Góry Hybe

Kriváň należy do znanych szczytów w pasmie Tatry Wysokie, a jego charakterystyczna sylwetka stała się jednym z symboli Słowacji i jest przedstawiona na słowackich monetach euro. Szczyt wznosi się nad dolinami Nefcerská dolina, Kôprová dolina i Važecká dolina. Szlaki turystyczne na Kriváň rozpoczynają się w lokalizacjach Štrbské Pleso lub Tri studničky, a wejście na szczyt stanowi średnio wymagającą trasę wysokogórską.

Z wysokością 2495 m n.p.m. Kriváň jest dziesiątym najwyższym szczytem Słowacji i jednocześnie drugim najwyższym dostępnym szlakiem punktem w słowackich Tatrach. Południowe i południowo-zachodnie stoki wykazują ślady historycznej działalności górniczej z okresu od XV do XVIII wieku. Pierwszego udokumentowanego piśmienniczo wejścia dokonał w 1772 roku ewangelicki kaznodzieja i przyrodnik Andreas Jonas Czirbesz z towarzyszami, natomiast pierwsze wejście zimowe odnotowali w 1884 roku Theodor Wundt i przewodnik Jakub Horvay.

Ze szczytem Kriváň wiąże się tradycja narodowych wyjść, które stanowią najstarsze regularne wydarzenie kulturalno-turystyczne na Słowacji. W pierwszym zorganizowanym wejściu 16 sierpnia 1841 roku wzięli udział m.in. Ľudovít Štúr i Michal Miloslav Hodža. Najliczniejszą pielgrzymkę na Kriváň zorganizował Štefan Marko Daxner w 1861 roku. Wyjścia narodowe są organizowane regularnie w drugiej połowie sierpnia i są powiązane również z upamiętnieniem Słowackiego Powstania Narodowego (SNP).

Punkty startowe oraz pobliskie miejscowości oferują bazy noclegowe dla odwiedzających, którzy planują kilkudniowy pobyt w regionie. Do dyspozycji są hotele, apartamenty i pensjonaty w lokalizacjach Štrbské Pleso, Tatranský Lieskovec lub kwatery prywatne w miejscowości Štrba.

Ďumbier, który wznosi się na wysokość 2045,9 metra n.p.m., jest najwyższym szczytem Nízkych Tatier. Jest częścią centralnej części Ďumbierskych Tatier. Tworzy granicę kraju žilinskiego i banskobystrzyckiego oraz obejmuje tereny katastralne miejscowości Brezno, Liptovský Ján i Horná Lehota.

Wędrówka na Ďumbier należy do tych, które można odbyć na Słowacji. Mogą się na nią wybrać również rodziny z dziećmi, jednak wtedy należy liczyć się z całodziennym marszem. Samo w sobie nie jest to trudne, ale trzeba mieć na uwadze, że łącznie trzeba pokonać około 1000 metrów przewyższenia. Urozmaiceniem i ułatwieniem wejścia jest skorzystanie z kolei linowych lub przerwa w górskiej Chate M. R. Štefánika bądź Kamennej chate pod Chopkom.

Na Ďumbier prowadzą szlaki po czterech znakach turystycznych. Niebieskim szlakiem pójdziecie z Liptovského Jána, a następnie wokół schroniska Štefánika. Żółtym szlakiem pójdziecie z Mýta pod Ďumbierom również wokół schroniska generała Štefánika lub z miejscowości Vyšná Boca przez Králičku. Zielonym szlakiem pójdziecie z Demänovskej doliny - Lúčok przez Širokú dolinu lub z ośrodka rekreacyjnego Tále i Trangoška wokół schroniska Štefánika. I wreszcie czerwony szlak. Ten poprowadzi Was Cestou hrdinov SNP głównym grzbetem, od wschodu z przełęczy Čertovica wokół Štefánikovej chaty, od zachodu od szczytu Chopok przez Ďumbierske sedlo.

Po wejściu na szczyt możecie zrobić sobie zdjęcie przy drewnianym słowackim podwójnym krzyżu. Znajduje się on tu jako symbol, ponieważ w okolicznych górach rozgrywały się walki SNP. Na ich pamiatkę w pobliżu Chaty M. R. Štefánika znajduje się również pomnik poległych partyzantów. Nagrodą za wędrówkę będzie panoramiczny widok. Możliwe jest obserwowanie pasm górskich środkowej i północnej Słowacji. Zobaczycie Tatry, Chočské vrchy, Poľanę, Veporské vrchy i Stolické vrchy. Przy sprzyjających warunkach może ujrzycie Oravské Beskydy z Pilskom i Babou horou, Oravską Magurę, Vtáčnik, Krivánsku Fatru, Sitno, a nawet węgierski Kékes.

