Gdzie jechać na wycieczkę Inovce

Niedaleko kamieniołomu Beňatinský kameňolom we wsi Beňatina, w powiecie Sobrance, znajdziecie pomnik przyrody ukryty w lesie. W jego otoczeniu znajdują się skamieniałości małżów czy różnych mięczaków. Do trawertynu dotrzecie od turkusowego jeziorka, które bywa porównywane do Plitvickým jazerám. Odwiedźcie ten przyrodniczy unikat i jego zakątki.

Wielu odwiedzających uważa, że Beňatinský travertín to właśnie wspomniane jezioro. Jednak sam trawertyn znajdziecie ukryty w przyległym lesie. Przyjrzyjcie się mu z bliska, a pośród liści otaczających go roślin zobaczycie najciekawsze odciski i skamieniałości amonitów oraz innych zwierząt.

Miejsce to jest terenem chronionym obszaru chronionego krajobrazu Vihorlat. Za pomnik przyrody zostało uznane już w 1989 roku. Samo jezioro powstało po zakończeniu wydobycia wapienia. Już przy wejściu nad jezioro zainteresuje Was Beňatinská veľryba. W ścianie trawertynowej nad jeziorem znajdziecie odcisk przypominający ciało wieloryba. Zabarwione warstwy wapienia tworzą unikalne zjawisko. Ten naturalny obraz jest niezwykle wyraźny.

Samo jezioro i otoczenie trawertynu zainteresuje Was o każdej porze roku. Pięknem otaczającej przyrody możecie się zachwycić również podczas wejścia na ruiny pobliskich zamków. Wybierzcie się na nieskomplikowaną wycieczkę na Hrad Tibava lub Tibavský hrad w Choňkovciach. Choć o zamkach zachowało się niewiele źródeł, ciekawostką jest ich bliskie wzajemne położenie.

Czy wiecie, że niedaleký Národný park Poloniny to miejsce charakteryzujące się najniższym zanieczyszczeniem światłem na Słowacji? Dzięki temu jest domem dla chronionych i unikalnych zwierząt. Wy natomiast, dzięki minimalnemu zanieczyszczeniu światłem, możecie podziwiać wspaniałe rozgwieżdżone niebo. Nie pomińcie zatem Astronomické observatórium na Kolonickom sedle.

Macie już termin swojego urlopu? Wybierzcie spośród naszej oferty noclegów w okolicy Sobraniec i zarezerwujcie zakwaterowanie w pobliżu Beňatinského travertínu. Niezależnie od tego, czy wybierzecie się z przyjaciółmi, czy z rodziną, wierzymy, że w pełni nacieszycie się pięknek tego regionu.

Maleńka wieś Hrabová Roztoka w powiecie Snina może poszczycić się narodowym zabytkiem kultury. W swoim niewielkim terenie ukrywa greckokatolicką cerkiew drewnianą, która jest poświęcona jednemu z najważniejszych świętych wschodnich. Chrám sv. Bazila Veľkého został wybudowany w 1750 roku i należy do najlepiej zachowanych drewnianych budowli sakralnych na Słowacji. Przyjdźcie i Wy zobaczyć wspaniały ikonostas z ikonami przedstawiającymi znaczące postacie kościelne.

Kościółek zbudowano jako trójprzestrzenną, dwuwieżową budowlę z dwoma krzyżami. Jego konstrukcja jest zrobiona z bali i pokryta gontem układanym pionowo w poziomych pasach. Na obu końcach znajdują się wieżyczki z krzyżami trójramiennymi. W wieży na fasadzie umieszczone są trzy dzwony.

Wnętrze cerkwi jest w większości barokowe i pochodzi z połowy XVIII wieku. Jego dominującym elementem jest wspomniany ikonostas składający się z czterech rzędów. Pierwszy, główny rząd, tworzą ikony św. Mikołaja, Matki Bożej Hodegetrii, Chrystusa Nauczyciela i św. Bazylego Wielkiego. Drugi rząd świąt przedzielony jest ikoną przedstawiającą Ostatnią Wieczerzę. Trzeci rząd apostolski ma w swoim środku ikonę Chrystusa Arcykapłana. Ostatni rząd proroków składa się z sześciu medalionów oraz par postaci. Szczyt ikonostasu tworzy pochylony krzyż.

