudowano tutaj pierwsze schronisko turystyczne, przy czym współczesny obiekt jest znany jako Horský hotel Popradské pleso. W limbowym gaju pod szczytem Ostrva znajduje się Symbolický cintorín, który jest dedykowany ofiarom pasma Vysoké Tatry i przypomina także pamięć ofiar lawiny z 1974 roku.

Oprócz niebiesko znakowanego szlaku turystycznego można wybrać również inne ścieżki podejściowe do obiektu Popradské pleso. Punktem wyjścia może być przystanek kolejowy Popradské Pleso, Štrbské Pleso lub hotel górski Sliezsky dom.

Przy planowaniu dłuższego pobytu w pasmie Vysoké Tatry do dyspozycji jest oferta obiektów noclegowych, która obejmuje hotele, prywatne domki lub pensjonaty w tym rejonie. Wybór konkretnego typu zakwaterowania zależy od preferencji odwiedzających.

Doświadcz dzikiej przyrody w Parku Narodowym Słowacki Raj, gdzie znajduje się Ferrata HZS Kyseľ. W okresie letnim jest to odpowiednie miejsce na aktywność ruchową. Przyjedź na Spisz i wykorzystaj możliwości, które oferuje ten region.

Do znanych tras typu ferrata w Słowackim Raju należy Ferrata HZS Kyseľ. Na trasę można wyruszyć z kilku punktów startowych. Wybierz parking w miejscowości Čingov lub rozpocznij w lokalizacji Podlesok i przejdź przez Kláštorisko. Możesz też wybrać dłuższą trasę z miejscowości Dedinky przez Geravy i Klauzy. Możliwości dojazdu jest wiele.

Wejście na ferratę jest dozwolone wyłącznie z ekwipunkiem do wspinaczki. Wąwóz był przez wiele lat niedostępny, ponieważ ponad 40 lat temu został dotknięty pożarem. Częścią trasy są stopnie, stalowe mostki i liny asekuracyjne. Niezbędny jest kask, rękawice i zestaw ferratowy wraz z solidnym obuwiem. Jeśli nie posiadasz ekwipunku, w okolicy dostępne są wypożyczalnie sprzętu.

Na trasie można podziwiać środowisko naturalne oraz pięć wodospadów – Barikádový vodopád, Kaplnkový vodopád, vodopád v Temnici, Obrovský vodopád oraz Karolinyho vodopád. Ponieważ znajdujesz się na terenie parku narodowego, podczas przechodzenia przez kaniony i obszary krasowe należy przestrzegać regulaminu zwiedzania. Ferrata jest dostępna w okresie od 15 czerwca do 31 października.

Do poznawania Parku Narodowego Słowacki Raj można wykorzystać bilety wielodniowe. Zakwaterowanie w pobliżu Ferraty HZS Kyseľ umożliwia pokonanie tej trasy, która zajmuje około 5 godzin. Po wędrówce można odwiedzić inne miejsca, na przykład Dúhový vodopád.

Dla rodzin z dziećmi odpowiedni jest spacer na Tomášovský výhľad, ewentualnie spływ rzeką Hornád. Możliwości wypoczynku w regionie są różnorodne, łącznie z szeroką ofertą zakwaterowania.

Jahňací štít wznosi się w północno-wschodniej części Wysokich Tatr, na wysokości 2 229,6 m n.p.m., i jest najbardziej wysuniętym na wschód tatrzańskim szczytem. Należy do kraju preszowskiego, do powiatu Poprad. Odchodzą od niego cztery grzbiety. Grzbiet południowo-zachodni prowadzi przez Kolový priechod do Przełęczy pod Kopą. Grzbiet północno-zachodni, zwany grzbietem Jahnecov, oddziela Jahňací kotol od Doliny Kolejowej. Grzbiet południowo-wschodni, zwany Kozim Grzbietem, oddziela Červenú dolinu od Doliny Białych Stawów. Ostatni zaś, grzbiet północno-wschodni, prowadzi przez Jahňací hrb do Przełęczy pod Kopą.

Jahňací štít należy do 6 ogólnodostępnych szczytów górskich. Wejście na niego można odbyć tylko w okresie, kiedy szlaki są otwarte, zazwyczaj między czerwcem a listopadem. Wśród turystów krąży opinia, że roztacza się z niego jeden z najpiękniejszych widoków w całych Wysokich Tatrach.

Angielski podróżnik Robert Townson wraz z przewodnikiem Hansem Grossem podczas swojej wizyty na Węgrzech w 1793 roku dokonali pierwszego znanego wejścia na Jahňací štít. Jest jednak wysoce prawdopodobne, że przed nimi byli tam już pasterze i kłusownicy, a być może nawet górnicy, którzy w XVIII wieku wydobywali miedź w okolicy szczytu. W 1911 roku na szczycie znaleźli się pierwsi taternicy zimowi.

