Gdzie jechać na wycieczkę Stakčín

W cieniu koron czterech potężnych lip, w centrum miejscowości Jalová, kryje się malownicza Drevený gréckokatolícky kostolík sv. Juraja. Przyjdźcie i Wy pozachwycać się pięknem tradycyjnej słowackiej architektury sakralnej wpisanej na listę narodowych zabytków kultury. Dojedziecie tu drogą z miasta Snina w kierunku miejscowości Stakčín, a następnie do zbiornika Vodná nádrž Stariná. Przed zaporą znajduje się zjazd na Jalová. Samochód zaparkujcie przy przystanku autobusowym i cofnijcie się parę metrów. Tutaj znajdziecie metalową bramkę ze strzałką, która doprowadzi Państwa do cerkwi. Znajduje się ona schowana za domami i z drogi nie jest dobrze widoczna.

Na łagodnym zboczu odkryjecie stosunkowo małą drewnianą budowlę zrębową leżącą na kamiennej podbudowie z 1792 roku. Dach pokryty jest gontem drewnianym. Wystają z niego dwie wieżyczki zwieńczone metalowymi krzyżami trójramiennymi. W głównej wieży ukryte są dwa dzwony. Jeden pochodzi z 1908 roku, a drugi został odlany w 2001 roku. Słyszeliście Państwo już ich dzwonienie? Parę promieni słońca przedostaje się do wnętrza przez cztery małe okienka. Pierwotnie należała do tak zwanych „świątyń w białym kożuchu”, ponieważ była otynkowana i pomalowana białym wapnem. Dziś ściany są bez tynku i tworzy je tylko drewno. Przed cerkwią stoi duży kamienny krzyż. W przeciwieństwie do innych budowli tego typu nie jest ogrodzona. Legenda przekazywana przez miejscowych mieszkańców mówi, że cerkiew była w przeszłości aż trzykrotnie przenoszona.

Wewnętrzna część cerkwi podzielona jest na trzy mniejsze części. Kryje cenny ikonostas, który pochodzi z XVII wieku. Jest więc starszy niż sama cerkiew. Ze względów przestrzennych nie został tu jednak przeniesiony w całości. Swój stosunkowo dobrze zachowany wygląd zawdzięcza kilku renowacjom. Ostatnia miała miejsce w 2009 roku. W każdą niedzielę i podczas świąt kościelnych odprawiana jest tu liturgia. Poza tym czasem cerkiew jest zamknięta i jeśli chcecie Ją Państwo obejrzeć od środka, musicie umówić się z Gréckokatolícky farski úrad w Stakčíne. Kontakty znajdziecie Państwo na tablicy informacyjnej umieszczonej obok drzwi wejściowych do cerkwi.

Po odwiedzeniu cerkwi polecamy Państwu odwiedzić także największe źródło wody pitnej w Europie Środkowej Vodná nádrž Stariná z Vyhliadka na vodnú nádrž Starina. W okresie zimowym chętnie powitają Państwa w małym ośrodku Lyžiarske stredisko Parihuzovce. Miłośnicy historii wojskowości nie powinni przegapić okazji do odwiedzenia Vojnový cintorín z prvej svetovej vojny.

Po tych zwiedzaniach i wycieczkach być może chętnie powitacie Państwo zasłużony odpoczynek. My możemy Państwu jeszcze polecić nocleg u naszych kwaterodawców. Zarezerwujcie Państwo już teraz nocleg w pobliżu Drevený gréckokatolícky kostolík sv. Juraja v Jalovej. Apeleją do Państwa wygodne apartamenty w Jalová, czy wolicie Państwo ciche otoczenie i przytulność domku w Jalová? Wierzymy, że podejmiecie Państwo właściwą decyzję i spędzicie tu piękny czas ze swoimi bliskimi.

Jeśli zmierzacie na wędrówkę do Národný park Poloniny, zatrzymajcie się przy zbiorniku Vodná nádrž Starina, który jest największym zbiornikiem wody pitnej na Słowacji i jednocześnie należy do największych rezerwuarów wody pitnej w Europie Środkowej. Tuż obok niego znajdziecie wieżyczkę widokową, z której roztacza się przed Wami wspaniały widok na całą okolicę. Do wieży widokowej dotrzecie bardzo łatwo. Znajduje się przy drodze II klasy nr 558 w południowym krańcu zbiornika wodnego.