Ciekawostką tej świątyni jest to, że zachowała się w pierwotnej formie aż do dzisiejszych czasów. W 2000 roku jej exterior przeszedł rozległy remont, w ramach którego wymieniono cały dach, wyczyszczono podłogi oraz odnowiono powłoki malarskie zewnętrznego drewnianego oszalowania świątyni. Naprawiono również drzwi wejściowe, ołtarz główny, dwa krzyże procesyjne oraz skrzynię.

Ponieważ w kościółku nie odbywają się już żadne nabożeństwa, swoją wizytę należy wcześniej zgłosić telefonicznie. Wycieczkę można połączyć z wędrówką po otaczających Vihorlatských vrchoch. Jeśli macie ochotę na dalsze odkrywania, udajcie się do wsi Podhoroď i odkryjcie tajemnice najdalej wysuniętych na wschód ruin zamkowych na Słowacji – Hradu Tibava.

Jeśli należycie do typów poszukujących przygód, zajrzyjcie do wsi Ladomírov i spójrzcie w nieskończony wszechświat przez największy teleskop astronomiczny na Słowacji. Takie niezwykłe przeżycie zapewni Wam wizyta w Astronomickom observatóriu na Kolonickom sedle.

Ponieważ wspomnieliśmy już dwie największe atrakcje powiatu Snina, czas pomyśleć o odpowiednim zakwaterowaniu. Bogatą ofertę noclegów w pobliżu Dreveného gréckokatolíckeho kostola sv. Bazila Veľkého v Hrabovej Roztoke znajdziecie na naszej stronie zakwaterowanie Hrabová Roztoka. Życzymy Wam udanego pobytu pełnego ciekawych wrażeń.

W powiecie Snina, na wschodniej Słowacji, leży Park Narodowy Połoniny (Národný park Poloniny). Graniczy z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym w Polsce oraz z Użańskim Parkiem Narodowym (Užanskyj nacionaľnyj pryrodnyj park) na Ukrainie. Te trzy kraje łączy góra Kremenec, która przy wysokości 1210 m n.p.m. jest jednocześnie najwyższym punktem Parku Narodowego Połoniny. Park narodowy rozciąga się na powierzchni 29 805 ha, strefa ochronna leży na 10 973 ha. Aż 81% powierzchni parku stanowią lasy.

Teren ten został ogłoszony parkiem narodowym 1 października 1997 roku. Park swoją nazwę zawdzięcza zjawisku połonin. Są to kwieciste górskie łąki, które znajdują się powyżej górnej granicy lasu. Park narodowy jest wyjątkowy zwłaszcza tym, że jako w jedynym miejscu na Słowacji żyje tu populacja żubra europejskiego (zubor hrivnatý). Park narodowy należy również do sieci NATURA 2000, w ramach dwóch typów obszarów: obszarów chronionych ptaków (Bukovské vrchy) oraz obszarów o znaczeniu europejskim (Bukovské vrchy, Stinská, Ulička).

Pod względem klimatycznym w Parku Narodowym Połoniny występują wszystkie strefy: ciepła, umiarkowanie ciepła i chłodna. Dzięki temu park posiada zróżnicowaną faunę i florę. Średnie temperatury powietrza kształtują się na poziomie 4 – 8 °C. Średnia roczna suma opadów wynosi od 800 do 1000 mm. Pokrywa śnieżna utrzymuje się na terenie od listopada do kwietnia, na grzbietach średnio 160 dni w roku.

Żubra żyjącego na wolności zobaczycie tylko w Połoninach.

Fauna Parku Narodowego Połoniny wynika z jego położenia na styku Karpat Zachodnich i Wschodnich. Obszar ten jest palearktyczny, pokryty lasami mieszanymi i liściastymi. Na tym terenie zidentyfikowano dotychczas prawie 6 000 różnych gatunków bezkręgowców i 320 gatunków kręgowców. Swój dom ma tu 403 gatunki pająków (bardzo rzadkie to Araeoncus crassiceps, Collinsia inerrans) i 819 gatunków motyli (znaczące to Euzophera pinguis, Aporia crataegi). Cieki wodne zachowały bogatą populację jętek, znaleźć tu można także rzadki endemit – głowacz białopłetwy. Znajdują się tu różne cenne gatunki chrząszczy, muchówek, ale także ptaków. Park narodowy jest obszarem chronionym dla ptaków, gnieżdżą się tu lelek, jarząbek, derkacz, orlik krzykliwy, dzięcioł białogrzbiety czy puszczyk uralski. Z innych rzadkich lub zagrożonych gatunków schronienie znalazły tu wilk szary, niedźwiedź brunatny, żbik, wydra europejska, ryś euroazjatycki i żubr europejski.