Na szczyt można dotrzeć różnymi trasami. Najkrótsza z nich prowadzi żółtym, a następnie niebieskim szlakiem turystycznym od przystanku Biela voda do schroniska Chata pri Zelenom plese, znanego jako Brnčalka (około 2,5 godz.), a następnie (około kolejne 2 godz.) aż na szczyt. Dłuższa trasa prowadzi ze Skalnateho plesa przez Wielką Sświstówkę (szlakiem żółtym i czerwonym) bądź od schroniska Chata Plesnivec (szlakiem żółtym, czerwonym i zielonym). Można wyruszyć także z Tatranskej Javoriny, Tatranskej Kotliny, Tatranských Matliarov, Skalnatej chaty lub Tatranskej Lomnice. Ze szczytu zobaczycie następnie wspaniałe widoki na Tatry Bielskie, Łomnicę, Dolinę Kieżmarskiej Białej Wody, Dolinę Kolejową oraz Dolinę Białych Stawów.

Z upływem czasu zmieniała się również nazwa szczytu. Kiedy Townson napisał w 1793 roku swój itinerarz pierwszego wejścia, określił go mianem Szczytu Białego Stawu, w oryginale White Lake Peak. Później używana była nazwa Lastovica. Twórców nazwy zainspirował pomurnik, nazywany ludowo skalną jaskółką, który licznie występował w tej okolicy. Obecnej nazwy nie można z pewnością przypisać pasterzom, choć samo słowo „jahňací” mogłoby to sugerować. Bardziej prawdopodobnym powodem jest niemiecka i węgierska mutacja nazwy, w której w tłumaczeniu zachowało się określenie „Szczyt Kozi”. Istnieje przypuszczenie, że przy tworzeniu nazwy odegrali rolę także dawni kłusownicy, którzy niegdyś młode kozice nazywali jagniętami. Tak czy inaczej, obecną nazwę zawdzięczamy również Węgierskiemu Towarzystwu Karpackiemu, które było aktywne pod koniec XIX i na początku XX wieku przy tworzeniu nazewnictwa obiektów w Tatrach.

Wejście na Jahňací štít nie należy do ekstremalnie trudnych, mimo to nie zaleca się lekceważenia przygotowań. Na wycieczkę udajcie się wypoczęci i pełni sił. Osiągniecie to na przykład dzięki zakwaterowaniu gdzieś w okolicy Jahňacieho štítu, dzięki czemu rano nie będziecie musieli tracić czasu na długi dojazd z domu. Na naszej stronie znajdziecie liczne obiekty noclegowe, spośród których każdy z pewnością wybierze dla siebie najodpowiedniejszy.

Sokolia dolina w Slovenskom raji szczyci się kilkoma wodospadami. Najmniejszym z nich jest mierzący zaledwie 3,5 m wysokości Skalný vodopád. Jego wysokość w niczym jednak nie ujmuje mu urody, wręcz przeciwnie. Wielu turystów odkrywa go przypadkiem podczas wycieczki do Závojového vodopádu. Ten z kolei jest najwyższym wodospadem Slovenského raja. Jednak gdy tylko zobaczą Skalný vodopád po raz pierwszy, od razu się w nim zakochają. Nie ma najmniejszego znaczenia, kiedy do niego dotrzecie – szlak jest udostępniony przez cały rok.

Najlepiej jednak zaplanować wycieczkę na wiosnę lub jesień. Wtedy ze względu na większą ilość wody w potoku staje się on potężniejszy. Trasa nie należy do najprostszych, ale zdecydowanie jest tego warta. Pokonacie ją, kierując swoje kroki żółtym szlakiem turystycznym, który rozpoczyna się w miejscu Sokolia dolina ústie. Ostrzegamy, że trasa jest jednokierunkowa i prowadzi pod prąd potoku. Następnie na końcu doliny łączy się z trasą Glacká cesta. Prowadzi ona w kierunku od Kláštoriska do Geravy.

Sokolia dolina wchodzi w skład Národnej prírodnej rezervácie Kyseľ. Oferuje Wam zarówno łatwe spacery, jak i solidne wędrówki. To od Was zależy, którą trasą się wybierzecie. Jeśli znajdziecie nocleg w pobliżu Skalného vodopádu, nie będziecie mieli daleko ani do innych wodospadów w Letanovciach i okolicy, nad Prielom Hornádu, Splav Hornádu, a na koniec nie wolno zapomnieć o Tomášovském výhľadě. Przyciąga on zarówno początkujących turystów, jak i doświadczonych taterników. Kliknijcie na stronę zakwaterowanie Letanovce i zaplanujte idealną wycieczkę.