Na szczycie Ďumbiera o powierzchni 2043,76 ha rozciąga się Národná prírodná rezervácia Ďumbier, ustanowiona w 1973 roku. Jest częścią Národného parku Nízke Tatry i obejmuje wschodnie zbocza Krakovej hole i Tanečnice, północne zbocza Ďumbiera, szczyt Štiavnicu oraz zachodnie zbocza Rovnej hole.

Jeśli skusicie się na tę wędrówku, nie zapomnijcie zabrać ze sobą butów turystycznych, odzieży, plecaka i możecie ruszać w drogę. Zarezerwujcie na naszej stronie nocleg w pobliżu Ďumbiera.

Podczas wędrówki w Západných Tatrách z pewnością od razu rozpozanacie szczyt Tri kopy. Wznosi się on na wysokość 2 163,3 m n.p.m. i oprócz tego, że jest wyrazisty, jest również bardzo łatwy do zidentyfikowania dzięki trzem osobnym skalnym wierzchołkom. Mają one minimalne różnice wysokości, jednak dość głębokie przełęcze oraz odległość czasową wynoszącą około 5 minut. Szczyt Tri kopy obejmuje dwa malownicze regiony: Liptov oraz Oravu. Pod względem katastralnym należy do terenów powiatów Liptovský Mikuláš i Tvrdošín.

Na wierzchołku każdego z cypli Troch kôp czeka na Was niesamowity widok na oba regiony, w których leży góra. Wejście na samą górę nie jest jednak wcale takie proste i porządnie sprawdzi Waszą kondycję. Masyw jest bowiem miejscami dość eksponowany, a przejście jest zarówno pod względem fizycznym, jak i technicznym wymagające nawet dla doświadczonego turysty. Przeplatają się tu partie wspinaczki swobodnej z fragmentami ubezpieczonymi. Wejścia po prostu w żadnym wypadku nie należy lekceważyć, lecz porządnie je zaplanować. Z czystą głową, wypoczętym ciałem i wysokiej jakości butami turystycznymi.

Przez szczyt prowadzi czerwony szlak turystyczny. Ciągnie się on od Sivého vrchu po Pyšné sedlo. Punktem wyjścia wycieczki od strony liptowskiej jest Žiarska dolina. Znajduje się w niej jedyne całoroczne schronisko górskie na terenie Západných Tatier. Z przeciwnej strony, orawskiej, turyści startują od schroniska Zverovka. Na sam szczyt dostaniecie się, przechodząc ze Smutného sedla lub ze szczytu Baníkov. Zależy to oczywiście od trasy zarówno w górę, jak i w dół; można ją zaplanować także wzdłuż Roháčskych ples. Tri kopy są często zdobywane w połączeniu właśnie ze wspomnianym Baníkovom.

Wejście jest wymagające, dlatego wycieczkę warto rozpocząć wcześnie rano. Aby dojazd z domu nie był zbytnio uciążliwy, zarezerwujcie nocleg w pobliżu szczytu Tri kopy, na przykład na naszych stronach z noclegami w Žiarze lub Zubercu. Oprócz tego, że już rano obudzicie się w pięknym otoczeniu, okolica oferuje wiele innych atrakcji, które możecie wypróbować w kolejne dni. Skoro jesteście już na Liptove lub Orawie, nie opłaca się przyjeżdżać tylko na jedną noc. Przez cały rok znajdziecie tu bowiem wszystko, co jest potrzebne do idealnego wypoczynku. Zbiorniki wodne latem, świetne ośrodki narciarskie zimą. I oczywiście, o każdej porze roku, wspaniałe góry przeznaczone dla turystów zarówno początkujących, jak i doświadczonych taterników.

Na polsko-słowackiej granicy państwowej majestatycznie wznosi się szczyt Volovec. Po stronie słowackiej sięga powiatów Tvrdošín i Liptovský Mikuláš. Jest częścią pasma górskiego Západné Tatry, należy do najpopularniejszych wierzchołków w Roháče. Ze swoją wysokością 2 063 m n. p. m. zalicza się go do wyższych szczytów, jednak spośród wszystkich dwutysięczników jest chyba najłatwiej dostępny. Wycieczka jest piękna, umiarkowanie trudna, podkreślona wspaniałymi widokami na okolice, które nikogo nie pozostawią obojętnym. Zobaczycie zarówno słowacką, jak i polską stronę Západné Tatry.

Ze szczytu roztacza się przed Wami uroczy widok panoramiczny. Zależy to jednak oczywiście od pogody, co wszystko zobaczycie. Będą to wierzchołki Deravá, Baranec, Plačlivé, Kasprovský vrch, Ostrý Roháč, Spálená, Brestová czy bezpośrednio Vysoké Tatry? W drodze do Ťatliaková chata, która jest jednym z punktów wyjścia na szczyt Volovec, przejdziecie także ścieżką edukacyjną náučný chodník Roháčske plesá. Widok na nie również należy do czarujących. Same Roháčske plesá zobaczycie także ze szczytu Volovec, gdy spojrzycie w kierunku Smutná dolina.