Właśnie dzięki żubrowi Park Narodowy Połoniny jest bardzo ważnym obszarem. Na Słowacji Połoniny są jedynym domem żyjącego na wolności największego europejskiego ssaka lądowego. W 2004 roku opracowano projekt „Założenie wolno żyjącej populacji żubra europejskiego w słowackich Karpatach” w celu stworzenia i utrzymania stabilnej populacji żubra na Słowacji. Obecnie na terenie parku żyją dwa stada żubrów. Żubry podnoszą atrakcyjność obszaru pod względem turystyki i pomagają w utrzymaniu stanu siedlisk parku narodowego.

Flora Parku Narodowego Połoniny jest zróżnicowana i tworzy wyimaginowany ogród botaniczny na granicy systemów górskich Karpat Zachodnich i Wschodnich. Obecnie zidentyfikowano ponad 1 000 gatunków roślin wyższych, wiele z nich jest zagrożonych lub rzadkich. Na obszarze znajduje się ponad 300 gatunków mszaków, ponad 100 gatunków porostów i 300 gatunków grzybów. Najliczniejszą reprezentację ma roślinność leśna z dominującym bukiem zwyczajnym. Najniższe partie parku charakteryzują lasy dębowo-grabowe, przechodzące w lasy bukowe, a następnie w świerkowo-jodłowe. W najwyższych partiach występują lasy bukowe, miejscami przemieszane z jaworami. Brzegi górskich potoków charakteryzują się występowaniem wierzb, zbiorowisk olszy szarej i paproci. Zbiorowiska nieleśne tworzą źródliska, torfowiska, łąki, pastwiska i połoniny. Dla połonin, czyli górskich łąk powyżej górnej granicy lasu, typowe jest występowanie wschodniokarpackich gatunków roślin.

Cieszcie się perseidami w Parku Ciemnego Nieba.

W parku narodowym znajduje się 7 narodowych rezerwatów przyrody, 14 rezerwatów przyrody i 1 pomnik przyrody. Każde z tych miejsc jest wyjątkowe. Dużą uwagę turystów przyciąga przede wszystkim Park Ciemnego Nieba (Park tmavej oblohy), przez który przechodzi 49. równoleżnik. 3 grudnia 2010 roku został ogłoszony pierwszym słowackim obszarem ciemnego nieba. Celem parku jest dostarczanie informacji publiczności, edukacja w zakresie ochrony nocnego środowiska życia, a także ochrona tego środowiska. Obszar jest typowy również tym, że żyje w nim najwięcej endemicznych i zagrożonych gatunków zwierząt i roślin. Przypisuje się to niskiemu zanieczyszczeniu światłem i naturalnemu nocnemu niebu. Turyści, jak i fotografowie, kierują się w to miejsce w jednym celu: obserwować widoczną gołym okiem Drogę Mleczną i tysiące gwiazd. W odpowiednich warunkach można nawet zobaczyć przeciwblask czy światło zodiakalne.

Zafundujcie sobie wysokiej jakości turystykę i unikalne wyprawy rowerowe.

Turyści docenią dużą liczbę atrakcyjnych tras. Pierwszy udokumentowany marsz odbył się dopiero w 1839 roku. Obecnie przez park narodowy przebiegają szlaki turystyczne o różnym stopniu trudności. Grzbietem Karpat Połonińskich (Poloninské Karpaty) prowadzi czerwony szlak. Doliną Hlbokého potoka i przez Tri studničky prowadzą szlaki żółte. Szlak Nová Sedlica – Čierťaž oraz szlak Runina – Komúrny prowadzą szlakiem zielonym. Szlak Ruskou cestou i Chodník ikon prowadzą szlakiem niebieskim. Oprócz wymienionych, w Połoninach znajdują się dwa turystyczne przejścia graniczne z sąsiednią Polską. Jeśli szukacie przygody, w kilku miejscach możecie urządzić biwak. Popularne są również trasy rowerowe, przez obszar przechodzi nawet Karpatska Cyklomagistrala (Karpatská cyklomagistrála) oznaczona kolorem czerwonym. Interesujące są różne ścieżki edukacyjne oraz miejsca, które opowiedzą Wam swoją własną historię. Należą do nich np. Beskydský panteón – symboliczny cmentarz znanych osobistości spod Połonin, drewniane rzeźby umieszczone w starym parku w Uliczu, Linia Arpada (Arpádova línia) czy Starina ze swoimi przyrodniczymi, historycznymi i kulturowymi ciekawostkami.