Závojový vodopád jest ze swoją wysokością 75 m najwyższym wodospadem Parku Narodowego Słowacki Raj i drugim co do wysokości wodospadem na Słowacji. Znajdziesz go podczas wędrówki po Dolinie Sokolej, która jest częścią rezerwatu przyrody Kyseľ. Trasa do niego należy zwarce do trudniejszych, jakie oferuje Słowacki Raj, jednak zdecydowanie jest tego warta. Już z daleka usłyszysz silny huk spadającej wody, która przepływa przez kilka kaskad.

Wokół wodospadu czeka na Ciebie, według turystów, największa przygoda Słowackiego Raju. Jest nią system drabin, mostków i różnych kładek, który ciągnie się na długości aż 80 m. Przejścia przez nią nie przepuści żaden turysta pragnący adrenaliny, który skieruje się w stronę wodospadu. A dlaczego jest ona gwarancją prawdziwej przygody? Szczerze mówiąc, nie każdy poradzi sobie z przejściem przez drabinę, która się kołysze, ponieważ nie jest mocno przymocowana na całej swojej długości. Kiedy jednak pokonasz strach, z pewnością nie będziesz żałować.

Do wodospadu dotrzesz w przybliżeniu po 2 godzinach marszu zielonym szlakiem turystycznym. On doprowadzi Cię tutaj z miejscowości Spišské Tomášovce. Turisti jednak często swoją túru začínajú aj od Kláštoriska. Turystę jednak często swoją wędrówkę zaczynają również od Kláštoriska. Wycieczki aż do góry do wodospadu nie zalecamy odbywać z małymi dziećmi, drabiny są dla nich niebezpieczne. Tak samo osoby cierpiące na paniczny lęk wysokości powinny przemyśleć drogę po drabinach.

Urozmaicaj swoją wycieczku w tę lokalizację i wizytę Závojového vodopádu połącz również ze zwiedzaniem Letanovského mlynu czy Tomášovského výhľadu. Okolica oferuje wiele skarbów turystycznych i przyrodniczych, tylko trzeba je odkryć. Zarezerwuj zakwaterowanie w pobliżu Závojového vodopádu, na przykład na stronie ubytovanie Letanovce. Zaplanuj wycieczki, które chcesz odbyć podczas swojego pobytu, a przygoda może się zacząć!

Podziemne przestrzenie fascynowały ludzi od zawsze. Jaskinie w przeszłości zapewniały schronienie, obecnie są popularnymi celami turystycznymi. Jeśli planują Państwo pobyt w tatrach o nazwie Vysoké Tatry lub w regionie Zamagurie, mogą Państwo zwrócić uwagę na te miejsca. Wizyta w jaskini Belianska jaskyňa należy do możliwości programu w tym obszarze.

Belianska jaskyňa leży w pobliżu miejscowości Tatranská Kotlina. Dojazd do niej jest możliwy z miejscowości Tatranská Lomnica lub ze Spišskiej Belej. Znajduje się po lewej stronie drogi w masywie wzniesienia Kobylí vrch.

W paśmie górskim Vysoké Tatry znajduje się kilka jaskiń, przy czym Belianska jaskyňa jest jedyną udostępnioną dla zwiedzających. Dysponuje bogatą szatą naciekową i jest dostępna ścieżką edukacyjną. Na trasie o długości niecałego kilometra umieszczono tablice informacyjne, które zapoznają odwiedzających z ochroną środowiska, lokalną florą, fauną oraz historią jaskini.

Jaskinia została odkryta przez poszukiwaczy złota w 1826 roku, jednak później informacje o niej zanikły. Ponownie odkryto ją w 1881 roku i dla publiczności została udostępniona w 1884 roku. Elektryczne oświetlenie wprowadzono w jaskini w 1896 roku, co miało miejsce dwanaście lat po rozpowszechnieniu żarówki. W przeszłości podjęto próby przekształcenia dolnych części w jaskinię lodową poprzez sztuczne zlodowacenie, jednak z powodu uszkodzenia nacieków naciekowych od tego planu odstąpiono.

Trasa turystyczna obecnie mierzy 1 370 metrów, wykazuje różnicę wzniesień 125 metrów i obejmuje 860 schodów. Przed wejściem do podziemi należy wybrać ciepłą odzież, ponieważ temperatura wewnątrz kształtuje się na poziomie od 5 do 6 stopni Celsjusza, a zwiedzanie trwa ponad godzinę. Jaskinia jest czynna przez cały rok z wyjątkiem regularnej przerwy technicznej w miesiącach zimowych oraz poniedziałków. Informacje o godzinach otwarcia są dostępne w internecie, ponieważ różnią się one w sezonie i poza nim.