Oprócz wspomnianej Ťatliaková chata na Volovec dotrzecie także od Chata Zverovka, a następnie dalej w głąb Roháčska dolina. Kolejna możliwość to szlak oznakowany czerwonym kolorem. Pójdziesz granią, w kierunku z Plačlivé lub Hrubý vrch. Czerwona trasa jest uważana za najłatwiejsze podejście. Możecie spróbować także z Oravice. Tam będziecie musieli kierować się niebieskim szlakiem turystycznym.

Na wycieczkę będziecie potrzebować porządnych butów, odzieży sportowej, butelki wody, dobrego humoru, mnóstwa energii i czystego umysłu. To ostatnie przychodzi wraz z odpoczynkiem, który najlepiej naładujecie obfitym snem. Zarezerwujcie zatem nocleg w okolicy szczytu Volovec, łatwiej będzie Wam wspinać się pod górę zaraz o poranku. Spróbujcie kliknąć na stronę noclegową zakwaterowanie Zuberec lub zakwaterowanie Oravice, z pewnością znajdziecie dla siebie odpowiedni nocleg.

Predné Solisko jest ostatnim wzniesieniem Soliskového hrebeňa, którego całkowita długość wynosi 4 km. Przełęcz Soliskové sedlo oddziela je od Mlynického Soliska. Grzbiet Soliskový hrebeň jest granicą dzielącą dwie doliny: Mlynickú i Furkotskú. Stanowi również dział wodny dwóch mórz, ponieważ w wody ze strony Doliny Furkotskej spływają do Morza Czarnego, a ze strony Doliny Mlynickej z kolei do Morza Bałtyckiego. Predné Solisko wznosi się na wysokość 2 117 m n. p. m. jako jeden z najniższych i najbardziej dostępnych, ale wcale nie mniej lubianych szczytów Tatr Wysokich.

Pierwsze odnotowane wejście przypisuje się H. Rumpeltowi w 1906 roku. Swoją nazwę szczyt zawdzięcza solnisku dla krów i owiec, które wypasały się w sąsiednich dolinach. Następnie nazwę tę przejął cały grzbiet wraz ze wszystkimi swoimi szczytami, a także szczelinami, żlebami, turniami i kopami. Większość ludzi natychmiast kojarzy Predné Solisko ze schroniskiem Chata pod Soliskom. Stoi ono niedaleko stacji końcowej wyciągu, na wysokości 1 850 m n. p. m. Schronisko ma już swoje lata, jednak przeszło gruntowną renowację. Na pamiątkę 10. rocznicy jego przebudowy szczyt Predného Soliska zdobi od 2013 roku drewniany podwójny krzyż.

W przeszłości na przedłużonym grzbiecie Predného Soliska zbudowano pierwszy wyciąg narciarski na Słowacji. Budowę rozpoczęto w 1942 roku, ukończono w 1943 roku, w 1944 roku jechali nim już pierwsi narciarze, a w 1969 roku wyciąg zlikwidowano. W tamtych czasach na Prednym Solisku znajdowały się trzy trasy narciarskie wycięte w kosodrzewinie. Pod koniec lat 50. na trasę zjazdową dotarł pierwszy ratrak. Dziś narciarzom, a także turystom służy nowoczesna i wygodna kolej linowa krzesełkowa.

Na południowym grzbiecie Predného Soliska w 1927 roku zbudowano drewnianą skocznię narciarską. Rok później odbyły się tu już międzynarodowe zawody narciarske. W 1935 roku zorganizowano tu nawet pierwsze mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym, na potrzeby których skocznię dostosowano do dłuższego lądowania. Odnotowany rekord długości skoku wynosił 76,5 m. Skocznia została jednak zniszczona podczas wichury w 1941 roku. Następnie po remoncie służyła do 1960 roku. 10 lat później zdecydowano jednak, że gospodarzem kolejnych mistrzostw świata będzie miejscowość Štrbské Pleso. Wtedy wybudowano nową nowoczesną skocznię wraz z kompleksem urządzeń narciarskich.

Predné Solisko znajduje się bezpośrednio pod jeziorem Štrbské pleso, którego okolice przy sprzyjających warunkach pogodowych można nawet dostrzec. Oprócz tego zobaczycie Kriváň, Dolinę Mlynicką, wodospad Skok, szczyty Satan, Patria czy Končistá. Niesamowity widok w dół doliny roztacza się także podczas inwersji, kiedy ma się wrażenie, że pod stopami znajduje się gęsta, śnieżnobiała wata.