Zbiornik Starina rozciąga się na powierzchni 311,4 ha, a jego pojemność wynosi 59,8 mln m³ wody. Budowa zbiornika wodnego wymagała przesiedlenia 3 380 mieszkańców z 7 miejscowości. Zbiornik został wybudowany w 1989 roku na górnym biegu rzeki Cirocha w pasmie Bukovské vrchy. W jego okolicy obowiązuje I i II stopień ochrony sanitarnej, co oznacza surowy zakaz kąpieli, pływania łódką, łowienia ryb, a nawet zbliżania się do jego brzegów.

Skorzystajcie więc z drewnianej wieżyczki widokowej i spójrzcie na spokojne lustro wody z góry. Na taras widokowy doprowadzi Was kilka stopni. Nie wahajcie się i zróbcie pamiątkowe zdjęcia. Pod wieżą widokową umieszczono tablice informacyjne, z których dowiecie się ciekawych faktów o zbiorniku wodnym, a także o nocnym niebie i zanieczyszczeniu światłem w Národný park Poloniny.

Po okolicy zbiornika Starina nie musicie wędrować pieszo. Przyrodę możecie odkrywać również z siodełka swojego roweru. Szlak rowerowy Poloninská cyklotrasa rozpoczyna się w miejscowości Stakčín na rynku i prowadzi przez miejscowości Jalová, Topoľa i Kolbasov. Druga część prowadzi przez miejscowości Ulič i Nová Sedlica. Tutaj będzie już na Was czekać bajkowy domek Deduška Večerníčka.

W miejscowości Jalová znajduje się również cerkiew Drevený gréckokatolícky kostolík sv. Juraja, która kryje cenny ikonostas z XVII wieku. Świetnym pomysłem na wycieczkę jest spacer wokół największego jeziora pasma Vihorlatské vrchy – Morské oko.

Po wspaniałym dniu na świeżym powietrzu zarezerwujcie nocleg w romantycznym domku lub stylowym apartamencie. Pełną ofertę zakwaterowania niedaleko punktu widokowego Vyhliadka na Vodnú nádrž Starina znajdziecie na naszej stronie w sekcji ubytovanie v Jalovej. W planowaniu wycieczek z pewnością pomoże Wam również strona kam na výlet v Jalovej.

Zbiornik wodny Starina (Vodná nádrž Starina), na górnym biegu rzeki Cirocha w Górach Bukowskich (Bukovské vrchy), służy jako rezerwuar wody pitnej i jest największym tego typu obiektem na Słowacji. Jest to również znaczące źródło wody pitnej w Europie Środkowej. Ten zbiornik wodny leży w najbardziej na wschód wysuniętym zakątku Słowacji, w północno-wschodniej części Zemplína, dokładnie w katastrze miejscowości Stakčín, w powiecie Snina. Obszar ten jest częścią Parku Narodowego Połoniny (Národný park Poloniny).

Zbiornik o pojemności 59,8 mln m³ wody rozciąga się na powierzchni 311,4 ha. Budowa zbiornika trwała w latach 1981–1988, przy czym wcześniej wysiedlono siedem wsi z powodu konieczności utworzenia strefy ochronnej źródła wody pitnej. Wokół zbiornika obowiązuje obecnie ścisły zakaz wjazdu pojazdów silnikowych. W zbiorniku Starina zabroniona jest również kąpiel, połów ryb, pływanie łódkami czy zbliżanie się do jego brzegów.

Panoramiczny widok na taflę wody roztacza się z punktu widokowego Vyhliadka nad Starinou, na południowym krańcu zapory. Znajduje się on przy drodze między miejscowościami Stakčín i Kolbasov. W pobliżu punktu widokowego umieszczono tablice, które informują nie tylko o budowli wodnej, ale także o nocnym niebie i zanieczyszczeniu światłem.

Okolice zbiornika charakteryzują się bogactwem roślinnym. Woda w zbiorniku służy również wydrom, bobrom czy zwierzynie płowej i dzikom. W pobliżu budowli wodnej występuje także żubr nizinny, który na Słowacji żyje tylko w Parku Narodowym Połoniny. Taflę wody wykorzystuje do odpoczynku również migrujące ptactwo, przy czym w okolicy odnotowano ponad 50 gatunków ptaków.