W przestrzeniach jaskini znajdują się wodospady naciekowe, które są usytuowane zwłaszcza w częściach Vysoký dóm oraz Vodopádový dóm. Częścią trasy jest Hudobná sieň, która otrzymała nazwę ze względu na swoją akustykę. W przestrzeni tej są organizowane koncerty muzyczne. W jaskini odnotowano obecność 7 gatunków nietoperzy.

Baza noclegowa jest dostępna w pobliskiej miejscowości Tatranská Kotlina, gdzie znajdują się pensjonaty z elementami architektury tatrzańskiej, a także domki dla grup odwiedzających. Dalsze możliwości zakwaterowania w postaci pensjonatów i kwater prywatnych oferuje miejscowość Ždiar. Belianska jaskyňa stanowi alternatywę dla turystyki wysokogórskiej w pasmie Vysoké Tatry i pozwala poznać podziemne środowisko regionu.

Spider Park w Tatranskej Kotline to nowoczesny park linowy usytuowany w malowniczym leśnym otoczeniu u podnóża Belianskych Tatier, który oferuje rozrywkę pełną adrenaliny dla wszystkich grup wiekowych.

Lokalizacja znajduje się w osadzie Tatranská Kotlina, która jest częścią miasta Vysoké Tatry, w powiecie Poprad, około 7 kilometrów od miejscowości Ždiar. Główną atrakcją jest trasa linowa o łącznej długości około 250 metrów, która została harmonijnie wkomponowana między dorodne drzewa na wysokości od 6 do 8 metrów nad ziemią. Odwiedzający muszą pokonać tu ponad 16 różnorodnych przeszkód, do których należą na przykład deskorolka na linach, worki bokserskie czy przejście po ruchomych śladach. Integralną częścią trasy są również 4 zjazdy linowe, które zapewniają szybki i emocjonujący przemieszczanie się pomiędzy poszczególnymi stanowiskami. Cały park został zaprojektowany tak, aby zapewniać maksymalne bezpieczeństwo, przy czym każdy wspinacz po wstępnym przeszkoleniu przez instruktorów jest asekurowany za pomocą karabinków wspinaczkowych i kasku. Oprócz trasy głównej teren ten oferuje także zajęcia dodatkowe, takie jak trampoliny, co czyni go kompleksowym miejscem na aktywnie spędzone popołudnie. Dzięki umiejscowieniu w cieniu lasu wizyta jest przyjemna nawet podczas upalnych dni letnich, kiedy otaczające drzewa dają naturalny chłód.

Co tu można znaleźć?

W obiekcie znajdziecie dwie główne trasy. Trasę Pavúk przeznaczoną dla dorosłych i bardziej sprawnych wspinaczy oraz specjalną trasę dziecięcą Mini Spider, która jest dostosowana dla najmłodszych odwiedzających. Do dyspozycji jest kompletne wyposażenie techniczne obejmujące uprzęże i kaski, fachowy nadzór instruktorów oraz tablice informacyjne z instrukcjami bezpieczeństwa. Na terenie parku znajdują się również strefy wypoczynkowe, trampoliny, a w najbliższej okolicy dostępne są punkty gastronomiczne i bufety.

Dla kogo jest odpowiednie to miejsce?

Park jest idealnym celem dla rodzin z dziećmi, przy czym trasa dziecięca jest odpowiednia już dla dzieci od 3. roku życia. Chętnie odwiedzają go również zespoły w ramach firmowych teambuildingów, wycieczki szkolne oraz turyści indywidualni, którzy szukają aktywnego wypoczynku i chcą przetestować swoją zręczność. Ze względu na charakter atrakcji wymagane jest stabilne obuwie sportowe oraz odzież, która nie krępuje ruchów.

Co można odwiedzić w okolicy?

Zaledwie kilka minut spacerem od parku znajduje się wejście do Belianskej jaskyne, jedynej udostępnionej jaskini w Tatrach. W miejscowości Ždiar można odwiedzić Múzeum Ždiarsky dom, które przybliża życie Górali, lub galerię szkła artystycznego. Dla miłośników widoków w zasięgu ręki jest Chodník korunami stromov w Bachledovej doline, a dla rodzin z dziećmi dostępny jest Family Park Strachankovo lub kopuła świetlna.

Między gminami Važec a Tatranská Štrba znajduje się niemiecki cmentarz wojenny. Jest to największa nekropolia tego rodzaju na Słowacji. Opiekę i finansowanie utrzymania zapewniają niemieckie organizacje, które dbają o godny stan tego miejsca pamięci.