Przez cały rok na Predné Solisko można dotrzeć od strony miejscowości i jeziora Štrbské Pleso. Prowadzi stąd oznakowany szlak turystyczny, ale swoją stację ma tu również kolej linowa. Cieszy się ona dużą popularnością zwłaszcza wśród rodzin z dziećmi. Jej stacja znajduje się pod skoczniami narciarskimi i wywozi turystów w pobliże schroniska Chata pod Soliskom. Wyruszyć można jednak także ze Štrby, Tatranskej Štrby lub spod osady Troje Studničky. Na wejście należy zarezerwować odpowiednią ilość czasu i rozsądnie rozłożyć siły. Może się to nie wydawać trudne, ale wycieczka da w kość, zwłaszcza jeśli brakuje odpowiedniej kondycji.

Wyruszcie i Wasi odkrywać uroki Tatr Wysokich. Jeśli od razu nie czujecie się na siłach na trudne wejścia, zacznijcie właśnie tutaj, na Prednym Solisku. Zarezerwujcie nocleg w okolicy Predného Soliska, na przykład na stronie zakwaterowanie Štrbské Pleso, i przeznaczcie na tę łatwą wycieczku, a raczej umiarkowanie wymagający spacer, odpowiednią ilość czasu. Uwierzcie nam, nie pożałujecie. Co więcej, jeśli jesteście fanami mediów społecznościowych, tyle „selfie-pozytywnych” miejsc, które miniecie w drodze na szczyt, z pewnością będzie wart wysiłku.

Baníkov ze swoją wysokością 2 178 m n.p.m. jest najwyższym szczytem w głównej grani Tatr Zachodnich. Znajduje się w kraju żylińskim, nad dolinami: Žiarską, Roháčską, Bobrovecką i Jalovecką. Od strony północnej jego stoki opadają w kierunku doliny Spálená dolina. Jego położenie obejmuje powiaty Liptovský Mikuláš i Tvrdošín.

Ten majestatyczny szczyt jest czasem nazywany „królem Rohaczy” lub „zdradzieckim pięknością”. Jeśli turyści wyruszą na niego przez Tri kopy, znajdą się na wymagającym szlaku Tatr Zachodnich. Za widok ze szczytu turyści często muszą zmierzyć się z trudnymi warunkami. Również z tego powodu zaleca się przejście przez Baníkovské sedlo, które zalicza się do bardziej dostępnych.

Wejście na Baníkov jest możliwe z kilku kierunków, jednak podczas planowania należy pamiętać o corocznym zamknięciu szlaków turystycznych TANAP-u, które obowiązuje od listopada do połowy czerwca. Ze schroniska Žiarska chata można wejść zielonym szlakiem turystycznym. Żółtym i czerwonym szlakiem turystycznym można wyruszyć z Roháčskej doliny przez Baníkovské sedlo. Czerwonym szlakiem turystycznym można dojść z Pachole lub z Troch kôp. Wreszcie, kombinacją żółtego, niebieskiego i czerwonego szlaku turystycznego można wyruszyć z miejscowości Jalovec, przez dolinę Parichvost.

Jeśli wybiorą się Państwo na szczyt od strony orawskiej, czyli z Roháčskej doliny, zalecamy przystanek przy wodospadzie Roháčsky vodopád. Będą go Państwo mijać po drodze, na wysokości 1340 m n.p.m., co stanowi idealne miejsce na odpoczynek lub ochłodę podczas lata.

Po wejściu na szczyt roztacza się widok na dominanty Orawy, Liptowa i Tatr. Zobaczą Państwo szczyty Babia hora, Ďumbier, Oravską priehradę, a także zbiornik Liptovská Mara. Warto chwilę tu posiedzieć i chłonąć energię otaczającej przyrody.

Wędrówka nie należy do najłatwiejszych, dlatego zdecydowanie nie należy zaniedbać przygotowań i warto wcześniej sprawdzić, która trasa jest dla Państwa odpowiednia. Na przykład trasę przez szczyty Ostrý Roháč i Tri kopy zalecamy turystom z dobrą kondycją i doświadczeniem. Niektóre szlaki są również niewskazane podczas złej pogody. Ogólnie wymagana jest kondycja, a podczas zejścia „silne nogi”. Kiedy w drodze na górę lub podczas zejścia zobaczą Państwo otaczające piękno, być może będą chcieli Państwo zdobyć kolejny szczyt czy dolinę. Warto zarezerwować nocleg w okolicy Baníkova i cieszyć się urokami Tatr Zachodnich choćby przez przedłużony weekend. Czy będzie to na stronie zakwaterowanie Liptov czy zakwaterowanie Orava, pozostawiamy Państwu. Zapraszamy i życzymy udanej wycieczki.