Przyjedźcie poznawać zakątki malowniczej przyrody. Zarezerwujcie nocleg w pobliżu Parku Narodowego Połoniny, na przykład na stronach ubytovanie v okrese Snina, ubytovanie Stakčín, ubytovanie Prešovský kraj lub ubytovanie Bukovské vrchy.

Letnie kąpielisko Letné kúpalisko Sobrance usytuowane jest w przyjemnej, obrzeżnej części miasta Sobrance, które stanowi administracyjne i kulturalne centrum regionu ograniczonego od północy przez Vihorlatské vrchy, a od południa przez Východoslovenská rovina. Turystom i odwiedzającym miasto zapewnia przyjemne letnie odświeżenie w spokojnej, rodzinnej atmosferze na tle pięknej przyrody. Oprócz trzech basenów z pewnością ucieszy Was także szeroka oferta możliwości sportowych oraz atrakcje dla dzieci.

Kąpielisko oferuje swoim gościom basen pływacki o długości 33 m oraz basen dla niepływających o długości 10 m. Każdy znajdzie tu coś dla siebie – zarówno sportowcy i rekreanci, jak i rodziny z dziećmi. Dla Waszych pociech przygotowano brodzik z codzienną wymianą wody. Dzięki wysokim standardom higienicznym jest on odpowiedni nawet dla najmłodszych urlopowiczów. Wyjątkowy relaks wodny na świeżym powietrzu z powiewem otaczającej przyrody można cieszyć się codziennie w miesiącach letnich.

Aktywnych urlopowiczów z pewnością ucieszy także boisko do siatkówki plażowej, boisko do streetballu oraz kort tenisowy. Jeśli preferujecie relaks nad basenem, pozwólcie swoim pociechom na zabawy na drabinkach i huśtawkach na placu zabaw. Na tym kąpielisku każdy członek rodziny znajdzie coś dla siebie. A kiedy po pięknym dniu pełnym wypoczynku, wodnych przygód i zabawy zgłodniejecie, koniecznie dajcie się zaprosić na smaczną przekąskę w lokalnym bufecie.

Niezależnie od tego, czy wybierzecie się do Sobraniec w celach historyczno-kulturalnych, czy po aktywność turystyczną, z pewnością znajdziecie czas na relaks nad basenem lub przyjemne odświeżenie wodne. A gdy już odpoczniecie, wybierzcie się z wizytą do Tibavského hradu lub zobaczcie unikalne Drevené kostolíky v Ruskej Bystrej. W okolicy nie przegapcie również wycieczki nad zbiornik wodny Zemplínska šírava oraz malownicze jezioro Vinianske jazero. Miłośnicy zwierząt, przyrody i jazdy konnej znajdą coś dla siebie w Hipocentre Hôrka lub w Farme Hippospring. Nie zwlekajcie i już teraz zacznijcie szukać noclegu w pobliżu Letného kúpaliska Sobrance. Zakwaterowanie w Sobranciach i najbliższej okolicy oferuje przede wszystkim popularne chaty i domki, a także komfortowe pensjonaty.

Morské oko v obci Remetské Hámre to największe jezioro w Górach Wihorlackich (Vihorlatské vrchy). Szczyci się tytułem trzeciego co do wielkości jeziora naturalnego na terenie Słowacji. Przed nim są tylko stawy tatrzańskie – Štrbské pleso i Veľké Hincovo pleso. Morské oko zachowuje swój naturalny wygląd, otaczającą scenerię i spokojną atmosferę. Aby poznać to miejsce, należy odwiedzić kraj koszycki (Košický kraj), a konkretnie powiat Sobrance.

W przeszłości jezioro znane było pod nazwą Veľké Vihorlatské jazero. Leży na wysokości 618 m n.p.m. Jego powierzchnia wynosi 13,8 ha, a maksymalna głębokość osiąga 25,1 m. Powstanie jeziora, podobnie jak w przypadku pobliskiego Malé morské oko, spowodowały osuwiska ziemi i skał wulkanicznych. Lokalizacja należy do strefy ochronnej Obszaru Chronionego Krajobrazu Wihorlat (Chránená krajinná oblasť Vihorlat), który od 2007 roku wpisany jest na listę UNESCO. Ze względu na 5. stopień ochrony, w pobliżu jeziora obowiązuje surowy zakaz kąpieli, połowu ryb oraz innych aktywności wodnych.