Cmentarz wojenny v Važcu zaczęto budować jesienią 1997 roku, a uroczyste otwarcie nastąpiło w październiku 1998 roku. Rozciąga się on na powierzchni 2,5 hektara na wysokości 800 metrów n.p.m. Miejsce wiecznego spoczynku znalazło tu około 6 500 żołnierzy, a łączna pojemność cmentarza wynosi 8 000 grobów. Pochowani żołnierze walczili na terytorium środkowej i wschodniej Słowacji.

Wizyta na cmentarzu w Važcu przywołuje wspomnienia wydarzeń wojennych oraz historyczny kontekst tego miejsca. Jednocześnie oferuje widok na panoramę Vysokých Tatier. Starannie ułożone granitowe krzyże o nowoczesnym wzornictwie nadają całej przestrzeni spójny wygląd wizualny.

Na krzyżach umieszczone są imiona poległych wraz z latami urodzenia i śmierci. Wśród pochowanych znajdują się artylerisi, lotnicy, saperzy oraz członkowie sił zbrojnych, przy czym część grobów jest nieoznaczona. Na terenie obiektu znajduje się również kilka grobów masowych.

Cmentarz otrzymał w 1999 roku cenu Dušana Jurkoviča od Spolku architektov Slovenska za rozwiązanie architektoniczne. Oprócz osób bliskich i weteranów wojennych miejsce to odwiedzają także turyści oraz mieszkańcy okolicznych miejscowości. Okolica cmentarza charakteryzuje się spokojną atmosferą.

Niemiecki cmentarz wojenny we Važcu jest dostępny dla zwiedzających. W pobliżu gminy dostępne jest ubytowanie. Do pobliskich celów turystycznych należy Važecká jaskyňa lub gmina Východná, w której organizowany jest Folklórny festival Východná.

Korytový vodopád znajdziecie w Národnom parku Slovenský raj, w dolinie Suchá Belá. Należy do regionu Spiš, do powiatu Spišská Nová Ves. Wyruszyć do niego możecie z miejscowości Hrabušice. Korytový vodopád jest jednym z naturalnych piękna wodnych, które możecie podziwiać w Slovenskom raji.

Wąwóz Suchá Belá jest najchętniej odwiedzany pewnie dlatego, że jest dobrze dostępny także dla rodzin z dziećmi. Korytový vodopád jest z kolei trzecim wodospadem, który możecie tu podziwiać. Wodospad jest dwustopniowy. Stopnie są od siebie oddzielone tak zwanym kotłem. Woda spada najpierw do jednego kotła, a potem spada do drugiego koryta. To ciekawe zjawisko nie widuje się byle gdzie.

Wysokość wodospadu wynosi 8,5 metra, ale niektóre źródła podają nawet 10 metrów. W każdym razie Korytový vodopád jest 10. najwyższym wodospadem Slovenského raja. Nazwę Korytový zawdzięcza ładnie ukształtowanemu korytu, które od razu wpadnie Wam w oko.

Pokonać Korytový vodopád możecie za pomocą drabiny i kilku klamer, wchodząc w ten sposób na jego szczyt. Roztoczy się przed Wami widok z góry na huczącą wodę. Uważajcie, ponieważ drabiny bywają śliskie od wody. Oprócz odpowiedniego obuwia turystycznego polecamy Wam również nieprzemakalną odzież lub płaszcz przeciwdeszczowy, ponieważ suchi z Suchej Belej nie odejdziecie.

Wycieczkę na Korytový vodopád zaplanujcie z Hrabušíc. Zielony szlak doprowadzi Was z centrum turystycznego Podlesok do wąwozu Suchá Belá. Przejdziecie obok Misových vodopádoch, które zostały zbadane i udostępnione w wąwozie już w 1908 roku. Drugim po drodze jest Okienkový vodopád, a stamtąd to już tylko krok do Korytovému vodopádu. Podczas podejścia możecie po swojej lewej stronie obserwować jeszcze nieco mniejszy, ale również piękny Bočný vodopád.

Na końcu wąwozu Suchá Belá możecie zdecydować się na powrót przez odcinek pod Vtáčim hrbom do Podlesku lub, jeśli będziecie mieć nadal dużo energii, wybrać się kolejnym wąwozem Slovenského raja Piecky czy Kyseľ. Národný park oferuje nieograniczone możliwości turystyczne. Wszystkie wąwozy są otwarte przez cały rok, a szlaki turystyczne są utrzymywane m.in. dzięki opłatom wstępu. Drabiny, kładki i klamry są regularnie kontrolowane przez zarząd parku ze względów bezpieczeństwa.

Odwiedźcie Korytový vodopád wiosną, gdy topią się lody i roztaczają się przed Wami niepowtarzalne widoki. Slovenský raj jest idealnym miejscem dla turystów. Przyjdźcie tu spędzić swój aktywny urlop. Znajdźcie odpowiedni nocleg przy Korytovom vodopáde, zainspirować się możecie na przykład na stronie zakwaterowanie v Slovenskom raji lub zakwaterowanie Hrabušice na naszym portalu. Dalsze wskazówki dotyczące wycieczek w tym parku narodowym znajdziecie na naszych stronach. Załóżcie buty turystyczne i hura do raju.