Obszar ten może zainteresować także pasjonatów historii. W wysiedlonej wsi Ostružnica znajdziecie ruiny kościoła z 1806 roku, w dawnej wsi Veľká Poľana stoi oryginalny dom, podobnie jak w miejscowości Zvala. W innych wysiedlonych wsiach znajdują się cmentarze wojenne, pomniki czy kapliczki. I wojnę światową przypomina szczyt Hodošík nad Veľką Poľaną, który z wysokością 851 m n.p.m. jest najwyżej położonym cmentarzem z I wojny światowej na Słowacji. Na liście zabytków kultury wpisany jest również czterokilometrowy odcinek historycznej drogi, która przebiegała przez granicę słowacko-polską podczas II wojny światowej na przełęczy Ruské sedlo.

Wizytę nad tym zbiornikiem wielu turystów łączy z pobytem w Parku Narodowym Połoniny. Jeśli planujecie dłuższy pobyt w tej okolicy, sprawdźcie w naszym portalu ofertę domków w miejscowości Ulič lub noclegi w kwaterach prywatnych w Zemplínskych Hámroch. Po zakwaterowaniu możecie rozejrzeć się także po mieście powiatowym Snina, ewentualnie nieco dalej położonym Humenném.

W powiecie Snina, na wschodniej Słowacji, leży Park Narodowy Połoniny (Národný park Poloniny). Graniczy z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym w Polsce oraz z Użańskim Parkiem Narodowym (Užanskyj nacionaľnyj pryrodnyj park) na Ukrainie. Te trzy kraje łączy góra Kremenec, która przy wysokości 1210 m n.p.m. jest jednocześnie najwyższym punktem Parku Narodowego Połoniny. Park narodowy rozciąga się na powierzchni 29 805 ha, strefa ochronna leży na 10 973 ha. Aż 81% powierzchni parku stanowią lasy.

Teren ten został ogłoszony parkiem narodowym 1 października 1997 roku. Park swoją nazwę zawdzięcza zjawisku połonin. Są to kwieciste górskie łąki, które znajdują się powyżej górnej granicy lasu.

Park narodowy jest wyjątkowy zwłaszcza tym, że jako w jedynym miejscu na Słowacji żyje tu populacja żubra europejskiego (zubor hrivnatý). Park narodowy należy również do sieci NATURA 2000, w ramach dwóch typów obszarów: obszarów chronionych ptaków (Bukovské vrchy) oraz obszarów o znaczeniu europejskim (Bukovské vrchy, Stinská, Ulička).

Pod względem klimatycznym w Parku Narodowym Połoniny występują wszystkie strefy: ciepła, umiarkowanie ciepła i chłodna. Dzięki temu park posiada zróżnicowaną faunę i florę. Średnie temperatury powietrza kształtują się na poziomie 4 – 8 °C. Średnia roczna suma opadów wynosi od 800 do 1000 mm. Pokrywa śnieżna utrzymuje się na terenie od listopada do kwietnia, na grzbietach średnio 160 dni w roku.

Żubra żyjącego na wolności zobaczycie tylko w Połoninach.

Fauna Parku Narodowego Połoniny wynika z jego położenia na styku Karpat Zachodnich i Wschodnich. Obszar ten jest palearktyczny, pokryty lasami mieszanymi i liściastymi. Na tym terenie zidentyfikowano dotychczas prawie 6 000 różnych gatunków bezkręgowców i 320 gatunków kręgowców. Swój dom ma tu 403 gatunki pająków (bardzo rzadkie to Araeoncus crassiceps, Collinsia inerrans) i 819 gatunków motyli (znaczące to Euzophera pinguis, Aporia crataegi). Cieki wodne zachowały bogatą populację jętek, znaleźć tu można także rzadki endemit – głowacz białopłetwy. Znajdują się tu różne cenne gatunki chrząszczy, muchówek, ale także ptaków. Park narodowy jest obszarem chronionym dla ptaków, gnieżdżą się tu lelek, jarząbek, derkacz, orlik krzykliwy, dzięcioł białogrzbiety czy puszczyk uralski. Z innych rzadkich lub zagrożonych gatunków schronienie znalazły tu wilk szary, niedźwiedź brunatny, żbik, wydra europejska, ryś euroazjatycki i żubr europejski.

Właśnie dzięki żubrowi Park Narodowy Połoniny jest bardzo ważnym obszarem. Na Słowacji Połoniny są jedynym domem żyjącego na wolności największego europejskiego ssaka lądowego. W 2004 roku opracowano projekt „Założenie wolno żyjącej populacji żubra europejskiego w słowackich Karpatach” w celu stworzenia i utrzymania stabilnej populacji żubra na Słowacji. Obecnie na terenie parku żyją dwa stada żubrów. Żubry podnoszą atrakcyjność obszaru pod względem turystyki i pomagają w utrzymaniu stanu siedlisk parku narodowego.

