Skanseny w Tatrach Słowackich

Múzeum liptovskej dediny v Pribyline, które jest częścią Liptovského múzea v Ružomberku, przyciąga swoich odwiedzających już od 1991 roku. Wtedy po raz pierwszy otworzyło swoje drzwi dla publiczności, choć jego budowa rozpoczęła się znacznie wcześniej, w 1972 roku. Muzeum jest usytuowane w przepięknej liptowskiej przyrodzie z widokami na szczyt Kriváň oraz Západné Tatry.

Wioska wiernie ukazuje życie naszych prababek z przełomu XIX i XX wieku. Układem domostw, jaki można tu znaleźć, odznaczały się kiedyś wioski na Liptove posiadające przywileje i prawa miasteczek. Zdecydowana większość domów pochodzi z obszaru, który został zalany przez zbiornik wodny Liptovská Mara. Są to oryginalne kopie z pierwotnymi elementami i starannie odwzorowanymi detalami.

W ramach ekspozycji odwiedzającym przybliżane jest życie różnych warstw społecznych ówczesnej epoki. Szczególnie dzieci w wieku szkolnym zainteresuje zajrzenie do pierwotnej, prostej wiejskiej szkoły. Wśród dominant skansenu wyróżniają się jednak gotycko-renesansowy dwór z miejscowości Parížovce oraz wczesnogotycki kościół Najświętszej Marii Panny z Liptovskej Mary.

Skansen stara się przybliżyć współczesnemu człowiekowi dawne tradycje i sposoby życia także za pomocą różnych wydarzeń. Regularnie organizowane są tu występy folklorystyczne, rekonstrukcje ludowych zwyczajów i tradycji oraz dni tematyczne. Popularnością cieszą się zwłaszcza niedziele pasterskie, strażackie czy pszczelarskie, dni koronek klockowych, dożynki lub pokazy tradycyjnej liptowskiej kuchni.

W okresie letnim bardzo popularną ekspozycją jest przejażdżka kolejką Považská lesná železnička. Są to zachowane tory z pierwotnej trasy, która była wykorzystywana głównie do transportu pozyskanego drewna. Zbiory ekspozycji kryją takie skarby jak zabytkowe wagony osobowe i towarowe oraz sprawne parowozy i lokomotywy spalinowe. Właśnie parowóz ciągnie w okresie letnim wagon z odwiedzającymi, którzy oprócz fantastycznych wrażeń mogą podziwiać piękne widoki. I to nie tylko na otaczającą przyrodę, ale także na oryginalny stalowy most pochodzący z pierwotnej trasy kolejowej.

Skansen długo nosił się z myślą udostępnienia tatrzańskiej przyrody także tym osobom, które z różnych powodów nie mogą do niej dotrzeć. Wynikiem tego jest nowa ekspozycja strefa wypoczynkowa. Jest to przestrzeń rekreacyjna przyjazna dla wszystkich: zdrowych dzieci i tych o specjalnych potrzebach, zdrowych dorosłych oraz osób z różnymi niepełnosprawnościami fizycznymi lub umysłowymi. To przestrzeń bez barier, w której nawigacja opiera się na linowych poręczach, krawężnikach czy tabliczkach informacyjnych w alfabecie Braille'a. Nowością jest także aplikacja mobilna z możliwością tłumaczenia na język migowy lub specjalne trójwymiarowe obrazy gatunków zwierząt i rzeźby terenu Tatr. Można tu usiąść w gnieździe ptaków drapieżnych, schować się w gawrze niedźwiedzia lub wejść na punkt widokowy z widokiem na Západné Tatry.

Dzięki rozbudowie ekspozycji dawnej wioski zalecamy zaplanowanie całodniowej wycieczki do muzeum. Abyście nie musieli się nigdzie spieszyć i mogli w pełni nacieszyć się atmosferą tego miejsca, zarezerwujcie nocleg w pobliżu skansenu w miejscowości Pribylina. Nasze podstrony ubytovanie Pribylina oraz ubytovanie Vavrišovo pomogą Wam zorientować się w bogatej ofercie obiektów noclegowych i wybrać idealną opcję na pobyt w pobliżu poszukiwanego skansenu.

Skanzen Osturňa, który leży w malowniczej zamagurskiej wsi na północy Słowacji, w powiecie Kežmarok, szczyci się mianem największego żywego skansenu na Słowacji. Miejscowość ta od 1979 roku jest ogłoszona rezerwatem przyrody architektury ludowej. Do dziś Osturňa zachowuje swoje tradycje, „drwiąc” z nowoczesnych, zabieganych czasów pełnych stresu i dóbr materialnych.

Zalicza się ją do słowackich pereł, do czego przyczyniają się takie fakty, jak to, że nie została utworzona sztucznie, a mieszkańcy zachowali w ramach swojej historii i kultury określone elementy. Niezależnie od tego, czy jest to typowa gwara osturniańska zwana „hvara”, zachowany zwyczaj chodzenia w stroju góralzkim, praca we własnym gospodarstwie czy tradycyjna kuchnia.

Licząca około 9 km długości wieś Osturňa została założona w 1313 roku i od tego czasu przeszła przez wiele trudnych prób. Przetrwała epidemie dżumy, wojny, pożary i opierała się powstaniom. Doświadczyła jednak również wielu pozytywnych zmian, rozwoju edukacji, kultury, gospodarki i życia duchowego. W 1648 roku miała już własny kościół i plebanię.

Plan wsi ukształtowany jest przez tutejszy potok, znajduje się tu wiele tradycyjnych drewnianych domów z zamkniętymi dziedzińcami w ciekawej zabudowie łańcuchowej. Miejscowa architektura jest oryginalna i oparta na detalach, które są widoczne już dzięki temu, że ramy okienne, narożne końce belek oraz fugi pomiędzy nimi są malowane.

W Osturni zachowały się niektóre z pierwotnych zagród góralskich. Skanzen składa się ze 157 obiektów chronionych jako zabytki, które w przedniej części typowego dziedzińca posiadają drewniany dom z bali z dachem siodłowym krytym gontem, a w tylnej części stodołę ze stajnią. Istotnymi zabytkami są greckokatolicka późnobarokowa cerkiew św. Michała Archanioła z 1796 roku, drewniana kaplica Świętego Krzyża z 1898 roku oraz murowana kaplica Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzice.

Miejscowość leży pomiędzy dwoma poszukiwanymi parkami narodowymi, Tatranským národným parkom i Pieninským národným parkom. Zarezerwuj nocleg na stronie gminy zajmującej się noclegami w Osturni i wyrusz śladami dawnych górali oraz nieskażonej dziewiczej przyrody. Region Zamagurie jest stworzony na wycieczkę pełną wrażeń i poznawania, dlatego podczas swoich wędrówek z pewnością nie omijaj skansenu w Osturni.