Do Morského oka uchodzą 6 stałych źródeł oraz kilka sezonowych. Poziom wody w jeziorze reguluje potok Okna, który odprowadza nadmiar wody. Dzięki wartościom przyrodniczym, otoczenie jeziora na obszarze 108,48 ha zostało ogłoszone Narodowym Rezerwatem Przyrody Morské oko (Národná prírodná rezervácia Morské oko), który jest jednocześnie częścią sieci NATURA 2000.

Jezioro jest popularnym celem odwiedzających. W czystej wodzie można obserwować ryby. Przy brzegach znajdują się ławki przeznaczone do wypoczynku. Choć zabronione jest tu obozowanie i rozbijanie namiotów, odwiedzający mogą wykorzystać przestrzeń na piknik. Należy dbać o czystość terenu i zabrać ze sobą wszystkie śmieci. Zanieczyszczanie obszaru odpadami jest zabronione.

Dojście do jeziora jest łatwe i odpowiednie także dla mniej zaawansowanych turystów, seniorów oraz dzieci. Od parkingu do jeziora prowadzi trasa o długości około 1 km o łagodnym nachyleniu. Wokół jeziora biegnie leśna ścieżka, która prowadzi przez Las Wihorlacki (Vihorlatský prales).

W pobliżu Morského oka znajduje się Sninský kameň. Wznosi się na wysokość 1006 m n.p.m. i należy do dominant Gór Wihorlackich. Ze szczytu roztacza się widok na Wihorlat i okolice. Z miejscowości Remetské Hámre prowadzi do niego niebieski szlak turystyczny. Wokół jeziora prowadzi również ścieżka edukacyjna o długości 2,5 km o łatwym terenie.

Wizyta nad tym naturalnym jeziorem jest odpowiednia dla miłośników turystyki. Zakwaterowanie w Remetských Hámroch lub w okolicy oferuje punkt wypadowy do poznawania regionu Sobrance.

Malé Morské oko to jezioro położone w samym sercu gór Vihorlatské vrchy, które wielu pamięta jeszcze pod dawną nazwą Malé Vihorlatské jazero. Jeziorko to powstało w wyniku stopniowego osuwania się ziemi i skał wulkanicznych. Od 1993 roku wraz z otoczeniem jest pomnikiem przyrody z najwyższym stopniem ochrony. Okolica znana jest pod nazwą Vihorlatský prales lub Vihorlat. Jest to obszar chronionego krajobrazu, od 2007 roku wpisany na listę UNESCO. Lokalizacja Morské oko, która rozciąga się na powierzchni 2,0623 ha, jest również wpisana do sieci NATURA 2000.

Znajdą je Państwo na wysokości 727 m n.p.m., na zachód od znanego Morského oka. W górach Vihorlatské vrchy Malé Morské oko jest stabilną „dwójką” – drugim najwyżej położonym, a także drugim najlepiej zachowanym jeziorem w tej lokalizacji. Jego powierzchnia wynosi 0,33 ha, przy czym poziom lustra wody ulega wahaniom. Jest domem dla wielu zwierząt, a nawet kilku chronionych gatunków. W jego otoczeniu znajdują się bukowe lasy pierwotne z okazami mającymi ponad 240 lat, które jednocześnie są powodem wspomnianego wpisu na listę UNESCO.

Do Malého Morského oka na Dolnym Zemplínie można dotrzeć średnio wymagającym szlakiem turystycznym. Ze wsi Zemplínske Hámre należy kierować się żółtym szlakiem turystycznym, przechodząc przez przełęcz Tri tably i Jedlinkę. Z miejscowości Remetské Hámre czeka Państwa natomiast trasa niebieskim szlakiem turystycznym obok bardziej znanego Morského oka. Spośród wspomnianych tras czasowo mniej wymagająca jest ta z punktem wyjściowym w Zemplínskych Hámroch, jednak orientacyjnie łatwiejsza jest ta z wyjściem w Remetských Hámroch.

Jeśli zechcą Państwo obejrzeć to piękne jeziorko, należy udać się do kraju koszyckiego, a konkretnie do powiatu Sobrance. Okolica jest wielką atrakcją, dlatego zdecydowanie polecamy pobyt kilkudniowy. Aby znaleźć odpowiednie zakwaterowanie w pobliżu Malého Morského oka, nie trzeba długo szukać. Wystarczy kliknąć na stronę zakwaterowanie Remetské Hámre, która zaoferuje Państwu listę sprawdzonych kwaterodawców z okolicy, spośród których każdy z pewnością wybierze coś dla siebie.