Flora Parku Narodowego Połoniny jest zróżnicowana i tworzy wyimaginowany ogród botaniczny na granicy systemów górskich Karpat Zachodnich i Wschodnich. Obecnie zidentyfikowano ponad 1 000 gatunków roślin wyższych, wiele z nich jest zagrożonych lub rzadkich. Na obszarze znajduje się ponad 300 gatunków mszaków, ponad 100 gatunków porostów i 300 gatunków grzybów. Najliczniejszą reprezentację ma roślinność leśna z dominującym bukiem zwyczajnym. Najniższe partie parku charakteryzują lasy dębowo-grabowe, przechodzące w lasy bukowe, a następnie w świerkowo-jodłowe. W najwyższych partiach występują lasy bukowe, miejscami przemieszane z jaworami. Brzegi górskich potoków charakteryzują się występowaniem wierzb, zbiorowisk olszy szarej i paproci. Zbiorowiska nieleśne tworzą źródliska, torfowiska, łąki, pastwiska i połoniny. Dla połonin, czyli górskich łąk powyżej górnej granicy lasu, typowe jest występowanie wschodniokarpackich gatunków roślin.

Cieszcie się perseidami w Parku Ciemnego Nieba.

W parku narodowym znajduje się 7 narodowych rezerwatów przyrody, 14 rezerwatów przyrody i 1 pomnik przyrody. Każde z tych miejsc jest wyjątkowe. Dużą uwagę turystów przyciąga przede wszystkim Park Ciemnego Nieba (Park tmavej oblohy), przez który przechodzi 49. równoleżnik. 3 grudnia 2010 roku został ogłoszony pierwszym słowackim obszarem ciemnego nieba. Celem parku jest dostarczanie informacji publiczności, edukacja w zakresie ochrony nocnego środowiska życia, a także ochrona tego środowiska. Obszar jest typowy również tym, że żyje w nim najwięcej endemicznych i zagrożonych gatunków zwierząt i roślin. Przypisuje się to niskiemu zanieczyszczeniu światłem i naturalnemu nocnemu niebu. Turyści, jak i fotografowie, kierują się w to miejsce w jednym celu: obserwować widoczną gołym okiem Drogę Mleczną i tysiące gwiazd. W odpowiednich warunkach można nawet zobaczyć przeciwblask czy światło zodiakalne.

Zafundujcie sobie wysokiej jakości turystykę i unikalne wyprawy rowerowe.

Turyści docenią dużą liczbę atrakcyjnych tras. Pierwszy udokumentowany marsz odbył się dopiero w 1839 roku. Obecnie przez park narodowy przebiegają szlaki turystyczne o różnym stopniu trudności. Grzbietem Karpat Połonińskich (Poloninské Karpaty) prowadzi czerwony szlak. Doliną Hlbokého potoka i przez Tri studničky prowadzą szlaki żółte. Szlak Nová Sedlica – Čierťaž oraz szlak Runina – Komúrny prowadzą szlakiem zielonym. Szlak Ruskou cestou i Chodník ikon prowadzą szlakiem niebieskim. Oprócz wymienionych, w Połoninach znajdują się dwa turystyczne przejścia graniczne z sąsiednią Polską. Jeśli szukacie przygody, w kilku miejscach możecie urządzić biwak. Popularne są również trasy rowerowe, przez obszar przechodzi nawet Karpatska Cyklomagistrala (Karpatská cyklomagistrála) oznaczona kolorem czerwonym. Interesujące są różne ścieżki edukacyjne oraz miejsca, które opowiedzą Wam swoją własną historię. Należą do nich np. Beskydský panteón – symboliczny cmentarz znanych osobistości spod Połonin, drewniane rzeźby umieszczone w starym parku w Uliczu, Linia Arpada (Arpádova línia) czy Starina ze swoimi przyrodniczymi, historycznymi i kulturowymi ciekawostkami.

Przyjedźcie poznawać zakątki malowniczej przyrody. Zarezerwujcie nocleg w pobliżu Parku Narodowego Połoniny, na przykład na stronach ubytovanie v okrese Snina, ubytovanie Stakčín, ubytovanie Prešovský kraj lub ubytovanie Bukovské vrchy.