Jeśli lubisz przyrodę i długie spacery, wyrusz z nami szlakiem Náučný chodník Zadné Meďodoly i poznaj piękno tatrzańskiej przyrody. Pod tą tajemniczą nazwą kryje się ścieżka edukacyjna w Belianskych Tatrách. Ten oznakowany na niebiesko szlak zaczyna się przy przystanku pocztowym w miejscowości Tatranská Javorina (1000 m n.p.m.) i kończy na przełęczy Kopské sedlo na wysokości 1750 m n.p.m. Zorganizuj rodzinną wycieczkę i ciesz się pobytem na łonie natury na świeżym powietrzu.

Zadné Meďodoly to około 8,5 km trasy wypełnionej ciekawymi informacjami i faktami. Rodziny z dziećmi pokonają ten górski spacer w 3 godziny. Z 10 tablic informacyjnych dowiesz się więcej o florze i faunie, historii doliny, skałach i wodzie, a także o problemach dotykających tatrzański las. Dowiesz się również, że władcą lasu jest niedźwiedź, którego dwie drewniane rzeźby ustawiono w tym miejscu.

Spacer tą nową ścieżką edukacyjną to prawdziwe przeżycie. Otaczająca przyroda, szum szemrujących potoków i mieszkańcy lasu z pewnością wywołają w Tobie miłe odczucia. Ze względu na swój stopień trudności trasa jest odpowiednia dla rodzin z dziećmi, a także aktywnych seniorów. Szlak jest doskonale przygotowany i znajdziesz na nim mnóstwo miejsc do odpoczynku lub zjedzenia przekąski. Z Tatranskej Javoriny szlakiem biegnącym wzdłuż potoku Javorinka dotrzesz do przytulnej leśniczówki Pod Muráňom, gdzie przywita Cię mały jamnik. W tym miejscu dowiesz się więcej o budowie geologicznej Tatier i o tym, jak nabrały one dzisiejszego kształtu. Przeczytasz również o ochronie lasów w parkach narodowych Slovenska oraz o klęsce ekologicznej spowodowanej przez kornika. Ta część szlaku jest dostępna także dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich oraz rodzin z wózkami dziecięcymi. Najciekawszym szczytem w tej części Belianskych Tatier jest Muráň, który przeszedł do historii dzięki hodowli koziorożców prowadzonych tam kiedyś przez księcia Hohenlohe.

Podczas spaceru natkniesz się na prawdziwą osobliwość, źródło wypływające z ziemi. Jest to bardzo wydajne ujęcie wody, które wyrzuca około 150 litrów wody na sekundę. Szlakiem dotrzesz dalej do wąwozu Bránka, który powstał w wyniku erozyjnej działalności potoku Meďodolský potok oraz opadów atmosferycznych po cofnięciu się lodowców. Całkowita długość wąwozu wynosi 185 m. W miejscu, gdzie kończy się gęsty las, możesz odpocząć w miejscu odpoczynku Studnička, gdzie ustawiono drewniane rzeźby małego niedźwiedzia i jego mamy niedźwiedzicy. Powstały one spod rąk zręcznego rzeźbiarza ludowego z pobliskiej miejscowości Ždiar. Po krótkiej przerwie znajdziesz się na szlaku, gdzie las jest rzadszy, a z oddali roztacza się widok na przełęcz Kopské sedlo. Na polanie można podziwiać rzadką florę, taką jak wierzbówka kiprzyca, goryczka kosmatka czy starzec gajowy Jacquina. Wzdłuż ścieżki rosną jagody i borówki. Ponad górną granicą lasu masz okazję poznać inne rośliny wysokogórskie, takie jak goryczka wiosenna czy skalnica naprzeciwlistna. Końcowym przystankiem naszej wycieczki jest przełęcz Kopské sedlo, która stanowi granicę między Belianskymi a Vysokými Tatrami. Nagrodą będzie widok na całą dolinę Zadné Meďodoly oraz Vysoké Tatry. Tutaj możesz zdecydować, w którym kierunku będziesz kontynuować wędrówkę. Pamiętaj jednak, że ta ścieżka edukacyjna jest udostępniona dla zwiedzających wyłącznie w sezonie letnim od 15 czerwca do 31 października.