Malé Morské oko to jezioro położone w samym sercu gór Vihorlatské vrchy, które wielu pamięta jeszcze pod dawną nazwą Malé Vihorlatské jazero. Jeziorko to powstało w wyniku stopniowego osuwania się ziemi i skał wulkanicznych. Od 1993 roku wraz z otoczeniem jest pomnikiem przyrody z najwyższym stopniem ochrony. Okolica znana jest pod nazwą Vihorlatský prales lub Vihorlat. Jest to obszar chronionego krajobrazu, od 2007 roku wpisany na listę UNESCO. Lokalizacja Morské oko, która rozciąga się na powierzchni 2,0623 ha, jest również wpisana do sieci NATURA 2000.

Znajdą je Państwo na wysokości 727 m n.p.m., na zachód od znanego Morského oka. W górach Vihorlatské vrchy Malé Morské oko jest stabilną „dwójką” – drugim najwyżej położonym, a także drugim najlepiej zachowanym jeziorem w tej lokalizacji. Jego powierzchnia wynosi 0,33 ha, przy czym poziom lustra wody ulega wahaniom. Jest domem dla wielu zwierząt, a nawet kilku chronionych gatunków. W jego otoczeniu znajdują się bukowe lasy pierwotne z okazami mającymi ponad 240 lat, które jednocześnie są powodem wspomnianego wpisu na listę UNESCO.

Do Malého Morského oka na Dolnym Zemplínie można dotrzeć średnio wymagającym szlakiem turystycznym. Ze wsi Zemplínske Hámre należy kierować się żółtym szlakiem turystycznym, przechodząc przez przełęcz Tri tably i Jedlinkę. Z miejscowości Remetské Hámre czeka Państwa natomiast trasa niebieskim szlakiem turystycznym obok bardziej znanego Morského oka. Spośród wspomnianych tras czasowo mniej wymagająca jest ta z punktem wyjściowym w Zemplínskych Hámroch, jednak orientacyjnie łatwiejsza jest ta z wyjściem w Remetských Hámroch.

Jeśli zechcą Państwo obejrzeć to piękne jeziorko, należy udać się do kraju koszyckiego, a konkretnie do powiatu Sobrance. Okolica jest wielką atrakcją, dlatego zdecydowanie polecamy pobyt kilkudniowy. Aby znaleźć odpowiednie zakwaterowanie w pobliżu Malého Morského oka, nie trzeba długo szukać. Wystarczy kliknąć na stronę zakwaterowanie Remetské Hámre, która zaoferuje Państwu listę sprawdzonych kwaterodawców z okolicy, spośród których każdy z pewnością wybierze coś dla siebie.

Morské oko v obci Remetské Hámre to największe jezioro w Górach Wihorlackich (Vihorlatské vrchy). Szczyci się tytułem trzeciego co do wielkości jeziora naturalnego na terenie Słowacji. Przed nim są tylko stawy tatrzańskie – Štrbské pleso i Veľké Hincovo pleso. Morské oko zachowuje swój naturalny wygląd, otaczającą scenerię i spokojną atmosferę. Aby poznać to miejsce, należy odwiedzić kraj koszycki (Košický kraj), a konkretnie powiat Sobrance.

W przeszłości jezioro znane było pod nazwą Veľké Vihorlatské jazero. Leży na wysokości 618 m n.p.m. Jego powierzchnia wynosi 13,8 ha, a maksymalna głębokość osiąga 25,1 m. Powstanie jeziora, podobnie jak w przypadku pobliskiego Malé morské oko, spowodowały osuwiska ziemi i skał wulkanicznych. Lokalizacja należy do strefy ochronnej Obszaru Chronionego Krajobrazu Wihorlat (Chránená krajinná oblasť Vihorlat), który od 2007 roku wpisany jest na listę UNESCO. Ze względu na 5. stopień ochrony, w pobliżu jeziora obowiązuje surowy zakaz kąpieli, połowu ryb oraz innych aktywności wodnych.

Do Morského oka uchodzą 6 stałych źródeł oraz kilka sezonowych. Poziom wody w jeziorze reguluje potok Okna, który odprowadza nadmiar wody. Dzięki wartościom przyrodniczym, otoczenie jeziora na obszarze 108,48 ha zostało ogłoszone Narodowym Rezerwatem Przyrody Morské oko (Národná prírodná rezervácia Morské oko), który jest jednocześnie częścią sieci NATURA 2000.

Jezioro jest popularnym celem odwiedzających. W czystej wodzie można obserwować ryby. Przy brzegach znajdują się ławki przeznaczone do wypoczynku. Choć zabronione jest tu obozowanie i rozbijanie namiotów, odwiedzający mogą wykorzystać przestrzeń na piknik. Należy dbać o czystość terenu i zabrać ze sobą wszystkie śmieci. Zanieczyszczanie obszaru odpadami jest zabronione.

Dojście do jeziora jest łatwe i odpowiednie także dla mniej zaawansowanych turystów, seniorów oraz dzieci. Od parkingu do jeziora prowadzi trasa o długości około 1 km o łagodnym nachyleniu. Wokół jeziora biegnie leśna ścieżka, która prowadzi przez Las Wihorlacki (Vihorlatský prales).

W pobliżu Morského oka znajduje się Sninský kameň. Wznosi się na wysokość 1006 m n.p.m. i należy do dominant Gór Wihorlackich. Ze szczytu roztacza się widok na Wihorlat i okolice. Z miejscowości Remetské Hámre prowadzi do niego niebieski szlak turystyczny. Wokół jeziora prowadzi również ścieżka edukacyjna o długości 2,5 km o łatwym terenie.

Wizyta nad tym naturalnym jeziorem jest odpowiednia dla miłośników turystyki. Zakwaterowanie w Remetských Hámroch lub w okolicy oferuje punkt wypadowy do poznawania regionu Sobrance.

Czy Wy również należycie do miłośników zimowych szaleństw, szybkiej jazdy na nartach i wiatru we włosach? W takim razie docenicie Nasze zaproszenie do Lyžiarske stredisko Parihuzovce. Znajduje się ono w pasmie Vihorlatské vrchy, około 17 km na północny wschód od miasta powiatowego Snina, nad miejscowością Parihuzovce. Podczas dojazdu samochodem z miejscowości do wyciągów będziecie potrzebować pewnej dozy cierpliwości, a przede wszystkim ostrożności. W pobliżu wyciągów czekają na Was dwa mniejsze, ale na potrzeby ośrodka w zupełności wystarczające parkingi.

Stacja dolna ośrodka narciarskiego znajduje się na wysokości 420 m n.p.m., a najwyższy punkt osiąga 641 m n.p.m. W ośrodku działają dwa starsze, ale w pełni sprawne wyciągi narciarskie o długości 350 i 650 m. Możecie wybierać spośród czterech tras zjazdowych o stopniu trudności łatwym, średnim i trudnym o łącznej długości 2,4 km. Najdłuższa trasa zjazdowa ma długość 1 km. Sztuczne naśnieżanie znajduje się tylko na długości 1 km i nie obejmuje wszystkich tras.

O funkcjonowanie ośrodka dbają wolontariusze z lokalnego TJ Slávia Spartak Vihorlat Snina. Dlatego ośrodek jest otwarty głównie w weekendy i dni wolne od pracy. Sezon narciarski trwa przeważnie od początku stycznia do końca marca. Ośrodek jest chętnie wybierany nie tylko przez doświadczonych narciarzy, ale przede wszystkim przez rodziny z dziećmi. Główną zaletą, którą z pewnością docenicie, są stosunkowo puste stoki, krótkie czasy oczekiwania na wyciągi oraz bardzo atrakcyjne ceny.

Odwiedzający ten ośrodek muszą przygotować się na to, że nie znajdą tu tak doskonałego serwisu, jak w czołowych, popularnych ośrodkach narciarskich na Słowacji. Brakuje serwisu narciarskiego i wypożyczalni nart. Zaplecze sanitarne jest skromniejsze. Niewielki bufet oferuje zazwyczaj tylko ciepłą herbatę. Jeśli jednak liczycie się z tymi kwestiami, wszystko, czego potrzebujecie, możecie zabrać ze sobą. Z pewnością dobrze pojeździcie na nartach bez znacznego obciążania Waszego budżetu domowego. Odwiedzający zazwyczaj doceniają również bardzo dobre podejście i życzliwość personelu.

Jeśli oprócz jazdy na nartach chcecie w tym regionie pełnym pięknej przyrody zobaczyć coś ciekawego, polecamy odwiedzić Vojnový cintorín z prvej svetovej vojny w pobliskiej miejscowości Hostovice. Być może swoją architekturą zainteresuje Was Drevený Gréckokatolícky kostolík w miejscowości Jalová. Interesuje Was niebo i gwiazdy? Nie wahajcie się i odwiedźcie Astronomické observatórium na Kolonickom sedle w mieście Humenné.