Náučný chodník Zadné Meďodoly jest siódmą ścieżką edukacyjną przygotowaną dla turystów przez Štátne lesy TANAP-u. Spędzaj urlop w Belianskych Tatrách i poznaj inne ciekawe atrakcje w okolicy. Nie szukaj niepotrzebnie drogich hoteli. Zakwaterowanie w pobliżu Náučného chodníka Zadné Meďodoly znajdziesz na naszej stronie poświęconej tanim noclegom w Belianskych Tatrách. Z pewnością wybierzesz spośród wielu domków i urokliwych chat. Jeśli nie boisz się wysokości, odwiedź chętnie odwiedzaną przez turystów ścieżkę Chodník Korunami stromov w Bachledovej doline. Ciesz się pięknym widokiem na otaczającą przyrodę z wysokości 24 m nad ziemią. Wybierz z naszej bogatej oferty noclegowej w Bachledovej doline, która jest bardzo popularnym miejscem zarówno wśród krajowych, jak i zagranicznych gości. Wybierz z naszej bogatej oferty zakwaterowania, to od Ciebie zależy, czy zdecydujesz się na stylowe apartamenty, czy wolisz bajkowe drewniane chaty.

Zbiornik wodny Klauzy (Vodná nádrž Klauzy) to mniejsza zapora na Bielom potoku we wschodniej części Parku Narodowego Słowacki Raj (Národný park Slovenský raj). Około 6-kilometrowy odcinek Bielego potoku między zbiornikiem a jego ujściem do rzeki Hornád nazywany jest Tomášovská Belá. Zbiornik zbudowano w 1781 roku w celu spławiania drewna. Nazwa zbiornika pochodzi z dawnej terminologii fachowej, ponieważ zbiorniki akumulacyjne nazywano „klauzury”.

Pierwotny zbiornik znajdował się około 500 m powyżej obecnej zapory i był użytkowany do 1787 roku. Następnie w obecnym miejscu wybudowano nowy, z wałem o wysokości 7,8 m. Konstrukcja łączy drewno z nasypem ziemnym i gliną. W latach 1917–1928 obiekt odnowiono i do 1950 roku wykorzystywano do transportu drewna do Smižanskej Mašy w miejscowości Smižany. Później zmieniono system transportu drewna. Po remoncie w 1980 roku, Lasy Państwowe zaczęły wykorzystywać zbiornik do hodowli ryb. Od 22 marca 1985 roku jest on zabytkiem kultury. W trakcie swojego istnienia zbiornik miał kilku właścicieli, z których najbardziej znana była rodzina hrabiowska Csákyovcov.

Obecnie zbiornik służy do hodowli ryb i nie jest przeznaczony do celów rekreacyjnych. Podnosi on jednak atrakcyjność turystyczną tej okolicy. Ciekawą częścią zapory jest tzw. przelew koronowy, czyli szeroka drewniana rynna, nad którą znajduje się budka strażnicza z dachem naczółkowym. Zapora oraz otoczenie zbiornika zostały uszkodzone przez wichurę latem 2008 roku. Brzeg zbiornika jest miejscem wypoczynku i obserwacji przyrody.

Wokół zbiornika wodnego prowadzi szlak turystyczny, który przechodzi przez Park Narodowy Słowacki Raj. Można z niego kontynuować wędrówkę, na przykład do doliny Sokolia dolina i wąwozu Kyseľ, pod znany punkt widokowy Tomášovský výhľad. Wycieczkę do Klauzów warto rozpocząć na przykład w Letanovciach lub w miejscowości Čingov. Do zapory prowadzi również żółty szlak turystyczny od zachodu, od szczytu Bykárka, oraz zielony szlak od południa, z części Geravy.

Oprócz Zbiornika wodnego Klauzy, nie można przegapić innych atrakcji Parku Narodowego Słowacki Raj. Można skierować się do któregoś z wodospadów, wybierając na przykład Okienkový, Dúhový lub Kaskádový vodopád. Jeśli szukacie adrenaliny, wypróbujcie ferratę HZS Kyseľ lub rafting na Hornádzie. Miłośników historii zachwycą ruiny gotyckiego klasztoru kartuzów – Kláštorisko.

Szukanie noclegu w pobliżu Zbiornika wodnego Klauzy jest bardzo proste, ponieważ znajdujemy się w obszarze Słowackiego Raju, gdzie oferta jest naprawdę bogata. Nie ma znaczenia, czy szukacie domku czy pensjonatu. Najszerszy wybór znajdziecie na stronie zakwaterowanie w Smižanoch. Dobra oferta noclegowa znajduje się również w Hrabušicach czy Spišských Tomášovciach. Jeśli wolicie mieć dostęp do miejskich usług, wybierzcie zakwaterowanie w Spiskiej Nowej Wsi (Spišská Nová Ves).