Zaplanujcie doskonały wypoczynek na nartach, spacery na łonie natury lub piękne, wspólne chwile z rodziną czy przyjaciółmi. Cieszcie się do woli tym chętnie odwiedzanym regionem turystycznym. My możemy Wam doradzić, gdzie znajdziecie najlepsze lub najbardziej opłacalne cenowo noclegi w pobliżu Lyžiarske stredisko Parihuzovce. Zachwycą Was apartamenty Parihuzovce czy przytulne domki i chaty Parihuzovce? Ten wybór pozostawiamy już Wam.

Przy wsi Hostovice, w powiecie Snina, podczas I wojny światowej toczyły się intensywne walki. Historycznym kamieniem milowym oraz cichym wspomnieniem tego bolesnego okresu jest cmentarz wojenny, na którym wieczne spoczynek znalazło 112 żołnierzy głównie armii austro-węgierskiej. Wyruszcie śladami nie tak odległej przeszłości i oddajcie hołd mężczyznom, którzy walczyli także o Waszą wolność.

Cmentarz liniowy powstał prawdopodobnie w 1917 roku i składa się z 47 grobów. Groby są ułożone w czterech rzędach. Dwadzieścia pięć z nich należy do osób indywidualnych, cztery to groby zbiorowe, a osiemnaście to groby wspólne. Pochowano tu 104 żołnierzy austro-węgierskich, których tożsamość jest znana. Wśród pochowanych jest również 8 nieznanych żołnierzy, w tym jeden narodowości rosyjskiej. Ostatnia ceremonia żałobna odbyła się tu 13 kwietnia 1923 roku.

W 2011 roku miejsca pochówku przeszły gruntowną rekonstrukcję, o którą zadbali członkowie Klubu vojenskej histórie Beskydy. Zamontowano krzyże i wzniesiono centralny pomnik – monument na kamiennym cokole z drewnianym krzyżem. Wolontariusze ze Słowacji, Polski, Czech i Węgier przepracowali tu łącznie ponad 1 100 godzin.

Kolejnym upamiętnieniem okropieństw wojny w tej miejscowości jest drewniana, o wysokości 6 metrów Zvonica na vrchu Skory poświęcona poległym żołnierzom słowackim, którzy walczyli w okolicach Hostovice. Zacięte walki pociągnęły za sobą tysiące zabitych i setki rannych. Do dzwonnicy doprowadzi Was ścieżka edukacyjna o długości 13 km. Trasa zaczyna się przy urzędzie gminy, a drogą leśną będzie Wam towarzyszyć 13 paneli informacyjnych.

Hostovice to doskonały punkt wyjścia do wycieczek po okolicy. Jeśli lubicie turystykę pieszą, udajcie się na wzgórze Hostovický kopec (Tlusté). Z niedalekiego punktu widokowego Starinská vyhliadka roztacza się urokliwy widok na nasz największy zbiornik wody pitnej – Vodná nádrž Starina.

Nocleg w pobliżu Vojnového cintorína z prvej svetovej vojny v Hostoviciach znajdziecie na naszym portalu. Zakwaterowanie Hostovice to czyste i przytulne pokoje w pensjonatach rodzinnych, a także baśniowe domki i chalupy. Życzymy Wam wspaniałego pobytu pełnego niezapomnianych wrażeń.

W jednej z najdalej na wschód wysuniętych miejscowości na Słowacji znajduje się Minigaléria drevených kostolíkov. Zawitajcie do miejscowości Ulič i zobaczcie pomniejszone repliki cennych obiektów sakralnych obrządku wschodniego. Drewniane cerkwie w przeszłości budowano bez użycia metalowych gwoździ. Ekspozycję pod gołym niebem znajdziecie w lokalizacji przed wjazdem do Národný park Poloniny.

Minigalerię tworzy dwanaście dopracowanych w detalach pomniejszonych modeli istniejących oraz nieistniejących już kościołów z regionu wschodniej Słowacji. Kościółki są wykonane z drewna dębowego i sosnowego, a także z materiałów prasowanych w skali 1:10. W ich wykonaniu brali udział rzemieślnicy z tutejszego warsztatu terapii zajęciowej. Skansen powstał w 2015 roku i wśród modeli znajdziecie kościółek z miejscowości Kalná Roztoka, Jalová, Stakčín, Ruský Potok, Zboj, Uličské Krivé, Nová Sedlica, a także cerkwie z miejscowości Príslop, Topoľa, Ulič i Zboj. Teren jest na bieżąco uzupełniany i stopniowo przybywają na nim drewniane rzeźby postaci, które według legend żyły w lasach Polonin.

Miejscowość Ulič znajduje się w Dolinie Uličskiej. Po zwiedzeniu parku możecie udać się na wędrówkę i przespacerować po ścieżce Náučný chodník Miroslava Poliščuka. Jeśli chcecie zobaczyć tradycyjną architekturę chat, zróbcie sobie wycieczkę do miejscowości Nová Sedlica. Zrekonstruowaną chatkę z strzechą znajdziecie w centrum miejscowości. Po dniu spędzonym na świeżym powietrzu z pewnością przyda się Vam odpoczynek w obiekcie noclegowym typu rodzinnego.

Więcej możliwości noclegowych w pobliżu Minigaléria drevených kostolíkov znajdziecie w kategorii noclegi Ulič. Kolejny dzień możecie spędzić na spacerze na Rozhľadňa Holica. Jeśli interesuje Was astronomia, skierujcie się do pobliskiej miejscowości Ladomirov i odwiedźcie Astronomické observatórium na Kolonickom sedle.

Maleńka wieś Hrabová Roztoka w powiecie Snina może poszczycić się narodowym zabytkiem kultury. W swoim niewielkim terenie ukrywa greckokatolicką cerkiew drewnianą, która jest poświęcona jednemu z najważniejszych świętych wschodnich. Chrám sv. Bazila Veľkého został wybudowany w 1750 roku i należy do najlepiej zachowanych drewnianych budowli sakralnych na Słowacji. Przyjdźcie i Wy zobaczyć wspaniały ikonostas z ikonami przedstawiającymi znaczące postacie kościelne.

Kościółek zbudowano jako trójprzestrzenną, dwuwieżową budowlę z dwoma krzyżami. Jego konstrukcja jest zrobiona z bali i pokryta gontem układanym pionowo w poziomych pasach. Na obu końcach znajdują się wieżyczki z krzyżami trójramiennymi. W wieży na fasadzie umieszczone są trzy dzwony. Wnętrze cerkwi jest w większości barokowe i pochodzi z połowy XVIII wieku. Jego dominującym elementem jest wspomniany ikonostas składający się z czterech rzędów. Pierwszy, główny rząd, tworzą ikony św. Mikołaja, Matki Bożej Hodegetrii, Chrystusa Nauczyciela i św. Bazylego Wielkiego. Drugi rząd świąt przedzielony jest ikoną przedstawiającą Ostatnią Wieczerzę. Trzeci rząd apostolski ma w swoim środku ikonę Chrystusa Arcykapłana. Ostatni rząd proroków składa się z sześciu medalionów oraz par postaci. Szczyt ikonostasu tworzy pochylony krzyż.

Ciekawostką tej świątyni jest to, że zachowała się w pierwotnej formie aż do dzisiejszych czasów. W 2000 roku jej exterior przeszedł rozległy remont, w ramach którego wymieniono cały dach, wyczyszczono podłogi oraz odnowiono powłoki malarskie zewnętrznego drewnianego oszalowania świątyni. Naprawiono również drzwi wejściowe, ołtarz główny, dwa krzyże procesyjne oraz skrzynię.

Ponieważ w kościółku nie odbywają się już żadne nabożeństwa, swoją wizytę należy wcześniej zgłosić telefonicznie. Wycieczkę można połączyć z wędrówką po otaczających Vihorlatských vrchoch. Jeśli macie ochotę na dalsze odkrywania, udajcie się do wsi Podhoroď i odkryjcie tajemnice najdalej wysuniętych na wschód ruin zamkowych na Słowacji – Hradu Tibava.

Jeśli należycie do typów poszukujących przygód, zajrzyjcie do wsi Ladomírov i spójrzcie w nieskończony wszechświat przez największy teleskop astronomiczny na Słowacji. Takie niezwykłe przeżycie zapewni Wam wizyta w Astronomickom observatóriu na Kolonickom sedle.

Ponieważ wspomnieliśmy już dwie największe atrakcje powiatu Snina, czas pomyśleć o odpowiednim zakwaterowaniu. Bogatą ofertę noclegów w pobliżu Dreveného gréckokatolíckeho kostola sv. Bazila Veľkého v Hrabovej Roztoke znajdziecie na naszej stronie zakwaterowanie Hrabová Roztoka. Życzymy Wam udanego pobytu pełnego ciekawych wrażeń.