Predné Solisko jest ostatnim wzniesieniem Soliskového hrebeňa, którego całkowita długość wynosi 4 km. Przełęcz Soliskové sedlo oddziela je od Mlynického Soliska. Grzbiet Soliskový hrebeň jest granicą dzielącą dwie doliny: Mlynickú i Furkotskú. Stanowi również dział wodny dwóch mórz, ponieważ w wody ze strony Doliny Furkotskej spływają do Morza Czarnego, a ze strony Doliny Mlynickej z kolei do Morza Bałtyckiego. Predné Solisko wznosi się na wysokość 2 117 m n. p. m. jako jeden z najniższych i najbardziej dostępnych, ale wcale nie mniej lubianych szczytów Tatr Wysokich.

Pierwsze odnotowane wejście przypisuje się H. Rumpeltowi w 1906 roku. Swoją nazwę szczyt zawdzięcza solnisku dla krów i owiec, które wypasały się w sąsiednich dolinach. Następnie nazwę tę przejął cały grzbiet wraz ze wszystkimi swoimi szczytami, a także szczelinami, żlebami, turniami i kopami. Większość ludzi natychmiast kojarzy Predné Solisko ze schroniskiem Chata pod Soliskom. Stoi ono niedaleko stacji końcowej wyciągu, na wysokości 1 850 m n. p. m. Schronisko ma już swoje lata, jednak przeszło gruntowną renowację. Na pamiątkę 10. rocznicy jego przebudowy szczyt Predného Soliska zdobi od 2013 roku drewniany podwójny krzyż.

W przeszłości na przedłużonym grzbiecie Predného Soliska zbudowano pierwszy wyciąg narciarski na Słowacji. Budowę rozpoczęto w 1942 roku, ukończono w 1943 roku, w 1944 roku jechali nim już pierwsi narciarze, a w 1969 roku wyciąg zlikwidowano. W tamtych czasach na Prednym Solisku znajdowały się trzy trasy narciarskie wycięte w kosodrzewinie. Pod koniec lat 50. na trasę zjazdową dotarł pierwszy ratrak. Dziś narciarzom, a także turystom służy nowoczesna i wygodna kolej linowa krzesełkowa.

Na południowym grzbiecie Predného Soliska w 1927 roku zbudowano drewnianą skocznię narciarską. Rok później odbyły się tu już międzynarodowe zawody narciarske. W 1935 roku zorganizowano tu nawet pierwsze mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym, na potrzeby których skocznię dostosowano do dłuższego lądowania. Odnotowany rekord długości skoku wynosił 76,5 m. Skocznia została jednak zniszczona podczas wichury w 1941 roku. Następnie po remoncie służyła do 1960 roku. 10 lat później zdecydowano jednak, że gospodarzem kolejnych mistrzostw świata będzie miejscowość Štrbské Pleso. Wtedy wybudowano nową nowoczesną skocznię wraz z kompleksem urządzeń narciarskich.

Predné Solisko znajduje się bezpośrednio pod jeziorem Štrbské pleso, którego okolice przy sprzyjających warunkach pogodowych można nawet dostrzec. Oprócz tego zobaczycie Kriváň, Dolinę Mlynicką, wodospad Skok, szczyty Satan, Patria czy Končistá. Niesamowity widok w dół doliny roztacza się także podczas inwersji, kiedy ma się wrażenie, że pod stopami znajduje się gęsta, śnieżnobiała wata.

Przez cały rok na Predné Solisko można dotrzeć od strony miejscowości i jeziora Štrbské Pleso. Prowadzi stąd oznakowany szlak turystyczny, ale swoją stację ma tu również kolej linowa. Cieszy się ona dużą popularnością zwłaszcza wśród rodzin z dziećmi. Jej stacja znajduje się pod skoczniami narciarskimi i wywozi turystów w pobliże schroniska Chata pod Soliskom. Wyruszyć można jednak także ze Štrby, Tatranskej Štrby lub spod osady Troje Studničky. Na wejście należy zarezerwować odpowiednią ilość czasu i rozsądnie rozłożyć siły. Może się to nie wydawać trudne, ale wycieczka da w kość, zwłaszcza jeśli brakuje odpowiedniej kondycji.

Wyruszcie i Wasi odkrywać uroki Tatr Wysokich. Jeśli od razu nie czujecie się na siłach na trudne wejścia, zacznijcie właśnie tutaj, na Prednym Solisku. Zarezerwujcie nocleg w okolicy Predného Soliska, na przykład na stronie zakwaterowanie Štrbské Pleso, i przeznaczcie na tę łatwą wycieczku, a raczej umiarkowanie wymagający spacer, odpowiednią ilość czasu. Uwierzcie nam, nie pożałujecie. Co więcej, jeśli jesteście fanami mediów społecznościowych, tyle „selfie-pozytywnych” miejsc, które miniecie w drodze na szczyt, z pewnością będzie wart wysiłku.